Tag Archives: Beauty

சுண்டோகு அல்லது குறையறிவு உணரும் கலை

“இந்தப் புத்தகத்தை படிக்க உங்களுக்கு நேரம் இருக்குமா?”

ஒவ்வொரு புதிய புத்தகத்தை வாங்கும்போதும், நம்மை நோக்கி பிறரால் கேட்கப்படும் கேள்வி. வீட்டில் புத்தக அலமாரி நிரம்பி வழிந்து புத்தக அறையாக வளர்ந்தது. இப்பொழுது புத்தக மாடி என்று புதிய ராட்சஸ உருவம் கொண்டிருக்கிறது. அங்கிருப்பதில் எதெது, எங்கெங்கே இருக்கிறது என்னும் வரைபடம் மனதில் பதிந்திருந்தாலும் செந்நூல்களைப் பெற்று வரும் போதெல்லாம், “இருப்பதைப் படிக்கவே காலம் இல்லை. அது தவிர கிண்டில், அன்றாடச் செய்திகள், பிடிஎஃப் கோப்புகள் என்று எல்லாவிடத்திலும் எதையாவது சேமித்திருக்கிறாய். உனக்கு இது தேவையா?” என்னும் எண்ணம் எழுந்து புது(த்)தகங்களைப் புறக்கணித்து கடையிலேயே விடச் செய்யும்.

அப்பொழுதுதான் சுண்டோகு என்னும் ஜப்பானிய வார்த்தைப் பிரயோகத்தைக் கண்டேன். கட்டு கட்டாக, அடுக்கு அடுக்காக குவிந்திருக்கும் படிக்காத புத்தகங்களை சுண்டோகு என்கிறார்கள்.

“கற்றது கையளவு; கல்லாதது உலகளவு!” என்பாள் சரஸ்வதி. “எதைக் கற்க வேண்டும் என்று தெரியும்; அதை கற்க வேண்டிய விதம் இவ்வாறு!” என்பது சுண்டோகு.

அறியாத விஷயங்கள் என்னென்ன என்று அறிந்திருப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், அவற்றை எப்படி கற்று அறிய வேண்டும் என்று உணர இந்த மலை போன்ற குவியல் நினைவூட்டி தரையில் இறங்கி புரட்ட வைக்கும்.

The Japanese call this practice tsundoku, and it may provide lasting benefits – Big Think

Maria Popova, whose post at Brain Pickings summarizes Taleb’s argument beautifully, notes that our tendency is to overestimate the value of what we know, while underestimating the value of what we don’t know. Taleb’s antilibrary flips this tendency on its head.

Eco’s library wasn’t voluminous because he had read so much; it was voluminous because he desired to read so much more.

Eco stated as much. Doing a back-of-the-envelope calculation, he found he could only read about 25,200 books if he read one book a day, every day, between the ages of ten and eighty. 

Jessica Stillman calls this realization intellectual humility.

STEM: Ratio of female workers in Software: India vs US

உடன் பணியாற்றுபவர்களில் ஒன்றிரண்டு மகளிர் மட்டுமே இருப்பது, மேற்கத்திய உலகின் கணினியில் குப்பை கொட்டுபவர்களின் குறைபாடுகளில் முக்கியமான ஒன்று.

சென்னை சாஃப்ட்வேர் நிறுவனங்களில் ஐம்பது சதவிகிதமாவது பெண் பொறியாளர்கள் இருப்பார்கள். இந்திய கல்லூரிகளில் பெண்களுக்கும் ஆண்களுக்குமான விகிதாசாரம் கிட்டத்தட்ட சம அளவில் இருக்கிறது. அந்த சமன்பாடு அலுவல் வேலைகளிலும் வெளிப்படுகிறது.

அமெரிக்க கல்லூரிகளிலும் சம விகிதங்களில் இரு பாலினரும் படிக்கிறார்கள். ஆனால், பெண்கள் பெரும்பாலும் கணிதம் / கம்ப்யூட்டர் / தொழில் நுட்பம் போன்ற அறிவியல் துறைகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதில்லை. இதற்கு பள்ளிப் பருவத்தில் படிப்பை விட அழகில் கவனம் செலுத்துவதற்கான நிர்ப்பந்த சூழலை குற்றஞ்சாட்டலாம்.

அலுவலில் வெரைட்டியான மனிதர்கள் இருப்பது நிறுவனத்திற்கு முக்கியம். வெள்ளை, கறுப்பு, தாத்தா, இளநரை, கல்லூரி மணம் மாறாத பாலகன், ரூபவதி எல்லோரும் இருந்தால் குழுவில் கலந்து கட்டி வேலை நடக்கும். ஆனால், சௌந்தரிகளுக்கு மனிதவளமும் மார்க்கெடிங்கும் சிறந்த தொழிற்துறையாக அடையாளப்படுத்தி இருக்கும் அமெரிக்காவில் மெலிஸா மேயர்கள் சீ.ஈ.ஓ.க்களாகி விடுகிறார்கள்.

நாச்சியார் திருக்கோலம்

நான்காம் நாள் திருவிழாப் புகைப்படங்கள் :: Srinivasar Temple Brammotsavam: Sesha Vaganam

நாச்சியார் திருக்கோலம் என்னும் மோகினி அவதாரத்தில் கிளி ஏந்தி, கால்களை மடித்த நிலையில் மாலையிலே, பராங்குச நாயகியாய் பெருமாள் சேவை சாதிக்கின்றார்.

பழைய நெனப்புதான் பேராண்டி: அன்றும் இன்றும்

‘காதலிக்க நேரமில்லை’, ‘அதே கண்கள்’, ‘பறக்கும் பாவை’, ‘சிவந்த மண்’ உள்ளிட்ட ஏராளமான படங்களில் நடித்த பழம்பெரும் நடிகை காஞ்சனா