Monthly Archives: ஜூலை 2016

Magsaysay For T.M. Krishna: EPiC MAP

a work of formal realism (which I neither condemn nor condone) usually adheres to a particular formula: Exposition informs a person’s Psychology, from which arises their Character, out of which certain Motives emerge, based upon which the character takes Action, from which Plot results (EPiC MAP).
Bonnie Nazdam on the Limits of Cinematic Storytelling


டி எம் கிருஷ்ணா

1. MS Understood – The Caravan

The myths and misconceptions around India’s most acclaimed musician

2. TM Krishna on why he won’t sing in December sabha

Beyond the little world of art that Carnatic music occupies, what have we, the participants of this mega festival, done for the music? How much effort during the season have we made to bring diverse listeners into the art, take this art to other sections of society?

The Carnatic music in Chennai has become more about the season than about music and this is dangerous for the art. What we see happening in the season is only a symptom of a deeper lack of introspection on the art, its form, access and its integrity.

3.  To sing just with the tanpura has been revealing: Thodur Madabusi Krishna – Times of India

For the first song, the location was a rock in the middle of a waterbody. I went and sat there and said, ‘Give me five minutes’. I just had the tanpura with me. I hummed a few notes and started singing the song that came to my mind. That’s it. Every song in the film was taken in a single take. I didn’t sing twice and there were no retakes to correct any mistakes because that is also part of the idea. What you heard is actually what I sang there. In the movie, you will see me singing a phrase, and then correcting the phrase also. You actually see the artist going through the process of creativity as it is happening within him.


4. Between purist and puritan: Unraveling TM Krishna’s musical encyclopaedia | books | Hindustan Times

He loves to, time and again, touch on his core mission of upholding the authentic grammar of the musical form which has “evolved” enough to cause confusion (starting from the spelling: Karnatak, Carnatic, Karnatik?). There is only a fine line dividing the purist from the puritan, and the singer dangerously flirts on the edge. Witness, for instance, questions being raised on the aesthetic value of Raga Dharmavati, much appreciated by many for its melodic soulfulness but described here as “synthetic”.

5. ட்விட்டர்டி எம் க்ருஷ்ணா

6. Interview: TM Krishna | Baradwaj Rangan

7. T.M. Krishna [315] – $.5.00 : Sruti, A Monthly Magazine on Indian Performing Arts.

COVER STORY – T.M. KRISHNA – The voice within by V Ramnarayan: Click here to read more …

8. T. M. Krishna — An Interview

You are described as a singer who stays clear of gimmicks . Would you label yourself as a purist?

Call it purist or whatever but the fact is I am a staunch believer in tradition. Tradition is dynamic, not static. Being purist doesn’t mean you don’t check out other ragas or stifle creativity. Tradition draws a boundary and gives you full freedom to do whatever you want within that framework. Often it is said the artiste gives the audience what it wants. On the contrary you have to decide what to give and so you set the benchmark for yourself.

9. How Do You Solve A Problem Like TM Krishna?

Unlike the world of rock and roll where White musicians from Europe embraced the blues of the Blacks to make it widely acceptable, Tamil Nadu’s musical giants like Illaiyaraja or AR Rahman have reached out and collaborated with Carnatic musicians. They have used classical ragas for melodic compositions, percussion and vintage musical instruments in their film songs. From Carnatic giants like Balamurali Krishna to today’s Sudha Raghunathan or a Bombay Jayashree, Grammy winner Vikku Vinayakaram or a Guitar Prasanna the collaborations between Carnatic musicians and composers for films has only produced wondrous music from the state.


Book Focus: A Southern Music: The Karnatik Story

Conversation with Sridala Swami

Hardcover, 1st, 588 pages
Published November 28th 2013 by Harper Collins

Conventionalism and Carnatic Music – Githa Hariharan, T M Krishna at Kerala Literature Festival Kozhikode 2016.

TM Krishna talks about “Living with A Southern Music “as part of the Azim Premji University Colloquium Series.
November 20th, 2014 .

மற்ற வித்வான்களுக்கும் கலைஞர் டிஎம் கிருஷ்ணாவிற்கும் என்ன வித்தியாசம்?

1. Carnatic music is not a candidate in an election: TM Krishna | The Indian Express

Carnatic vocalist TM Krishna, 39, on his decision to stay away from Chennai’s kutcheri circuit from this season, his rejection of the conservative tradition and why not all forms of music will accrue a huge following


Swapan Dasgupta:

Among Nehru’s ‘prejudices’ were ”maharajas, Portugal, moneylenders, certain American ways, Hinduism, the whites in Africa…” The list explains why Nehru was so offensive at the opening of the Ramakrishna Mission Institute in Calcutta, 1961.

There he spoke of ”bogus spirituality”, the absurdity of ”running away from the daily problems of life in the spirituality” — the profundities of undergrad radicalism — and then stalked off. ….Nehru, it was said, ”could be emphatic on a basis of insufficient knowledge”.…..he probably believed that the India of ”cow worshippers and devotees of Ayurvedic medicine and astrology” should be banished from public life……

3. Carnatic music’s successful — can take tough questions now: T M Krishna – Times of India

If i have to learn music, i have to go to a Brahmin. Caste-based discrimination is repugnant to me. But i can’t look away from the fact that this music is the preserve mostly of Brahmins.

I believe we need affirmative action — if any teachers or sabhas spot good non-Brahmin talent, we need to make a push for it. It will only make the art healthy.

There’s no denying that one social group has clung to this music.

4. An artist’s view of politics: Five Scroll columns by Magsaysay award-winner TM Krishna

5. TM Krishna’s challenge to Carnatic orthodoxy – The Social Science Collective :: 

6. T.M. Krishna Doing Things

7. T.M.Krishna –

TMK’s views about the audience, I have seen his indifference and at times down right insulting remarks to the audience–about 2/3 years back during the December season in MA, towards the tail end of the concert he was singing a ragamalika and one of the ragas was not too familiar to one member of the audience who got up to ask what the raga was to which TMK asked apparently in jest(in his opinion)–“You want to know this raga only — So that means you could identify the previous ragas”–he may not have intended to “show” the rasika up but the rasika definitely felt humiliated.

I do not want to take away his talent and concerts-popularity but in my opinion he could be more respectful if not deferential towards the audience.

பிறர் பேட்டிகள், கட்டுரைகள்

1. An Open Letter To T.M.Krishna | Open Letter

you are a larger-than-life musician is evident from your literary and writing skills; your book “A Southern Music: The Karnatik Story” was launched amidst much fanfare by no less a personality than Nobel laureate Amartya Sen! The DVD release with Bombay Jayashri earlier was a unique exercise. You dared to take Carnatic music across to Sri Lanka when things were not too comfortable with the neighbouring country.

2. Say hello to Carnatic Music’s sex symbol :: Tehelka – India’s Independent Weekly News MagazineAkhila krishnamurthy meets TM Krishna in Chennai – Vol 8, Issue 30, Dated 30 July 2011

Son of businessman TM Rangachary and a musicianeducator Prema,

As an adult, he graduated in economics and set tongues wagging when at 21 he married fellow musician Sangeetha Sivakumar, who is five years older. The desire to push boundaries had set in early at the Krishnamurti Foundation India school, an alternative school so wellknown that for generations it has been known as The School. Krishna’s two daughters go there now.


Krishna is constantly in search of a new project: Svanubhava, a music festival for students he founded with Bombay Jayashri and that he will helm on his own this year onwards; Sampradaya, an organisation that archives south India’s musical traditions and Kalachara Marumalarchi that attempts to revive the temple traditions in Tamil Nadu villages, recreating them as cultural hubs. His baby at the moment is Shabda (the equivalent of TED for Carnatic music) for which he has partnered with musicians RK Shriramkumar and HK Venkatram. – Saayujya the merging

Two years ago at a thematic concert, Krishna requested the organisers not to reveal the theme to the audience. “I sang a love song from the Sangam era, a Kannada poem on winter, a Rabindra Sangeet and Chinnanjiru kiliye (a Tamil song about a mother’s love for a child). At the end, some guessed the theme was rain; others said Rama. The answer was bhakti. That, to me, is surrender,” he says

3. The Proust Questionnaire: ‘I don’t like the idea of virtues’ – T.M. Krishna – The Hindu

If not yourself, who would you be?

Mahatma Gandhi? My, my, what arrogance!!!!!!

4. TM Krishna: A Rebel With(out) a Cause? – R K Raghavan

I am sold to his divine music. We graduated from the same institution, the Vivekananda College in Chennai (Krishna pursued Economics and I majored in Physics). An added problem is that we are ethnically linked; both are TamBrams, that too from the same clannish Iyengar community.

(The writer is a former CBI Director, and a music buff.)

5. ‘Carnatic music is a Brahmin-dominated male chauvinistic world’

He came down heavily on iconic music composer Ilayaraja for using a popular Carnatic music composition with changes in a film. “I don’t have an issue with Carnatic music being used in films, but I don’t like it being called Carnatic because that is not the purpose of that music in the film. If a raga is used for a visual, that is a theatrical expression. Use it the way you want, but don’t call it Carnatic,” he says.

But he sees no dichotomy in his own attempts at “deconstructing” the traditional kutcheri format that Carnatic music lovers hold so dear.

6. Video: Conductor Marin Alsop, How We Listen, Singer TM Krishna | Watch Articulate Online | WHYY Video

7.  T.M. Krishna | Talk | TANK Magazine

Tank I wondered if you could say a few words about Carnatic music and what it means for you.
T.M. Krishna Carnatic music is among the two art-music forms. I use the term art music instead of classical – because I find the word “classical” quite delusional, an unaesthetic way of describing music. So whether it’s Western or whether it’s from India, I prefer to not use classical, but instead I use art music. The two art-music forms are Hindustani music and Carnatic music

The music is based on three elements. The first is the melodic element, the idea of the raga, which to put it very simply is an abstract, melodic identity that has structured itself through generations of connectivity and some amount of habituation, as well as emotional and intellectual construction. That develops through a continuous process of listening, singing, both by the audience and by the musicians. The second element is tala and laya, which is the rhythmic part. Laya is the sense of time and has two elements – like time itself – which is interval and event. The relationship between interval and event and that which lies in-between, is laya. When you construct that relationship into a certain number of beats, say eight counts or ten counts, then you have fixed laya into a framework. This is tala. The third element is text, both linguistic and non-linguistic. Carnatic music is formed of this triangular relationship between text, tala and raga. And depending on how you play with these three elements, the components of these elements, their interactivity, the passages of give and take, as well as the way the musicians allow them to talk to each other, the music unfolds. This is the body and the experience of Carnatic music. 

8. Marghazi Raagam – an interview with T.M. Krishna | Water, No Ice

Have Bombay Jayashri and you performed together before?
T.M.K.:Certainly not for a full-fledged kutcheri. How we first sang together is an interesting story. Jayashri and I were collaborating on a coffee-table book on Carnatic music. We approached the then President of India, Abdul Kalam Azad for the unveiling. He agreed, on the condition that we sing together. It was then that we realized that we hadn’t ever sung together before! So we performed together for an invited audience at the Rashtrapati Bhavan. (The book is called Voices Within, published by Matrka, founded by TM Krishna and Bombay Jayashri, “to create a new platform to present Carnatic music.”)

கர்னாடக இசை கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என யார் அழுகிறார்கள்?- சஞ்சய் சுப்பிரமணியன் பேட்டி

ராகம் பாடும் நேரம் நபருக்கு நபர் வேறுபடுகிறதே. இதில் உங்கள் அணுகுமுறை என்ன?

ஒரே கச்சேரியில் ஒரு ராகத்தை 5 நிமிடம் பாடுவேன். ஒரு ராகத்தை 10 நிமிடம் பாடுவேன். ஒரு ராகத்தை 20 நிமிடங்களுக்குப் பாடுவேன். இது, எடுத்துக்கொள்ளும் ராகம், அன்றைக்கு சாரீரம் இருக்கும் நிலை, பாடுவதற்கான சூழல் இப்படி எல்லாவற்றையும் பொறுத்து முடிவு செய்யும் விஷயம். இதெல்லாம் ஃபிக்சட் கிடையாது. அரியக்குடி 3 நிமிடம் பாடினார் என்றால் அது அவருடைய சவுகரியம். அவருக்கு அது ஒர்க் அவுட் ஆயிற்று. ஜி.என்.பி. 55 நிமிடம் ராகம் பாடியிருக்கிறார். ஒரே பீரியடில் பத்து விதமாக ராகம் பாடியவர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள். மேலேயே பாடிவிட்டுப் போனவர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள். கீழேயே பாடிவிட்டுப் போனவர்களும் இருந்திருக்கிறார்கள். மணி அய்யர், ‘கீழே பாடினா பண்டிதர்களுக்குப் பிடிக்கும். மேலே பாடினா பாமரர்களுக்குப் பிடிக்கும்’ என்பார்.

தொடூர் மதுபூசி கிருஷ்ணாவின் எழுத்துகள்

1. An Open Letter from T.M. Krishna to Narendra Modi – The Wire

Mr. Prime Minister, unlike your immediate predecessor you are not a mute spectator, you love to address and impress. We have heard you from Lal Qila, Madison Square garden, Dubai and Silicon Valley, at the home of Google and Facebook. We have seen you being moved by the memory of the hardships faced by your mother. Words, strong and emotional words come to you easily.

2.  Two Voices, One Resonance: How Jinnah and Radhakrishnan Help Us Close Divides – The Wire

Here there is an acknowledgment of the hatred and violence that tore through communities, but Jinnah wants bygones to be bygones. He is unwilling to dwell on the past and dirty himself in its pot holes. He wants people to forgive, forget and move ahead to create a future. Radhakrishnan will of course have nothing of this

Radhakrishnan’s atonement is Gandhiesque, a self-purification, cleansing where the future course of action must be a prayaschita of the past.

3. Myth and reality | The Indian Express

Another invented truism being spread around is that the education system has made people anti-Hindu and pro-religious minorities. Even more laughable is the assertion that leftist academicians with the connivance of western socialist scholars have wiped out Hindu goodness and achievements from our history. If we were to visit the innumerable religious studies, art and language departments around this country, we will find more PhDs that are seeped in Hindu religiosity than of the other kind. But from what the naysayers claim, India by now should have become a mini-Soviet Union, but we are not

4.  Modi and Trump may come from vastly different backgrounds, but in politics they are twins

5. Freebies and movies: Why do the two Dravidian parties have such a hold over Tamil voters?

6. TM Krishna |



1. Carnatic musician TM Krishna, social activist Bezwada Wilson among winners of 2016 Ramon Magsaysay award | The Indian Express

40-year-old TM Krishna, who was born in Chennai, has been conferred the award for ‘ensuring social inclusiveness in culture.’

2. T.M. Krishna and the Quest for a Truly Contemporary Art Music – The Wire


மகஸேசே கிடைத்த பின் வந்த பதிவுகள்

1. ஜெயமோகன் – சாதி, சங்கீதம், டி.எம்.கிருஷ்ணா

2.  இசை,டி.எம்.கிருஷ்ணா – கார்த்திக்

கர்நாடக சங்கீதம் ராகங்களாக , கணக்கு வழக்குகளாக கற்றுக்கொள்ள வகுப்புகளும் ஆசிரியர்களும் இருந்தார்களே ஒழிய கர்நாடக சங்கீதத்தை ஒரு கலையாக அணுக, புரிந்துகொள்ள, அதன் அழகியல் நோக்கை அறிந்துகொள்ள எளிய வழிகள் இருக்கவில்லை. சங்கீதத்தில் விற்பன்னர்களாக இருந்தாலும் அதை சங்கீதத்திற்கு வெளியே இருப்பவர்களுடன் கலைச்சொற்கள் சாராது விளக்க பலரால் முடிந்ததில்லை.

இந்த ஒரு தருணத்திலேயே நான் டி.எம்.கிருஷ்ணா வை கண்டடைந்தேன் , அவரின் கர்நாடக இசை குறித்த ஒரு முழு நீள விரிவுரைத் தொடரின் மூலம்.இதில் அவர் கர்நாடக சங்கீதத்தின் அமைப்பு, வடிவம், அழகியல்,கணக்கு வழக்குகள், கணக்கு வழக்குகள் ஏன் முக்கியம் அவை முக்கியமல்லாமல் போகும் இடம் எது, கற்பனைவளம், படைப்பூக்கம் அதன் பிரயோகம் என்பது பற்றி எல்லாம் செய்முறை விளக்கத்தோடு விளக்கியிருப்பார். இதுவே எனக்கு மிகப்பெரிய திறப்பாக அமைந்தது. முழுத்தொடரும் கிட்டத்தட்ட 40 சிறு உரைகளால் ஆனது.

3. Rajesh Kumar – விருது சர்ச்சை டி.எம்.கே சர்ச்சை குறித்து நீங்கள்…

ஜெயமோகன் பதிவுதான் சர்ச்சைக்கு மூலம் என்று அறிந்ததும் அதை முதலில் படித்தேன். கர்நாடிக் இசை குறித்து எதுவும் தெரியாது என்று டிஸ்க்ளெய்மர் கொடுத்துவிட்டு பிறகு அதை குறித்து எழுதிய ஜெயமோகனே டிஸ்க்ளைமர் கொடுக்கும் அளவு நிலைமை கைமீறி போயிருக்கும் நிலையில் எனக்கும் கர்நாடிக் சங்கீதத்துக்கும் இருக்கும் நீண்ட தொடர்பை முதலில் நான் விளக்கிவிட்டு கருத்து சொல்வதே நல்லது என்பதால் முதலில் அதை சொல்லிவிடுகிறேன்.

எனக்கு முதன் முதலில் கர்நாடிக் சங்கீத பரிச்சயம் என்றால் அது சங்கராபரணம் திரைப்படம் மூலம்தான் என்றால் அது மிகையாகாது.

4.  TM Krishna gets Magsaysay award! — Medium : 

கொத்தனார் நோட்ஸ் – elavasam

  • Sumanasa Foundation, mentioned in the citation, helps music students from rural places and bring music to special children as part of their therapy. Laudable causes indeed.
  • I do not feel it is wrong for a performer to experiment like he does on stage and agree not every experimentation would be to the liking of everyone. But it is his freedom to do so and I do not think the art would suffer from it.
  • I have been to some of the concerts he has taken to fishermen villages and I have seen the attendees happy not because they are able to appreciate the art but because they felt included.

5. TM Krishna: Carnatic music’s ‘stunt’ man – Livemint

Krishna has tried to explain why he is breaking the mould. The kutcheri format, as it exists today, is less than 100 years old, he correctly says. It was formalized in the 1920s by Ariyakudi Ramanuja Iyengar to follow a standardized format. First, a brisk varnam; then an invocation on Lord Ganesha; then a few fast-paced krithis or songs without the improvisation; then a heavy piece in a “ghana” ragam or weighty ragam like Kambodhi, Kalyani, or Bhairavi. Then the centrepiece of the concert or the RTP—Ragam, Thanam, Pallavi, which is raga improvisation followed by swara-play, followed by the song in a ragamalika or garland of ragas; then the virtuoso, thani avarthanam, display by the accompanying drummers; then the lighter fare called thukkada, which includes bhajans, abhangs, padhams, javalis and the like.

6. A contrarian world: Stravinsky At Harvard, T.M.Krishna At CII And ‘Semmangudi Mama’. Aravindan Kannaiyan

7. A contrarian world: T.M.Krishna’s Magsaysay Award: A Rebuttal to Jeyamohan and the Hindutva Brigade


பிற எதிர்வினைகள்

Nothing Can Bind Us Together Quite Like Music – Part 2 – watchingthewheelsweb

முதலில் கர்னாடக இசை நம்முடைய கல்ச்சுரல் சிஸ்டத்திலிருந்து வெளியே வந்து Curriculum ஆக அமைய வேண்டும். தொன்மையான பாரம்பரிய இசை இந்த இசை. எவ்வளவு பேர் ஒரு கர்னாடக இசை பாடலைப் பொறுமையாகக் கேட்கிறோம். நாம் எப்போது கடைசியாக ஒரு கர்னாடக இசைப் பாடலைக் கேட்டோம் என்று யோசித்துப் பாருங்கள். விடை கிடைக்கும்,

ரமேஷ் விநாயகம் உருவாக்கிய கமகா பாக்ஸ் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கீர்களா? அவருடைய இருபத்தைந்து வருட ஆராய்ச்சியின் பலன். இது என்ன என்று தெரிந்துகொள்ள

Curve1.Ramesh Vinayakam unlocks the gamaka – Times of India

“Isn’t it a bit unfair,” starts off Ramesh Vinayakam, “that Western music is able to pen down every note on paper while Carnatic music can’t?”

2. Research – Ramesh Vinayakam

3. Music, out of the box – The Hindu

4. Curves and Lines of Carnatic Music in a Box – The New Indian Express

5. Box of musical goodies – Chennai – The Hindu

6. You can make anyone play music by reading the gamaka box 

ஜடாயுவின் பதில்

1. Magsaysay For T.M. Krishna: Citation An Insult To Carnatic Music – Swarajya

டி.எம்.கிருஷ்ணாவின் அரசியல் நிலைப்பாடுகளை விமர்சிப்பது வேறு. அவரது இசையையும் கலையையும் மதிப்பீடு செய்வதென்பது முற்றிலும் வேறு.

இசையை ரசிப்பதற்கு ராகங்களின் இலக்கணங்கள் தெரிந்திருப்பதோ அல்லது பிரித்து மேய்வதோ அவசியமில்லை தான். ஆனால் ராகதேவதைகளின் பிரசன்னத்தை அபோதபூர்வமாகவாவது உணராமல் இந்தியச் செவ்வியல் இசையில் மனம் லயித்தல் என்பது சாத்தியமே அல்ல. “பண்ணென்னாம் பாடற்கு இயைபின்றேல், கண்ணென்னாம் கண்ணோட்டம் இல்லாத கண்” என்று உவமையாகக் குறள் எடுத்தாளும் அளவுக்கு ஆதாரமான விஷயம் அது.

2. The concert at Odukathur Mutt, Ulsoor was part of Utsav, Gokulashtami celebrations by SGBS Trust

“She the wavy ocean of nectar, She, the innermost being in the inner heart…” (sudhA tarangiNi, antarangiNi).. the lines that T.M. Krishna so beautifully rendered in ‘neraval’ perhaps describe the overall musical experience of the wonderful concert last evening. ‘mAye tvam yAhi’, this Kriti of Dikshithar with its overall mystical, meditative import, set to the enigmatic Raga Tarangini, was presented by TMK with the full depth and feel that it deserved.

Breaking of convention and interesting novelties have become so much the ‘norm’ in TMK’s performances that people come with such an expectation.. and they almost never go back with disappointment. The earnest Rasika always enjoys the music, irrespective of the ‘rebel’ elements (or the lack of them). Last night was no exception.

He sang ‘kanaka shaila vihArini (punnAga varAli) as the opening piece, in a relaxed pace. That was followed up with a Yamuna Kalyani Alapana and ‘krishna nee begane baro’ in *violin* for about 30+ minutes by Sriram Kumar ! The audience really got cheered up with this splendid violin treat, totally unexpected, it appeared. Then TMK sang a nice thAnam and the javali ‘adi neepai marulu konnadhi’ in the same Raga, (thankfully :))

A glorious Kedara Gowla Alapana, followed by “Thulasi Bilava” of Thyagaraja followed. The neraval around “uramuna mukhamuna shiramuna bhujamuna – karamuna nEtramuna caraNa yugambuna” was wholesome, as if one can feel the Raga Devata’s full presence from head to toe, with every one of Raga’s limbs shining. For Kalpana Swaram landings, he chose the phrase ‘paramAnandamutO’ in the next line in the lyrics – great aesthetic sense. The Thani Avartanam by Manoj Siva (Mridangam) and Anirudh Athreya (Khanjira) added luster to the piece.

Bharathiyar composition suTTum vizhi chuDar thAn came in a vibrant Ragamalika (Bilahari, Bhairavi, Sama, Vasantha) expressing emotions of joy, throbbing and longing in line with the highly romantic lyrics.

There was never ever a single dull moment in the entire concert. TM Krishna is undoubtedly an exemplary Artist whose music is engaging and absorbing and leaves you spellbound, literally. As a Rasika, these are really my feelings, though I find his writings an opinions on sociopolitical matters totally shallow, misinformed and at times even crooked.

TM Krishna’s overall personality, indeed is an enigma.


மகஸேஸே விருது பெற்றவர்கள் – பட்டியல்

Emergent Leadership


Government Service

Public Service

கர்னாடக இசைக் கல்விமுறைகள்

லெக்சர் டெமான்ஸ்டிரேஷன்கள்

எஸ் சௌம்யா

சுகுணா வரதாச்சாரி

சஞ்சய் சுப்ரமணியம்

தாளமும் சப்தங்களும் – கோட்பாடு


சித்ரவீணா என் ரவிகிரண்





India Discovery Center: இந்திய புராதன புலப்பாட்டு மையம்

நேற்று இந்தியா டிஸ்கவரி செண்டர் (இந்திய புராதன புலப்பாட்டு மையம்) நடத்திய விழாவிற்கு சென்றிருந்தோம். அந்த நிகழ்வில் இருந்து சில காட்சிகள்:

ஒளிப்படத் தொகுப்பு


இந்த மையம் ஆரம்பிப்பது குறித்த நேர்காணலை இங்கேக் கேட்கலாம்:


செய்திக் குறிப்பை இங்கே வாசிக்கலாம்: Launch Of “India Discovery Center” (IDC) In Greater Boston

அவர்களின் வலையகம் இங்கே இருக்கிறது: India Discovery Center – Home

ஏன் துவங்குகிறார்கள்?

  1. அமெரிக்காவின் ஒவ்வொரு நகரத்தில் யூதர்கள் போன்ற சிறுபான்மையினருக்கு கலாச்சார நடுவகங்கள் இருக்கின்றன. அது போல் இந்தியருக்கும் உருவாக்குகிறார்கள்.
  2. அடுத்த தலைமுறையினருக்கு நம்முடைய மூதாதையர் குறித்த விழிப்புணர்வையும் பண்டைய பெருமையையும் எடுத்துரைக்கப் போகிறார்கள்.
  3. இந்து மதத்தினர், இஸ்லாமியர், கிறித்துவர், என நம்பிக்கை சாராமல் அனைவரும் ஒன்றுகூட ஒரு இடம் தேவை.

எப்படி அமைக்கப் போகிறார்கள்?

  • கோவில்களை நிறைய கட்டி இருக்கிறோம். ஆனால், இது மதம் அல்லாத, சமயம் சாராத முயற்சி.
  • வட இந்தியர்கள் கூடும் இடம், தமிழர்கள் ஒன்று சேரும் சங்கம் என்றெல்லாம் இருக்கும். இது தெற்காசியருக்கான பொது மையம்.
  • சிந்து சமவெளி நாகரிகம், சரித்திரம், பண்பாடு, கல்விமுறை, தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி, என பன்முகங்களை 10,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய வரலாற்றில் துவங்கி, இந்தக் கால இன்ஃபோசிஸ் வரை பதிவு செய்து அனைவருக்கும் அறிமுகம் செய்யப் போகிறார்கள்.

நீங்கள் என்ன செய்யலாம்?

  • இங்கே சென்று பதிவு செய்து கொள்ளுங்கள்.
  • உங்கள் நண்பர்களிடமும் நெருங்கியவர்களிடமும் அறிமுகம் செய்யுங்கள்.
  • உங்கள் அலுவலில் பேசி, பொருளோ, பணமோ, நிரலியோ மற்ற உதவியோ பெற்றுத் தாருங்கள்.
  • உங்கள் குழந்தைகளுக்கு இந்த மாதிரி இடங்களின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துங்கள்


கடவுள் களமிறங்கி விளையாட வந்தால் தோற்க முடியுமா? 1983ல் கிரிக்கெட் என்னுடைய மதம்; அப்போதைய கடவுள் என்றால் மேற்கிந்தியத் தீவுகள் அணி. 2016ல் இப்போதைய மதம் கூடைப்பந்து; இப்போதைய கடவுள் என்றால் கோல்டன் ஸ்டேட் கூடைப்பந்தாட்ட வீரர்கள்.

1975இல் கோப்பையை வெல்லும் அணி, 1979இல் கோப்பையைத் தக்க வைத்துக் கொண்ட அணி, 1983இல் இறுதிச் சுற்றில் ஆடுகிறது. எதிரணியான இந்தியாவோ கொஞ்சம் போல் சோணி. இரண்டு தட்டு தட்டினால், பொத்தென்று வீழ்ந்துவிடுவார்கள். உள்நாட்டுக் குழப்பங்களும் உண்டு. முன்னாள் அணித் தலைவர் கவாஸ்கர், இந்நாள் தலைவர் கபில் என இரண்டு பேருக்கும் நிறையவே உராய்வுகள் உண்டு. இது வரை இறுதிச்சுற்றுக்கு எல்லாம் பெரிய அளவில் தகுதி பெறாத அணி, எல்லாவிதத்திலும் தலைசிறந்த, அனுபவம் மிக்க, போஷாக்கான மேற்கிந்தியத் தீவுகளை வீழ்த்தியது. கோப்பையை வென்றது.

கிட்டத்தட்ட அதே போல் ஒரு நிகழ்வு அமெரிக்க என்.பி.ஏ (NBA) கூடைப்பந்தாட்டத்தின் இறுதியிலும் நடந்திருக்கிறது. ஒரு பக்கம் கலிஃபோர்னியாவின் கோல்டன் ஸ்டேட் வாரியர்ஸ் (Golden State Warriors) அணி. அவர்களுக்கு எதிராக க்ளீவ்லாந்து நகரத்தை தாயகமாகக் கொண்ட கவாலியர்ஸ் (Cleveland Cavaliers) அணி. 83ஆம் ஆண்டின் மேற்கிந்தியத் தீவுகள் போல் திறமையும் துடிப்பும் கொண்டவர்கள் கலிஃபோர்னியாக்காரர்கள். கபில் தேவும் காவஸ்கரும் பூனையும் நாயுமாக உர்புர்ரென்று உரசிக் கொள்வது போல் க்ளீவ்லாந்து அணியில் கெவின் லவ் என்பவரும் அணியின் நாயகன் லெப்ரான் ஜேம்ஸும் கொஞ்சம் போல் உரசிக் கொள்பவர்கள். சென்ற வருடம் 2015 இறுதிப் போட்டிகளில், இதே க்ளீவ்லாந்து அணியை குப்புறப் போட்டு சாத்து சாத்தென்று மொத்தி, வீட்டுக்கு அனுப்பி, கோப்பையை கைவசம் வைத்திருப்பவர்கள் கலிஃபோர்னியா மாநில கோல்டன் ஸ்டேட் வீரர்கள்.

இந்த 2016ஆம் வருடமும் இதே இரண்டு அணிகள் இறுதிச்சுற்றுக்கு முன்னேறின. கடைசிப் போட்டியில் மோதிக்கொண்டன. திறமையை பொறுமை வென்றது. நம்பவியலாதது நடந்தேவிட்டது. மயிரிழையில் ப்ரெக்ஸிட் ஜெயித்தது போல், நூலிழையின் மைக்ரோ துளியில் லெப்ரான் ஜேம்ஸின் க்ளீவ்லாந்து வெற்றிக்கோப்பையைத் தட்டிச் சென்றது.

க்ளீவ்லாந்து என்றாலே ஏதோ பாவப்பட்ட நகரம் எனச் சொல்லலாம். கடந்த ஐம்பத்தி இரண்டு ஆண்டுகளாக இவர்கள் எந்தக் கோப்பையையும் வெல்லவில்லை. எந்தப் போட்டியிலும் முதலிடத்தைப் பெறவில்லை. அமெரிக்காவின் ஈசானிய மூலையாக, வடகிழக்கில் ஒதுக்குப் புறமாக இருக்கும் இந்த நகரத்திற்கு எல்லாவிதமான விளையாட்டு அணிகளும் இருக்கின்றன. அமெரிக்க கால்பந்திற்கு என க்ளீவ்லாந்து பிரௌன்ஸ், பேஸ்பால் ஆடுவதற்கு இந்தியன்ஸ் என பல முன்னணி ஆட்டக்காரர்களைக் கொண்ட பணக்காரக் குழுக்கள் இருந்தாலும், அந்தக் குழுக்கள் எல்லாம் இடறிக்கொண்டே இருந்தன. தாயத்துக் கட்டிக்கொள்ளாத குறையாக இதற்கென்று பல்வேறு காரணிகளை க்ளீவ்லாந்துக்காரர்கள் உண்டு செய்தார்கள்.

Chief_Wahoo_Sports_Native_Americans_Cleveland_Indians_logoஅமெரிக்காவின் பூர்வகுடிகளான செவ்விந்தியர்களை பகிடி செய்யுமாறு பேஸ்பால் அணியின் முத்திரை இருக்கிறது. சமூக ஆராய்ச்சியாளர்களும் பழங்குடி இந்தியர்களும் இந்த இலச்சினைக்கு ஆட்சேபணை தெரிவித்தார்கள். முதற்குடி இந்தியர்களைக் கிண்டல் செய்வது போல் சின்னம் வைத்திருப்பதால்தான் பேஸ்பால் போட்டியில் வெல்வதில்லை என்பதை ஒரு காரணமாகச் சொல்கிறார்கள். கடந்த ஐம்பதாண்டுகளாக, ஒவ்வொரு ஆண்டும், க்ளீவ்லாந்து இந்தியன்ஸ் அணியின் பேஸ்பால் பருவகால துவக்க ஆட்டத்தின் போது, இயலிட அமெரிக்கர்கள், “இந்தியன்ஸ்” என்னும் பெயரை மாற்றி வைக்குமாறு போராடுகிறார்கள். இருந்தாலும், மக்களின் மனதில் பதிந்துபோன பெயர் என்னும் காரணத்தைச் சொல்லி, அதை மாற்றுவதற்கு அணியின் முதலீட்டாளர்கள் தயாராக இல்லை.

இது பேஸ்பால் அணி. கூடைப்பந்தாட்ட அணிக்குத்தான் கவாலியர்ஸ் — குதிரைவீரர்கள் என்னும் சாதாரணப் பெயர்தானே? அவர்களால் ஏன் வெல்லமுடியவில்லை என்னும் கேள்வி நிலைத்து இருந்தது. இந்த சமயத்தில்தான் விடிவெள்ளி, சூப்பர் ஸ்டார், தளபதி லெப்ரான் ஜேம்ஸ் அணியில் சேர்ந்தார்.

எல்லோரும் கல்லூரி முடித்த பிறகுதான் என்.பி.ஏ. அணிகளுக்கு ஆடப் போவார்கள். ஆனால், பள்ளிக்கூடத்தில் இருந்து நேரடியாக, வெறும் 19 வயதில் அதிரடியாக க்ளீவ்லாந்து கவாலியர் அணிக்கு லெப்ரான் ஜேம்ஸ் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார். இவர்தான் ரட்சகர், நமக்குக் கோப்பையைத் தரப் போகும் நாயகர் என்று க்ளீவ்லாந்துக்காரர்கள் உறுதியாக நம்புகிறார்கள். லெப்ரான் ஜேம்ஸும் ஏழாண்டுகளாக க்ளீவ்லாந்து கவாலியர்களுக்காக ஆடிப் பார்த்தார். மற்ற அணிகளின் பணவீச்சுக்கு முன்னால், இவரின் திறமை எடுபடவில்லை. என்னதான் அர்ஜுனன் போல் உயிரைக் கொடுத்து ஆடினாலும், பக்கபலமாக பீமன் தேவை. ரதசாரதியாக கிருஷ்ணர் தேவை. நேரம் பார்த்து நாள் குறிக்க சகாதேவன் வேண்டும். தலைமைப் பொறுப்பெடுத்து வழிகாட்ட தர்மர் வேண்டும்.

இந்த மாதிரி சரியான சக ஆட்டக்காரர்களும் பயிற்சி அளிப்பவர்களும் தகவல் தரவு ஆராய்ச்சியாளர்களும் உடற்பயிற்சியாளர்களும் க்ளீவ்லாந்தில் கிடைக்கவில்லை என்பதால், செழிப்புமிக்க மியாமி அணிக்குத் தாவுகிறார். அதாவது, நாம் ஒரு நிறுவனத்தில் வேலை பார்க்கிறோம். நாம் நன்றாகத்தான் வேலை பார்க்கிறோம். வேலைக்கேற்ற சம்பளமும் கைநிறைய கிடைக்கிறது. மரியாதையும் நிறையக் கிடைக்கிறது. ஆனால், இந்த இடத்தில் வேலை பார்க்கிறோம் என்று வெளியே நாலு பேரிடம் சொன்னால், கேலியாகப் பார்க்கிறார்கள். உள்ளூரில் மட்டும்தான் பெருமை; நாலு தெரு தாண்டினால், நம் கண் முன்னாடியே கையாலாகாதக் கும்பல் என்று கிண்டலும் கேலியும் மட்டுமே கிடைக்கிறது. இதைத் துடைத்தெறிய மியாமிக்கு மாறிப் போகிறார் லெப்ரான் ஜேம்ஸ். வந்த கையோடு இரண்டு முறை கோப்பையை வெல்கிறார் லெப்ரான்.

ஊர் வாய் சும்மா கிடக்குமா?

மியாமி வந்தத்தால்தான் லெப்ரான் ஜேம்ஸால் கோப்பைகளை வெல்ல முடிகிறது என்கிறார்கள். க்ளீவ்லாந்திலேயே இருந்து கெலித்தால், அது பெருமை. அக்ரோணி சேனையை வைத்துக் கொண்டு அதன் பின் பதுங்கிக் கொண்டு கோப்பையை வெல்வதற்கு லெப்ரான் ஜேம்ஸ் எதற்கு! என ஊர் அவல் மெல்ல ஆரம்பிக்கிறது.

மீண்டும் தாயகம் திரும்பி க்ளீவ்லாந்திற்காக ஆட ஆரம்பிக்கிறார். சென்ற வருடம் இறுதிப் போட்டிக்குத் தகுதிப் பெற்றார். இந்த ஆண்டு, இறுதிப் போட்டில் வென்றே விட்டார்.

அதுவும் எப்பேர்ப்பட்ட அணியை வென்றிருக்கிறார் என பட்டியம் சொன்னால்தான் க்ளீவ்லாந்து கவாலியர் அணியின் பெருமையும் லெப்ரான் ஜேம்ஸின் இமாலயச் சாதனையும் புலப்படும்.

இதுவரை ஒரு சில தடவை மட்டுமே ட்விட்டர் வலையகம் படுத்திருக்கிறது. எப்போதும் துடிப்புடன் இயங்கும் டிவிட்டர்.காம் இணையத்தளம் கலிஃபோர்னியாவின் கோல்டன் ஸ்டேட் இறுதியாட்டத்தின் போது ரசிகர்களின் ட்விட்டுகளுக்கு ஈடுகொடுக்க இயலாமல் சுணங்கிவிட்டது. அந்த அளவு வெறித்தனமான கோடானுகோடி பார்வையாளர்களைக் கொண்ட அணி.


இவ்வளவு ரசிகர்கள் இருப்பது எப்படி முக்கியத்துவம் ஆகிறது? அதிக அளவு மக்கள் பார்க்க பார்க்க தொலைக்காட்சியில் துவங்கி செல்பேசி திரைகள் வரை விளம்பரங்கள் விற்கலாம். அதுவும் கலிஃபோர்னியா போல் ஜனத்தொகை அதிகம் இருக்கும் இடங்களில், இன்னும் நிறைய பேர், இந்த ஆட்டங்களைத் தொடந்து பார்ப்பார்கள். அமெரிக்காவின் பணக்காரர்கள் அதிகம் வாழும் இடம் கலிஃபோர்னியா. சிலிக்கான் வேலி, ஹாலிவுட் என அங்கேதான் மூளையும் ஜிகினாவும் ஒன்று சேர்ந்து கோலோச்சுகின்றன. அது போன்ற பெரும் மக்கள்திரள் கூட்டம் கூட்டமாக இந்த அணியின் பின் நிற்கிறார்கள்.

இப்பொழுது எனக்கிருக்கும் ஒரே குழப்பம் ஒன்றுதான். பாதி மைதானத்தில் இருந்து பந்தை விட்டெறிந்தாலும் கூடைக்குள் விழவைக்கும் க்ளே தாம்ஸன் (Clay Thompson) + முகத்தில் கை வைத்து கண்ணை மறைத்தாலும், பந்தை லாவகமாக எதிரணியில் கை விரல் இடுக்கில் பாயவைத்து சிக்ஸர் போல் மூன்று மூன்றாக கோல் போடும் ஸ்டெஃப் கரி (Steph Curry) என்னும் திறமைமிக்க இரட்டையர் உள்ள அணி கோல்டன் ஸ்டேட் வாரியர்ஸ். அவர்களிடம்தான் பணபலமும் இருக்கிறது. அது தவிர அமெரிக்காவின் மிகப் பெரிய மக்கள் தொகை கொண்ட மாநிலமும் பார்வையாளர்களும் விளம்பர வலிமையும் அங்கே இருக்கிறது. இப்படி எல்லாவிதமான சாமுத்ரிகா இலட்சணங்களும் இருக்கும்போது க்ளீவலாந்து கவாலியர்ஸிடம் எப்படித் தோற்றார்கள்?

இப்போது நீங்கள் புதிய மதத்தையும் அதன் தற்காலக் கடவுளையும் அதற்கான சாத்தானையும் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

இப்போதைய மதம் என்பது ”தரவு”. அதன் கடவுளாகக் கருதப்படுபவர் “பகுப்பாய்வியல் நிபுணர்”. கடவுள் என்றால் சாத்தான் இருக்கத்தானே வேண்டும்? சாத்தானாக சூதாட்டத்தை, லாஸ் வேகாஸ் சாதக பாதக விகிதாச்சாரங்களை நிர்ணயிப்பவர்களை, விளையாட்டின் போக்குகளை ஒழுங்குபடுத்தும் சூத்திரதாரிகளாகச் சொல்லலாம்.

ஒரு ஆட்டக்காரரை எப்படி வீழ்த்தவேண்டும் என்பதை இந்த தகவல் தரவுகள் ஆராய்கின்றன. எப்படி இவரை முற்றுகையிட்டால் எவ்வாறு சறுக்குவார் என்பதையும் எந்த முட்டியில் எங்கனம் அடித்தால் கதறுவார் என்பதையும் எப்படி அவரை திட்டினால் பயமுறுவார் என்பதையும் கணினிகள் ஆராய்ந்து அறிவுறுத்துகின்றன. தரவு அறிவியலாளர்கள் இதௌ துருப்புச்சீட்டாக, ஆட்டத்தின் கடைசி நொடிகளில் பயன்படுத்துகிறார்கள். எப்போதும் உபயோகித்தால், அதற்கான மாற்றுகளை எதிராளி கண்டுபிடித்துவிடுவார். யார் யாருடன் அணி சேர வேண்டும், எவ்வாறு பந்தை திசை திருப்ப வேண்டும், எப்படி ஏமாற்ற வேண்டும், எவ்வாறு அடி வாங்கியது போல் கதற வேண்டும் என்பதை எல்லாம் வகுப்பெடுத்து நடிக்கவும் இடம் பொருள் ஏவலறிந்து பாயவும் கற்றுக் கொடுக்கிறார்கள்.

உங்கள் திறமையை நீங்கள் நம்பலாம். ஆனால், எப்போது உங்கள் திறமை பளிச்சிடுகிறது என்பதை தகவல்கள் காட்டிக் கொடுக்கும். எவ்வாறு திறமை மீது மட்டும் நம்பிக்கை வைத்து, ஒரு குதிரை மீது மட்டும் பணம் கட்டி மோசம் போகாமல், பல குதிரை மீது சின்னச் சின்ன பணயங்கள் வைத்து பெரிய பந்தயங்களில் ஜெயிப்பது என்பது தரவு பகுப்பாய்வின் முதலாயக் கடமை.

இதன் இன்னொரு பக்கமாக எப்போதுமே வென்று கொண்டிருந்தால் (அல்லது தோற்றுக் கொண்டிருந்தால்), அந்த அணி மீது ஒரு அலுப்பு வந்துவிடும். ரசிகர்களின் நீடித்த ஆதரவு வேண்டும். அதே சமயம் அந்த ரசிகரின் ஒவ்வொரு நிமிடமும் ஒவ்வொரு நாளும் தன் அணி ஜெயிக்குமா / தோற்குமா என்னும் ஊசலாட்டத்திலேயே கழிக்க வேண்டும். அப்போதுதான் அவர் எப்போதும் தொலைக்காட்சியையும் திறன்பேசியையும் கவனிப்பார். தன்னுடைய அணியின் சட்டையை, தொப்பியை வாங்குவார்.

மூன்றாவதாக, ஒருவருக்கு எப்போது சோர்வு ஏற்படுகிறது? எப்போது கால்களில் சுணக்கம் உண்டாகிறது? எத்தனை மைல் ஓடியபிறகு ஓய்வு தேவை? எவர் அருகில் வந்தால் இதயத்துடிப்பு அதிகரித்து, ஆட்டத்தில் ஸ்ருதி விலகுகிறது? எப்போது வேர்வை அதிகரித்து பதற்றம் உண்டாகிறது? அதை நீக்க எவரை அவருக்கு உறுதுணையாக்கலாம்? இதெல்லாமும் தகவல் தரவு ஆராய்ச்சி நிரலியின் முடிவுகள் மூலம் ஆராயலாம்.

இவ்வளவு தகவல்கள் கொடுத்து அதன் அடிப்படையில் முடிவெடுத்தாலும், தனி மனிதனின் ஆற்றலின் உச்சகட்ட வெளிப்பாடாக இருந்தாலும், கால்பந்து போல் கூடைப்பந்தும் கூட்டணி ஆட்டம். தனியாளாக தோரணம் கட்ட முடியாது. கோப்பையை வெல்ல முடியாது. தன்னை நோக்கி பலர் முற்றுகையிடப் போகிறார்கள் என்பதை உணர்ந்தவுடன் தன்னுடைய சகாவிற்கு பந்தைக் கொடுத்துவிட வேண்டும். அடுத்தவரின் மீது நிறைய நம்பிக்கையும் அவர்கள் சிறப்பாக ஆடுவதற்கான களமும் அமைத்துத் தர வேண்டும். நீங்கள் மட்டும் அற்புதமாக ஆடினால், அணி தோற்கும். அதை லெப்ரான் ஜேம்ஸ் நன்கே உணர்ந்திருந்தார்.

பந்தைக் கூடைக்குள் அமுக்கு வருவது போல் பாய்ந்து வருவார். உடனடியாக அவரை மூன்று வீரார்கள் எல்லாப்புறத்திலும் பாதுகாத்து பந்தை அவரிடமிருந்து அபகரிக்க ஓடி வருவார்கள். அவர்கள் எல்லோரும் தன்னுடைய சகவீரர்களை விட்டு தூர விலகி தன்னை மிகநெருங்கிய பின், பந்தை தன் அணிக்காரருக்கு தூக்கியெறிவார். சக அணிக்காரர் கூடைக்குள் பந்தை ஆற அமர உள்ளே தள்ளுவார். லெப்ரான் ஜேம்ஸின் ஸ்கோர் ஏறாது. எதிரணிக்காரருக்கு சோர்வும் குழப்பமும் எகிறும். லெப்ரான் ஜேம்ஸின் சாதனைப் பட்டியல் எண்ணிக்கை அதிகரிக்காது. ஆனால், தன் அணி வெற்றிப்பாதையில் ஒரு அடி எடுத்து வைத்த திருப்தி கிடைக்கும்.

பிறருக்கு என்ன தேவை என்று உணர்ந்து அதை உணர்த்துவதில்தான் வெற்றியின் சூட்சுமம் இருக்கிறது.

மூன்று ஆட்டம் தோற்று, கிட்டத்தட்ட தோல்வியின் வாயிலில் நிற்கும் தருணத்தில், லெப்ரான் ஜேம்ஸின் தோழர் அவருக்கு முகமது அலியின் ஆட்டத்தைப் போட்டுக் காட்டுகிறார். பதினைந்து சுற்று ஆட்டம். முதல் சுற்றுகளில் எங்கு பார்த்தாலும் அடி வாங்குகிறார் முகமது அலி. எதிராளி சோர்வுறுவார் என்பது மட்டுமே அலியின் நம்பிக்கை. ஆனால், அப்போதும் அசராமல் எதிராளியின் மூளைக்குள் புகுந்து உளவியல் விளையாட்டையும் முகமது அலி விளையாடுகிறார். தன் திறமையை காண்பிப்பதன் மூலம், சொற்போரின் மூலம், பொறுமையின் மூலம் அலி இறுச்சுற்றில் வென்று நிற்கிறார். அது லெப்ரானின் தேவை.

இதே போல் தன் கூட்டாளிகளுக்கு என்ன தேவை என்பதை உணர்த்த ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் உரையை லெப்ரான் ஜேம்ஸ் துணைக்கழைக்கிறார். ( )

வாழ்க்கை வேண்டுமென்றே உங்கள் தலையைக் குறிபார்த்து செங்கல் கொண்டு தாக்கும். நம்பிக்கை இழக்க வேண்டாம். நான் ஆப்பிள் நிறுவனத்தை விட்டு தூக்கிக் கடாசப்படாமல் இருந்தால் என் மனைவியை கண்டுகொண்டு இல்லறத்தைத் தெரிந்துகொண்டிருக்க மாட்டேன். பிக்ஸார் நிறுவனத்தைத் துவக்கியிருக்கமாட்டேன். உங்களுக்கு எதுபிடிக்கிறதோ அதைத் தொடர்ந்து மும்முரமாக செய்வதே சுகம்! இது போதும் என்று பாதி வழியில் சமரசம் செய்து கொள்வதோ பிடிக்காத வேலையைச் செய்து நரகத்தில் உழல்வதோ வேண்டாம். மனதுக்கு ரம்மியமானதை ஒரு துளி சலிப்பு கூட இல்லாமல் கடைசி முழம் ஏறி முழுமையடையும் வரை தொடர்ந்து முட்டி மோதி பயணியுங்கள்

உடலிலும் இதே முயற்சியைக் கடைபிடித்து சாகசம் செய்துவிட்டார் லெப்ரான்.



  1. NBA playoffs 2016 – How LeBron James and the Cleveland Cavaliers lifted the curse
  2. LeBron’s dreams come true with NBA title for Cleveland
  3. TrueHoop presents – LeBron struggles to bring Heat culture to Cavs
  4. The Draymond Conspiracy — The Ringer