Tag Archives: Asians

இலக்கிய விமர்சனம்: சு. வேணுகோபாலின் “கொடுப்பினை”

தீபாவளி சிறப்பிதழ் வெளியாகி விட்டது.
சொல்வனம் இதழின் ஆக்கங்கள் ஒவ்வொன்றாகப் பார்க்க வேண்டும்.

சு. வேணுகோபால் எழுதிய கொடுப்பினை சிறுகதையில் துவங்கலாம்.
பயப்படத் தேவையில்லை.
எளிமையான கதை.
நேரடியான வாசிப்பு.
சுவாரசியமான வேகம்.

பெண்ணின் தலைமுடியைத் தியாகமாகக் கொடுப்பது புனிதம்; அவளுடைய உடல் இயற்கையாக நிகழ்த்தும் மாதவிடாய் தீட்டு.
ஆசிரியர் நேரடியாக விமர்சிக்கவில்லை.
பெண்ணின் உடல் யாருக்குச் சொந்தம்?

தலைமுடி இங்கே அழகின் குறியீடு மட்டுமல்ல.
அது பெண்ணின் இளமை, அடையாளம், தனித்துவம், உடல் சார்ந்த பெருமிதம் ஆகியவற்றின் அடையாளம்.

இங்கே பல நுட்பமான விஷயங்கள் இருக்கின்றன:
அ) மூன்று தலைமுறைகளின் பெண்ணுடல் சார்ந்த அனுபவங்கள் (வருத்தம் – 50கள்; தியாகம் – இளமை; அறியாமை – பால்யம்)
ஆ) இயல்பான குடும்ப வாழ்க்கை : பெண்கள் தங்கள் விருப்பங்களைவிட குடும்பத்தின் விருப்பங்களையே முன்னிறுத்தும் சமூக அமைப்பு
இ) தங்கத்தேர் – பக்தியின் வணிகமயமாக்கல் : அன்றாட வாழ்க்கையில் ஒவ்வொரு ரூபாயையும் கணக்கிடும் கீழ்நடுத்தரக் குடும்பம், ஆன்மிக நம்பிக்கைக்காகப் பெரிய தொகையைச் செலவிடத் தயங்குவதில்லை.
ஈ) இடும்பன் மலை – சுமையைத் தூக்கிச் செல்லும் மனித வாழ்க்கை : உடல் வலி (ஆண்); நிறைவேறாத வேண்டுதலின் சுமை (தாய்); குடும்பத்தின் எதிர்பார்ப்பு + தன் உடல் பற்றிய குற்றவுணர்வு (மகள்)

பயணக்கதையாக மட்டும் வாசிக்க முடியாது.
மேற்பரப்பில் பக்தியும் குடும்பப் பாசமும் இருக்கின்றன.
மேகங்களாக நோக்குகையில் பெண்ணுடல், மதம் உருவாக்கிய தூய்மை பற்றிய கருத்தாக்கம், வர்க்க வாழ்க்கையின் சுமை, நிறைவேறாத ஆசைகள், இயற்கையின் சுதந்திரம் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று மோதுகின்றன.

என்னுடைய பார்வையில் கதையின் மிக அழகான குறியீடு மழை.
மேகங்கள் கதையில் தொடர்ந்து வருகின்றன.
கதையின் ஆரம்பத்தில் வெயில் துன்புறுத்துகிறது.
மலைப்பாதையில் பாறைகள் அனலாகக் கொதிக்கின்றன.
இயற்கையின் புனிதம் நம்மை என்றும் அரவணைக்கிறது.

மேகங்கள் ஒன்றோடொன்று இணைகின்றன. பறவைகள் வட்டமிடுகின்றன.
கதையில் மூன்று வகையான உயிர்கள் இடம்பெறுகின்றன.
சேவல்: மனிதர்களின் வேண்டுதலுக்காகப் பலியிடப்படும் உயிர்.
மனிதன் தன் வேண்டுதலை நிறைவேற்றுவதற்காக இன்னொரு உயிரை அர்ப்பணிக்கிறான். இயற்கையில் உயிர்கள் ஒன்றையொன்று எதிர்கொண்டு போராடுகின்றன

பருந்து வானத்தின் உயிரி. அது உயரத்திலிருந்து உலகைப் பார்க்கிறது. அதன் இயக்கத்தில் சுதந்திரமும் அதிகாரமும் இருக்கின்றன.
(சாம்பவி என்னும்) நாம் பிறரால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட பாதையில் பயணிக்கிறோம்.
ஆனால் பருந்துகள் யாருடைய அனுமதியையும் கேட்காமல் வானில் இயங்குகின்றன. கோயிலின் விதிகளுக்கு வெளியே, இயற்கையின் சொந்த விதிகளின்படி அவை வாழ்கின்றன.
பருந்து என்பது கட்டுப்பாடுகளைக் கடந்து இயங்கும் வாழ்க்கையின் குறியீடு.

பாம்பு இங்கே பிடிபட்டிருக்கிறது. ஆனால் அது சரணடைவதில்லை.
உயிர் தன்னைக் கட்டுப்படுத்தும் சக்தியிலிருந்து விடுபடப் போராடுகிறது.

இரண்டாவது பருந்து வரும்போது காட்சி இன்னும் சிக்கலாகிறது.
அது முதலாவது பருந்தின் இரையைப் பறிக்கிறதா? அதனுடன் விளையாடுகிறதா? அல்லது இரண்டும் ஏதோ விளையாட்டில் ஈடுபடுகின்றனவா?

இந்தக் காட்சியை வெறும் வேட்டையாடும் நிகழ்வாக இல்லாமல், பிடித்தல், விடுவித்தல், அதிகாரம், ஒத்திசைவு ஆகியவற்றின் சிக்கலான நடனமாகப் பார்க்கலாம்.

வாழ்க்கை என்பது இடையறாத போராட்டமும் இயக்கமும்.
நாம் பெற முடியாத ஒன்றை விட, எதிர்பாராத விதமாக நம்மை வந்தடையும் அனுபவம்தான் உண்மையான கொடுப்பினையா?
இந்தக் கதையில் யாருக்குக் கொடுப்பினை இருக்கிறது?

பூமணி அஞ்சலி

நாதி

ஆனானப்பட்ட கறீம் பாய் கண்ணை மூடிவிட்டார். தாலுகா ஆபீஸ் தடிவீரன் சொன்னான்.

ஏட்டையாவுக்கு நெஞ்சில் துப்பாக்கியால் இடித்த வலி. அந்த மைக்கண்ணும் மருதாணிக் கையும் மனசுக்குள் நிழலாடியது. மண்டை கிறுகிறுத்து ஸ்டேஷன் வாசலில் உட்கார்ந்துவிட்டார்.

போனவாரம் போய்ப் பார்த்தபோது தெளுச்சியாக இருந்தாரே. படுத்த படுக்கையிலும் தெம்பாகப் பேசினார். ரிடையரான நினைப்பே இல்லை. அதே இன்ஸ்பெக்டர் கெத்து, எல்லாப் போலீஸ்காரர்களைப் பற்றியும் கேட்டார். கேடிகளின் நடவடிக்கைகளை விசாரித்தார்.

இடையில் “பாத்துமா” என்று குரல் கொடுத்தார். அவர் சம்சாரம் வந்து கட்டிலுக்கடியில் காத்திருந்த மூத்திரக் குடுவையை எடுத்துப் போனாள். அவர் கண்ணைச் சிமிட்டினார்.

“பாத்தயாவே வீட்டுக்குள்ளயே சாராய வடிப்பு நடக்குது. கேஸ்போட்டு உள்ள தள்ளீறாத.”

நோய் அண்டாத சிரிப்பு. கடைசிவரைக்கும் கிண்டல் போகாது.

பாத்துமா காலிக் குடுவையை வைத்துவிட்டுப் போகும்போது மறக்காமல் கேட்டாள்.

“வீட்ல எல்லாரும் நல்லாருக்காகளாண்ணன்.

அவள் முகத்தில் கரிப்பூச்சாகக் கவலை அப்பியிருந்தது.

“இருக்காகம்மா. புள்ளீகள எங்க.”

“ரெண்டு பேரும் பீடிக் கம்பெனிக்குப் போயிருக்காக. வீட்ல கெடங்கன்னாக் கேட்டாத்தான.”

பெட்டை

கம்மாக் கலிங்கலோரம் குருவன் துணிவெளுக்கும் சத்தம் நாலாபக்கமும் தெளிவாகக் கேட்டது. கல்லடித்தாளத்துக்குத் தக்கபடி அவன் சொகமாகப் பாடினான்.

“காடத்தட்டு 
கக்கத்துல 
கருத்தப்புள்ள 
பக்கத்துல 
காடத்தட்டு 
காடத்தட்டு 
சோ 
சோ 
சோவீவி
சோவீவி…”

துணியைத் துப்புரவாகத் துவைத்து அடித்தொண்டைக்குள் ராகத்தை முனங்கிக்கொண்டே பிழிந்து பக்கத்தில் விரித்திருக்கும் சீலைமேல் விட்டெறிந்தான். அடுத்த உருப்படியை எடுக்கும் போது இன்னொரு பாட்டு துவங்கியது.

புருசனின் பாட்டைக் கேட்டபடி துவைத்துப் போட்ட துணிகளை நீலத்தில் முக்கிப் பிழிந்து காயப்போட்டாள் பொன்னாத்தா. நீலத்தாழிக்குள் கைச்சுழட்டல் மறுபடியும் வேகப்பட்டது.

கம்மாயில் தண்ணீர் மேடேறி கெத்கெத்தென்று கிடந்தது. மேட்டுத்தரையில் சம்பும் நீர்க்கோரையும் நெரிசலாக வளர்ந்த பசுமை. மெட்டான இடங்களில் கொக்குகள் அடம்பிடித்து ஒத்தைக்காலில் நின்றுகொண்டிருந்தன. ஓடைக்கரைப் பனையில் நிற்கும் மீன்கொத்தி அடிக்கொரு தடவை எறிந்த பந்தாக நீர்மட்டத்தில் விழுந்து உயரப்போய் உட்கார்ந்து கொண்டது.

முப்பது வயதுக்குள் மிகுந்த ஏமாற்றம் அளித்த 25 சென்னை மக்கள்

சாட்ஜிபிட் உதவியுடன்: “New Yorker satire” பாணியை வைத்து, மிகவும் ஏமாற்றமளித்த சென்னை இளம் தலைமுறை 25 பேர்” என்ற தமிழ் பதிப்பு — அதே சிரிப்பும், நுணுக்கமான சாடலும், சென்னையின் வாசனையுடன் 👇

1. பாலா கிருஷ்ணன், 28

“டெக் கல்சர் நல்லா இருக்கு”னு சொல்லி பெங்களூரு போறேன்‌ன்னு சொன்னார். இன்னும் வேளச்சேரி ட்ராஃபிக்குல்தான் “ரிமோட் லைஃப் ரொம்ப சாந்தமா இருக்கு”னு ட்வீட்டிட்டு இருக்கார்.

2. திவ்யா நாராயணன், 25

லாக்டவுன்ல வீட்டிலேயே கேக் விற்க ஆரம்பிச்சாங்க. இப்போ இன்ஸ்டாகிராமுக்காக மட்டும் பேக் பண்ணுறாங்க.

3. அஷ்வின் ராஜ், 24

“ஸ்டார்ட்அப் ஐடியா”ல வேலை செய்றேன்‌ன்னு சொல்றார். அந்த “ஐடியா” ஒரே கூகிள் ஷீட் தான்.

4. கீர்த்தனா சுப்ரமணி, 26

“நமஸ்தே”னு டாட்டூ போட்டாங்க. அது Comic Sans ஃபாண்ட்ல இருக்குது.

5. பிரவீன் ஐயர், 27

“ஃபிட்னஸ் இன்ஃப்ளூயன்சர்”ன்னு சொல்றார். Anytime Fitness (தி.நகர்) ஜிம்முல மிரர் செல்ஃபி தான் போஸ்ட் பண்ணுறார்.

6. ஸ்ருதி ரமேஷ், 23

பயோல “இன்டிபெண்டன்ட் ஆர்டிஸ்ட்”னு எழுதுறாங்க. ஆறு மாதத்துக்கு ஒரே முறை மெரினா ஓப்பன் மைக் கலந்துகொல்றாங்க.

7. ஆகாஷ் ஸ்ரீனிவாசன், 29

மூணு நாள் வீகன் ஆனார். இப்ப எல்லா பார்ட்டியிலயும் ந்யூட்ரிஷன் அட்வைஸ் தர்றார்.

8. மீனா கிரிஷ், 25

“UX designer”ன்னு சொல்லிக்கிட்டு இருக்காங்க. Pongalக்கு அப்புறம் Figma ஓப்பன் பண்ணவே இல்ல.

9. ஹரிஷ் குமார், 28

சென்னை கோவில்கள் பற்றிய “ஹெரிடேஜ் வ்லாக்” ஆரம்பிச்சார். இரண்டாவது எபிசோடுக்கு முன்னாடியே நிறுத்திட்டார் — “எடிட்டிங் ரொம்ப ஸ்பிரிட்சுவல் ஆச்சு”னு சொன்னார்.

10. சாந்த்யா அருள், 24

பாண்டிச்சேரில 10 நாள் சைலன்ட் ரிட்ரீட் சென்றார். அதைப் பற்றி அடுத்த ஆறு மாதம் சத்தமா பேசினார்.

11. அஜய் வரதன், 27

IIT கலாசார நிகழ்ச்சிகளில் கிட்டார் வாசிப்பார். “ஆல்பம் வருது”ன்னு மூன்று வருடமா சொல்லிக்கிட்டே இருக்கார்.

12. தீபிகா ராமன், 25

HR-ல வேலை. “My passion is people”ன்னு சொல்றாங்க. எல்லா ஈமெயிலிலும் “dear”னு தொடங்கும்.

13. சுரேஷ் மேனன், 26

ஐடி வேலையை விட்டுட்டு ஸ்டாண்ட் அப் காமெடியன் ஆனார். பெரும்பாலும் உறவினரின் கல்யாணங்களில் தான் “பெர்ஃபார்ம்ஸ்.”

14. ப்ரீதி சந்திரன், 28

“சஸ்டெயினபிள் ஃபேஷன் லேபல்” ஆரம்பிச்சாங்க. டிசைன்ஸ்: “upcycled vibes.”

15. நவீன் ராஜ், 29

2011லிருந்து ஒரு CSK மேட்ச் கூட தவறவிட்டதில்ல. “தோனியிடமிருந்து லைஃப் கைடன்ஸ் தேவை”னு இன்னும் சொல்லிக்கிட்டே இருக்கார்.

16. ஹரிணி மோகன், 24

Chai and Chillன்னு பாட்காஸ்ட் ஆரம்பிச்சாங்க. கடைசியாக வெளியான எபிசோடு – 2022.

17. கார்த்திக் சுப்பு, 27

LinkedIn-ல “எப்படி தோல்வியை ஏற்க கற்றுக்கொண்டேன்”ன்னு போஸ்ட் போட்டார். 12 லைக்ஸ் — அதிலும் 10 பேரு கல்லூரி ஃப்ரெண்ட்ஸ்.

18. நந்தினி ஐயர், 25

மனோதத்துவம் படிச்சாங்க. இப்போ இன்ஸ்டாகிராம்ல “inner child healing with semiya payasam”னு ரீல்ஸ் பண்ணுறாங்க.

19. அரவிந்த் ஆர், 29

“டிஜிட்டல் மார்க்கெட்டிங் ஏஜென்சி” ஆரம்பிச்சார். ஒரே கிளையன்ட் — அவங்க சொந்த ஸ்டார்ட்அப்.

20. பிரியா டி, 26

அடையார கஃபேகளில் புகைப்படம் எடுத்து “Work mode ☕✨”னு கேப்ஷன் போடுறாங்க.

21. மனோஜ் பாலாஜி, 23

“ஃப்ரீலான்ஸ் ஃபிலிம் மேக்கர்”ன்னு சொல்றார். அவங்க ஃபிலிம் நீளம் — 57 விநாடி.

22. வித்யா கிருஷ்ணன், 27

“அமைதி வேணும்”னு சொல்லி OMR-க்கு குடிபோயிருந்தாங்க. இப்போ டெலிவரி ஸ்லோன்னு தினமும் புகார்.

23. சஞ்சய் தோமஸ், 25

தாடி வளர்த்துக்கிட்டு “டீப்” ஒன் லைனர்ஸ் எழுத ஆரம்பிச்சார். பயோவில் “Lost but learning.”

24. ஐஸ்வர்யா ஆர், 28

2019-ல நாவல் எழுத ஆரம்பிச்சாங்க. இன்னும் Chapter 1: Prologue (Draft 7).

25. கோகுல் கிரிஷ், 26

“AI தான் ஃப்யூச்சர்”ன்னு சொல்றார். “AI”னு என்னன்னு கேட்டா “அதான் ChatGPT மாதிரி”னு சொல்லி விலகிடுறார்.

—-

நான் தெரிந்தது!

நீங்கள் தெரிகிறீர்களா?

பெட்னா = தி.மு.க + பணம் + சினிமா

த்ரிஷாவையும் நயன் தாரா போன்றோரை அழைப்பதை கிண்டல் செய்தது அந்தக் காலம்.
துரை முருகனாரையும் நக்கீரன் கோபாலையும் அழைப்பதை எண்ணிக் கூனிக் குறுகுவது இக்காலம்.

நடிகைகளைக் கொண்டாடுவதில் நேர்மை இருக்கிறது.
பதவியில் இருக்கும் தலைவரை வரவழைப்பதில் டிரம்ப் தனம் இருக்கிறது.

இது டிரம்ப்பிஸ்தான்.
உண்டியலும் அதிகாரமும் அமெரிக்கா.
இலாவணமும் அரசியலும் தமிழர் தேசி?

இன்றைய தேதியில் மாற்று சந்திப்புகள், மாபெரும் ஒருங்கிணைப்புகள், இந்திய கருத்தரங்குகள் நிறைய நடக்கின்றன.
வருடந்தோறும் நடக்கும் தமிழ்நாடு ஃபவுண்டேஷன் ஒரு புறம்.
அடுத்த ஆண்டு நடக்கப் போகும் ஜெயமோகனின் அமெரிக்க இலக்கிய விழா மாநாடு இன்னொரு புறம்.
செவ்வியல் நடனம், கர்னாடக சங்கீதம் என பாரம்பரியக் கலைகளுக்கென்றே க்ளீவ்லாண்டில் நடக்கும் தியாகராஜர் ஆராதனை.

இந்தியாவில் த.க.இ.பெ அழைக்கும் பேச்சாளர்கள் கூட தமிழர் சந்திப்புக்குப் பொருத்தமானவர்கள்.

அமெரிக்க இந்தியர்/தமிழர் என்று இன்னொரு பட்டியல் போட்டால்…
செந்தில் ராமமூர்த்தி
கால் பென்
பூர்ணா ஜெகன்னாதன்
மிண்டி காலிங்
கார்த்திக் முரளீதரன்
அனுக் அருட்பிரகாசம்
வி.வி. கணேசநாதன்
எழுத்தாளர் எஸ் சங்கர்

எத்தனை பொருளியல் வல்லுநர்கள்!
எம்புட்டு அசல் பேராசியர்கள்!!
ரகரகமான சிந்தனையார்கள்!!!
புனைவு எழுத்தாளர்கள்…
கருத்தாளர்களை விட்டு கிரீடதாரிகளைக் கொண்டு வருவது ஆப்பிள் ஃபோன் இருக்கும் போது ஓப்போ நாடுவது.