Tag Archives: நேர்த்தி

இலக்கிய விமர்சனம்: சு. வேணுகோபாலின் “கொடுப்பினை”

தீபாவளி சிறப்பிதழ் வெளியாகி விட்டது.
சொல்வனம் இதழின் ஆக்கங்கள் ஒவ்வொன்றாகப் பார்க்க வேண்டும்.

சு. வேணுகோபால் எழுதிய கொடுப்பினை சிறுகதையில் துவங்கலாம்.
பயப்படத் தேவையில்லை.
எளிமையான கதை.
நேரடியான வாசிப்பு.
சுவாரசியமான வேகம்.

பெண்ணின் தலைமுடியைத் தியாகமாகக் கொடுப்பது புனிதம்; அவளுடைய உடல் இயற்கையாக நிகழ்த்தும் மாதவிடாய் தீட்டு.
ஆசிரியர் நேரடியாக விமர்சிக்கவில்லை.
பெண்ணின் உடல் யாருக்குச் சொந்தம்?

தலைமுடி இங்கே அழகின் குறியீடு மட்டுமல்ல.
அது பெண்ணின் இளமை, அடையாளம், தனித்துவம், உடல் சார்ந்த பெருமிதம் ஆகியவற்றின் அடையாளம்.

இங்கே பல நுட்பமான விஷயங்கள் இருக்கின்றன:
அ) மூன்று தலைமுறைகளின் பெண்ணுடல் சார்ந்த அனுபவங்கள் (வருத்தம் – 50கள்; தியாகம் – இளமை; அறியாமை – பால்யம்)
ஆ) இயல்பான குடும்ப வாழ்க்கை : பெண்கள் தங்கள் விருப்பங்களைவிட குடும்பத்தின் விருப்பங்களையே முன்னிறுத்தும் சமூக அமைப்பு
இ) தங்கத்தேர் – பக்தியின் வணிகமயமாக்கல் : அன்றாட வாழ்க்கையில் ஒவ்வொரு ரூபாயையும் கணக்கிடும் கீழ்நடுத்தரக் குடும்பம், ஆன்மிக நம்பிக்கைக்காகப் பெரிய தொகையைச் செலவிடத் தயங்குவதில்லை.
ஈ) இடும்பன் மலை – சுமையைத் தூக்கிச் செல்லும் மனித வாழ்க்கை : உடல் வலி (ஆண்); நிறைவேறாத வேண்டுதலின் சுமை (தாய்); குடும்பத்தின் எதிர்பார்ப்பு + தன் உடல் பற்றிய குற்றவுணர்வு (மகள்)

பயணக்கதையாக மட்டும் வாசிக்க முடியாது.
மேற்பரப்பில் பக்தியும் குடும்பப் பாசமும் இருக்கின்றன.
மேகங்களாக நோக்குகையில் பெண்ணுடல், மதம் உருவாக்கிய தூய்மை பற்றிய கருத்தாக்கம், வர்க்க வாழ்க்கையின் சுமை, நிறைவேறாத ஆசைகள், இயற்கையின் சுதந்திரம் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று மோதுகின்றன.

என்னுடைய பார்வையில் கதையின் மிக அழகான குறியீடு மழை.
மேகங்கள் கதையில் தொடர்ந்து வருகின்றன.
கதையின் ஆரம்பத்தில் வெயில் துன்புறுத்துகிறது.
மலைப்பாதையில் பாறைகள் அனலாகக் கொதிக்கின்றன.
இயற்கையின் புனிதம் நம்மை என்றும் அரவணைக்கிறது.

மேகங்கள் ஒன்றோடொன்று இணைகின்றன. பறவைகள் வட்டமிடுகின்றன.
கதையில் மூன்று வகையான உயிர்கள் இடம்பெறுகின்றன.
சேவல்: மனிதர்களின் வேண்டுதலுக்காகப் பலியிடப்படும் உயிர்.
மனிதன் தன் வேண்டுதலை நிறைவேற்றுவதற்காக இன்னொரு உயிரை அர்ப்பணிக்கிறான். இயற்கையில் உயிர்கள் ஒன்றையொன்று எதிர்கொண்டு போராடுகின்றன

பருந்து வானத்தின் உயிரி. அது உயரத்திலிருந்து உலகைப் பார்க்கிறது. அதன் இயக்கத்தில் சுதந்திரமும் அதிகாரமும் இருக்கின்றன.
(சாம்பவி என்னும்) நாம் பிறரால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட பாதையில் பயணிக்கிறோம்.
ஆனால் பருந்துகள் யாருடைய அனுமதியையும் கேட்காமல் வானில் இயங்குகின்றன. கோயிலின் விதிகளுக்கு வெளியே, இயற்கையின் சொந்த விதிகளின்படி அவை வாழ்கின்றன.
பருந்து என்பது கட்டுப்பாடுகளைக் கடந்து இயங்கும் வாழ்க்கையின் குறியீடு.

பாம்பு இங்கே பிடிபட்டிருக்கிறது. ஆனால் அது சரணடைவதில்லை.
உயிர் தன்னைக் கட்டுப்படுத்தும் சக்தியிலிருந்து விடுபடப் போராடுகிறது.

இரண்டாவது பருந்து வரும்போது காட்சி இன்னும் சிக்கலாகிறது.
அது முதலாவது பருந்தின் இரையைப் பறிக்கிறதா? அதனுடன் விளையாடுகிறதா? அல்லது இரண்டும் ஏதோ விளையாட்டில் ஈடுபடுகின்றனவா?

இந்தக் காட்சியை வெறும் வேட்டையாடும் நிகழ்வாக இல்லாமல், பிடித்தல், விடுவித்தல், அதிகாரம், ஒத்திசைவு ஆகியவற்றின் சிக்கலான நடனமாகப் பார்க்கலாம்.

வாழ்க்கை என்பது இடையறாத போராட்டமும் இயக்கமும்.
நாம் பெற முடியாத ஒன்றை விட, எதிர்பாராத விதமாக நம்மை வந்தடையும் அனுபவம்தான் உண்மையான கொடுப்பினையா?
இந்தக் கதையில் யாருக்குக் கொடுப்பினை இருக்கிறது?

மூத்தாள் பதிவிரதை; அப்படியானால் இளையா?

கூலிக்கு மாரடிப்பதற்காக இருவரை அலுவலுக்கு எடுத்திருந்தோம். இருவரும் இந்தியர்கள். எச்1பி-யில் இருப்பதால் பச்சை அட்டைக்காக பன்னெடுங்காலமாக காத்திருப்பவர்கள். நிறைய அனுபவமும் சூட்சும அறிவும் பரந்த தொழில்நுட்ப பட்டயங்களும் பெற்றவர்கள்.

முதலாமவருக்கு திறமை இருந்தாலும் சிரத்தை கிடையாது. உடன் வேலை பார்ப்பவர்களை விட டாட்.நெட்டிலும் சீக்வலிலும் நுணுக்கமான விஷயங்கள் தெரியும். ஆனாலும், காரியத்தை இண்டு இடுக்கு விடாமல் செய்து முடிக்க, இன்னொரு ஆள் கூடவே மல்லுக் கட்ட வேண்டும்.

இரண்டாமவர் படு சமர்த்து. சொன்ன வேலையை புரிந்து கொண்டு செயலாற்றுவார். நிரலியுடன் கொசுறாக ஆவணமாக்குதல், சோதனைகளை தானியங்கியாக இயக்குதல், எழுதிய நிரலியை வேகமாக ஓடவைத்தல், நிரலி ஓடுவதற்கு அத்தாட்சியாக ஊடுபாவாக ஏட்டில் பதித்தல் போன்ற உப காரியங்களை உபகாரமாக கேட்காமலே போட்டு வைப்பவர்.

இருவருக்கும் கிட்டத்தட்ட ஒரே சம்பளம். தனியாக சோம்பேறியை அழைத்து, “உங்களுடைய சுபாவத்தை மாற்றிக் கொள்ளுங்கள். எதையும் ஆராய்ந்து செய்வதை அணுகுமுறையில் வையுங்கள். ஏன் நிரலி ஓடவில்லை, பயனருக்கு எப்படிக் கொடுத்தால் நிஜமாகவே உருப்படும் போன்ற விஷயங்களை கவனத்தில் கொண்டு செயலாற்றுங்கள்.” என்று கண்டிப்பு கலந்த ஆலோசனை கொடுத்தும் எந்த முன்னேற்றமும் இல்லை.

மனம் பொருந்தி வேலை செய்யும் இரண்டாமவர் போல் இன்னொருவரைத் தேர்ந்தெடுக்க நேரம் வாய்க்கவில்லை. அவரை நீக்கினாலும், அந்த வேலைச்சுமையும் இருப்பவர்களாகிய எங்களின் தலை மீது விழும் என்பதால் நீக்கவும் இயலவில்லை. கடந்த வாரம் இந்த சமாச்சாரம் முடிவுக்கு வந்தது. காண்டிராகடர்கள் இனி வேண்டாம் என மேலிடம் அறிவித்தது.

இருவருக்குமே ஒப்பந்தம் முடிய, இருவருமே வேலையை விட்டுப் போய்விட்டார்கள். கடமையைச் செய். பலனை எதிர்பாராதே!