உடல்நல மருத்துவம் – ஒபாமா & மெகயின் திட்ட ஓப்பீடு

உடல்நலம்/சேமநிதி காப்பீடு (Health care/Insurance) – பத்மா அர்விந்த் தொடர்ச்சியாக

நன்றி: Comparing healthcare plans – Boston.com

மேலும் வாசிப்புக்கு:

1. CJR: Twelve Questions About Health Care for Tonight’s Debate: “There’s more to talk about than taxing benefits”

2. Worlds apart on healthcare – The Boston Globe: “Obama’s plan is like the new Massachusetts universal coverage law with one exception”

3. McCain plan may cost Northeast – The Boston Globe: “John McCain’s healthcare plan would bring a dramatic change to the existing system: People would get a flat tax credit worth as much as $5,000 instead of the tax break on the insurance they now get at work, allowing them more flexibility to buy insurance on their own.”

தொழில்நுட்ப பயன்பாடு x ஏழை முன்னேற்றம் x வருங்கால சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு

The waste-pickers of Delhi, India, forage through garbage for anything that can be recycled into cash. A new incinerator that turns trash into electricity will change all that. Because it will reduce the amount of methane off-gassed by landfills, it will generate carbon credits under the Kyoto Protocol. But the incinerator will also emit dioxins, mercury, heavy metals, and fly ash–and put thousands of impoverished waste-pickers out of business.

Thekkikattan: Carbon credits, Obama & Republicans

பதில்களை இந்த வாரம் வழங்குபவர் தெக்கிகாட்டான். (முந்தைய பகுதி)

2. ‘இந்தியா போன்ற நாடுகள் தொடர்ந்து சுற்றுச்சூழலை மாசுபடுத்துகின்றன. அவற்றைத் தடுக்க ஆவன செய்யவேண்டும்’ என்றிருக்கிறார் ஒபாமா. கமல்நாத், மறைந்த மாறன் போன்றோர்கள் இப்படி செய்வது இந்தியா போன்ற வளரும் பொருளாதாரங்களுக்கு எத்தகைய சேதத்தை இத்தகைய கிடுக்கிப்பிடிகள் கொடுக்கும் என்பதை விவரித்துள்ளனர். ஒபாமா வலியுறுத்தும் carbon credits என்பது சாத்தியமானாலும் ஆப்பிரிக்காவிற்கு சல்லிசான விலையில் குப்பையை ஏற்றுமதி செய்யும் வித்தைக்கு இட்டுச்செல்லாதா? ஏழை நாடுகளிடம் இருந்து குறைந்த பேரத்தில் கரியமிலக் கழிவுகளை (தற்போதைய நிதிபேரம் போல்) வாங்கிவிட்டு, அமெரிக்கா தன்பாட்டுக்கு நச்சை உண்டாக்கும் திட்டத்திற்கு ஒபாமா ஆதரவுக்கரம் நீட்டுகிறாரா?

குடியரசு கட்சி அன்பர்கள் இந்த உலகச் சூடேற்றம் என்ற ஒன்றே புணைவுக் கதை என்ற ரேஞ்சில்தான் வைத்து உலக வர்த்தகத்தை வளர்த்து வருகிறார்கள்.

இயற்கையா அது பாட்டுக்கு தன் நிகழ்வுகளை நடத்திக் கொண்டிருக்கும் ஏற்கெனவே படமாக்கப்பட்ட ஒரு படச் சுருள் என்பதனைப் போன்றுதான் அவர்களின் இயற்கைசார் அறிவு என்பது எனது கருத்து. அது கண் கூடு எது போன்ற வாகனங்களுக்கு அவர்களின் வரி விலக்கு வழங்கும் மண்டை என்பதனைக் கொண்டு (ஒரு சமயத்தில் ஹம்வீ வாங்குபவர்களுக்கு வரி விலக்கு விதிக்கப்பட்டது…) காணலாம்.

இந்த நிலைமையில் உலகச் சூடேற்றம், க்ரீன் ஹவுஸ் வாயுக்களின் வெளிப்பாட்டைய் கட்டுப்படுத்தல் போன்றவைகளிளெல்லாம் அவர்களின் நிலைப்பாடு எதுவாக இருக்கும் என்பதும் யாவரும் அறிந்து கொள்ளும் வண்ணமாகத்தான் இருக்கும்.

வர்த்தகம் என்பது இருவழிச் சாலை என்று இங்கு மாசுக்களை உருவாக்கும் அத்தனை தொழிற்சாலைகளையும் சைனா, இந்தியா, வியாட்நாம், மொக்சிகோ போன்ற வளரும் நாடுகளுக்கு தள்ளிவிட்டுவிட்டு அங்கு காற்று, நீர் மற்றும் நிலம் போன்றவைகளை கட்டற்ற மாசுக்களின் மூலமாக நிகழ்த்த விட்டு வேடிக்கை பார்க்கும் ஒரு கட்சியாகத்தன் இருக்கிறது இந்தக் குடியரசுக் கட்சி. ஏனெனில் அவ் நாடுகளில் அப்படி ஒரு மாசுக் கட்டுப்பாடு வாரியமே விலை கொடுத்து வாங்கப்படும் நிலையிலிருப்பதனால்தான், அங்கே அவ்வாறு அத்தனை மாசு ஏற்படுத்தும் தொழிற்சாலைகளும் தள்ளி விடப்படுகின்றன.

இதற்கு முத்தாய்ப்பாக கியோட்டோ ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திடாமல் ஒதுங்கிக் கொண்டதும், மற்றுமொரு குடியரசுக் கட்சிக்காரர்களின் இயற்கைசார் அறிவின் பின்னடவை காட்டும் காட்டுத் தனமன்றி வேறென்னவாக இருக்க முடியும்.

இந்நிலையில், ஓபாமாவின் இந்த கார்பன் க்ரீடிட் திட்டம் சற்றே ஆறுதல் அளிக்கும் வகையிலேயே உள்ளது. இரும்புக்கரம் கொண்டு ஏதோ ஒரு வகையில் தொழிற்சாலைகள் வெளியேற்றும் கரியமிலா வாயுவை ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிற்கு கட்டுப்படுத்துவதின் மூலம் உலகச் சூடேற்றத்தின் தாக்கத்தை கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரக் கூடிய சாத்தியக் கூறுகள் அதிகம்தானே.

இதன் மூலமாக சில குளறுபடிகள் கார்பன் க்ரீடிட்களை வாங்குவது, கொடுப்பதின் மூலம் நடந்தாலும், அந்த ப்ரக்ஞையுணர்வே மேற்கொண்டு நடவாமல் இருக்க கட்டுபடுத்தப்படலாமென்று தோன்றுகிறது. அவ்வாறு க்ரீடிட் பேரத்தின் மூலம் வாங்கும் கம்பெனிகள் பெரும் அளவில் நஷ்டமடைய நேரும் பட்சத்தில் மேற்கொண்டு கழிவுகளை கட்டுப்படுத்தத்தான் விளையுமே தவிர மேற்கொண்டு பேரத்தின் அடிப்படையில் நஷ்டமடைய முன் வர மாட்டார்கள் என்றே கருதுகிறேன்.

…Under a cap-and-trade plan, companies that produce carbon dioxide and other greenhouse gases receive or buy credits that give them the right to emit a certain amount. Companies that emit less carbon than their credits allow can profit by selling any excess credits on the open market, while those that exceed their emission allowance have to make up the difference or face heavy fines…

3. எத்தனால்: உணவுப்பண்டங்களின் விலை உயர்வுக்கு முக்கிய காரணமாக இது சுட்டப்படுகிறது. இது கோளாறான கோட்பாடுதானா? இதன் பின்னும் அமெரிக்க அதிபர் தேர்தலில் ஒபாமாவிற்குத்தான் உங்கள் ஆதரவா?

நாளை…

எந்தக் கேள்விக்கும் பதில் சொல்லாமல் டபாய்க்க சாரா பேலின் வழிமுறை

உபயம்: Moosehunter by Aden Nak

  • சாரா பேலின் எவ்வாறு விவாதம் புரிகிறார்?
  • அவரைப் போல் நீங்களும் சாமர்த்தியமாகப் பேச வேண்டுமா?
  • மக்களைக் கவரும் உத்தி என்ன?
  • விடை தெரியாத வினாவை எவ்விதம் சமாளிப்பது?

கொசுறு: சாட்டர்டே நைட் லைவில் பைடன் – பேலின் விவாதம் குறித்த பகிடி

படம்:

இந்த வார அலசல் – சுற்றுச்சூழல், தூய்மைக் கேடு, புவி வெப்பமடைதல்

எல்லா கேள்விகளுமே ரொம்ப நுண்னோக்கி மூலமா பார்த்து அலசி ஆராய்ஞ்சாத்தான் பதிலை வழங்க முடிய்ங்கிற மாதிரி அமைஞ்சு போச்சு எனக்கு மட்டும்.

அமெரிக்கா அப்படின்னாலே உலக வல்லரசா தன்னைத் தக்க வைத்துக்கொள்ள சில பல வித்தைகளை அது குடியரசுக் கட்சியாக இருந்தாலும் சரி அல்லது ஜனநாயகக் கட்சியாக இருந்தாலும் தன் நாட்டினுடைய சுய லாபத்திற்காக செய்துதான் ஆக வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறது அப்படிங்கிற மறுப்பதற்கில்லை.

தன் நாட்டின் எல்லையைத் தாண்டி வந்துவிட்டால் அவர்களின் உலக அரசியல் அணுகுமுறை எது போன்ற ஆயுதத்தை எடுத்து எந்த நாட்டுடன் போரிடுகிறார்கள் என்பதனைப் பொருட்டே வெளிப்பார்வைக்கு எல்லோராலும் அறியப்படுவதாகவும், கண்ணுக்குகிட்டாமல் தன் நாட்டிற்கு லாபத்தை ஈட்டித் தருவதாகவும் அமைத்துக் கொள்கிறது – வெளியுறவுத் துறையில் இரு கட்சிகளுமே.

அதன் அடிப்படையில் இப்பொழுது இரு பாலருமே உலக அரசியல் மேடையில் எது போன்ற இரட்சகர்களா மற்ற நாடுகளுக்கு இருப்பார்கள் என்பதனைக் கொண்டு எனக்குக் கொடுக்கப் பட்டிருக்கும் கேள்விகளை பார்க்கலாம்.

1. சுற்றுச்சூழலுக்கு எதிரியான, நிலச்சுவாந்தார்களுக்கும் பண்ணையார்களுக்கும் நேசக்கரம் நீட்டும் மசோதாக்களை ஆதரிப்பவர் ஒபாமா. (வாசிப்பிற்கு: Bloomberg.com: Politics – Obama May Get Rural Votes on Farm-Subsidy Support) மகயின் இதை வெளிப்படையாக எதிர்த்திருக்கிறார். உணவுப்பண்டங்களின் உலகளாவிய விலை உயர்வுக்கு இந்த மசோதாவும் ஒரு காரணம். வளர்ந்த நாடுகள் தங்கள் விவசாயிகளைத் தேவைக்கு மீறி பாதுகாக்கிறது என்பது புஷ் மற்றும் மெகயினின் கருத்து. உங்க கருத்து என்ன?

சில வளர்ந்த நாடுகள் குறிப்பாக அமெரிக்கா அதிலும் ஜனநாயகக் கட்சி அதீதமாக பண்ணையார்களுக்கு மானியம் கொடுத்து விவசாயப் பண்டங்களை அதிக உற்பத்திக்கக் காரணம் வேறு மாதிரியான ஓர் போர் உத்தியாகத்தான் என்னால் பார்க்க முடிகிறது.

குடியரசுக் கட்சி நேரடியாக எண்ணெய்க்கெனவும், போர் கருவிகளை விற்பதிலும் சிறப்புக் கவனம் செலுத்தி அதன் மூலம் பொருளீட்டி நாட்டிற்குள் எடுத்து வருகிறதெனில், ஜனநாயகக் கட்சி அதனையே வேறு உருவத்தில் நிகழ்த்திக் கொள்கிறது. ஆக, இரு பாலரின் சுய-ஆர்வம் தனது நாட்டின் பொருளாதாரத்தை பெருக்குவது ஒன்றே குறி.

ஏன் குடியரசுக் கட்சி இதனை எதிர்க்கிறார்கள்? இந்த விசயத்தில் நல்ல பிள்ளையாக உலகிற்கு காட்சியளிக்கிறார்கள் என்றால் எல்லாம் அரசியல் சித்து விளையாட்டுத்தான்.

ஒரு பக்கம் ஈராக்கிலும், ஆஃப்கானிஸ்தானிலும் ஒன்றுமறியா குடிமக்களை நேரடியாக கொன்று குவிப்பது, மறு முனையில் இது போன்ற நல்ல விதத்தில்தான் அரசியல் உலகரங்கில் நடத்துவதாக பறைசாற்றிக் கொள்ளவும் உதவலாமென்ற அக்கறையிலாக இருக்கலாமென்று என்னால் எண்ண முடிகிறது. மற்றபடி உலகம் சுபிட்சமுற்று இருக்க வேண்டின் அந்த மசோதாவை செனட்டில் கொன்றதாக தெரியவில்லை.

இந் நிலையில் அது இந்தியாவிலருந்து ஏற்றுமதியாகும் உணவுப் பண்டங்களாகட்டும் அல்லது சிறு தீவான ஜமாய்க்கவாகட்டும் எங்களுடைய உற்பத்தி விலைக்கு உங்களால் ஈடுகட்டி ஏற்றுமதி நடத்த முடியவில்லையெனில், ட்டூ பேட். இதற்காக இன்னொரு போரா நிகழ்த்த முடியும் பணத்தை உற்பத்திக்க என்றொதொரு சித்தாந்தமாக ஜனநாயகக் கட்சியின் அணுகுமுறை இருக்குமோ.

இந் நிலையில் தீணிப் போட்டு அடி பட்டு சாவதை விட (குடியரசுக் கட்சியின் நீண்ட கால திட்டம் – வர்த்தகத்தை பிற நாடுகளும் செய்து பின்னாளில் அதனை தட்டிப் பறிக்க போரிடுவது இவர்கள் பாணியெனில்), இது போன்று அதீதமாக உணவு பொருட்களை உலக சந்தையில் நுழைத்து அதன் பெயரில் பொருளீட்டுவது என்னவோ சரியாகப் படுகிறது. இந்தக் கரையோரம் இப்ப ஒதுங்கிப் போயி கிடப்பதால்.

இதன் மூலமாக வளரும் நாடுகள் போராடி உணவு உற்பத்தியின் தரத்தையும், விளைச்சலையும் தொழிற் நுட்பத்தில் பெருக்கி இவர்களைப் போலவே போராடி உலக சந்தையில் ஜெயிக்க வேண்டி நிர்பந்திக்கப்படுகிறது.

2. ‘இந்தியா போன்ற நாடுகள் தொடர்ந்து சுற்றுச்சூழலை மாசுபடுத்துகின்றன. அவற்றைத் தடுக்க ஆவன செய்யவேண்டும்’ என்றிருக்கிறார் ஒபாமா. கமல்நாத், மறைந்த மாறன் போன்றோர்கள் இப்படி செய்வது இந்தியா போன்ற வளரும் பொருளாதாரங்களுக்கு எத்தகைய சேதத்தை இத்தகைய கிடுக்கிப்பிடிகள் கொடுக்கும் என்பதை விவரித்துள்ளனர். ஒபாமா வலியுறுத்தும் carbon credits என்பது சாத்தியமானாலும் ஆப்பிரிக்காவிற்கு சல்லிசான விலையில் குப்பையை ஏற்றுமதி செய்யும் வித்தைக்கு இட்டுச்செல்லாதா? ஏழை நாடுகளிடம் இருந்து குறைந்த பேரத்தில் கரியமிலக் கழிவுகளை (தற்போதைய நிதிபேரம் போல்) வாங்கிவிட்டு, அமெரிக்கா தன்பாட்டுக்கு நச்சை உண்டாக்கும் திட்டத்திற்கு ஒபாமா ஆதரவுக்கரம் நீட்டுகிறாரா?

நாளை…

பதில்களை இந்த வாரம் வழங்குபவர் தெக்கிகாட்டான்

உள்ளடக்கமும் உருவமும்: துணை ஜனாதிபதி வேட்பாளர்கள் விவாதம்

அமெரிக்க ஜனாதிபதியாக போட்டியிடும் பராக் ஒபாமாவுக்கு துணையாகப் போட்டியிடும் ஜோ பைடனும், குடியரசுக் கட்சியின் ஜான் மெக்கெய்னுடன் களமிறங்கும் சாரா பேலினும் முதலும் கடைசியுமாக ஒளிபரப்பு செய்யப்பட்ட விவாதத்தில் கலந்து கொண்டனர்.

இந்த விவாதத்தில் யாரும் வெற்றி பெற்றது போல (எனக்குத்) தெரியவில்லை. ஆனால், ஜோ பைடன் வென்றதாக வல்லுநர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள். எனினும், சாரா பேலினும் சரிசமமான மனங்களை கவர்ந்திழுத்து, ஏற்கனவே குடியரசு சார்புடையவர்களையும் தக்கவைத்திருப்பார் என்றே எனக்குப் படுகிறது.

ஏன்?

  • ஒபாமாவின் திட்டங்களை பைடன் வலியுறுத்தினார்.
  • ஜான் மெகயினை மிகக் கடுமையாக தாக்கினார் பைடன்.
  • அவ்வாறே பராக் ஒபாமாவை எள்ளலுடன் விமர்சித்தார் பேலின்.
  • ‘தான் உள்கை அல்ல!’ → தலைநகருக்கு அப்பால் தன்னுடைய பேட்டை என்பதால் அனைத்தையும் புரட்டிப் போடுவேன் என்றார் பேலின்.

ஸ்டைலு:

  • பேலின் குத்திக் கொண்டிருந்த அமெரிக்க கொடி பின் பளபளாவென்று கண்ணைப் பறித்தது – நாட்டுப்பற்று மிக்கவர்.
  • ‘என் வழி தனி வழி’ என்று கேட்ட கேள்விக்கு பதில் சொல்லாமல் தனக்குத் தெரிந்த விடைகளை சொன்னார் பேலின்.
  • ‘மில்லியன், பில்லியன்’ என்று விஜய்காந்த் படம் போல் பைடன் பட்டியலிட்டார்.
  • தமிழ்க் கவியரங்குகளில் எல்லாவற்றையும் இரண்டாம் தடவை ரிப்பீட்டேய் என்று முழங்குவார்கள். பைடனும் தமிழகம் வந்திருப்பார் போல… பேசியதை எல்லாம் இரண்டு தடவை மறுமொழிந்தார்.

விஷயம்

  • ‘புஷ் ராஜாங்கம் மாபெரும் தவறுகளை இழைத்திருக்கிறது’ என்பதை வெளிப்படையாக பலமுறை ஒப்புக்கொண்டார் அவரின் கட்சியை சேர்ந்த பேலின்.
  • ‘என்னுடைய ஜனாதிபதியுடன் வேறுபடும் இடங்களைத் தயங்காமல் வெளிப்படையாக சொல்வேன்’ என்று முழங்கினார் பைடன்.

அப்படியானால்… இறுதியாக?

  • ‘அவரவர் நியாயங்களின் உட்புறச் சுவரைக் குடைந்துபார்க்க எல்லாருக்கும் சாத்தியமில்லை’ என்று பாரா சொல்வது போல் பைடனும் சொல்லி ‘ஆனால், அவரவர்களின் முடுவெடுக்கும் திறனை ஆராய்வது சாத்தியமே’ என்றது நெத்தியடி.
  • ‘புச்சா எதுனாச்சும் சொல்லுபா! இன்னும் பழைய பஞ்சாங்கத்தை வைத்து மாரடித்தால், உனக்கு நாங்க புதுசுன்னு புரியவைப்பதற்குள் தாவு தீருது’ என்பது பேலின் பதிலடி.

இரண்டணா கருத்து

  • பேலின் தம் கட்டி இவ்வளவு பெரிய அரங்கைக் கண்டு மிரளாமல், பைடனின் அதிரடி வினாக்களுக்கு மறைந்தோடி, புஷ்ஷையும் தன்னுடைய கட்சியையும் காவு கொடுக்காமல் → சிரித்து சிரித்து பல கோடி அமெரிக்கர்களை சிறையிலடைத்தார்.
  • இடுப்புக்குக் கீழே அடிக்கவும் தயங்கமாட்டேன் என்று → ஸ்பெயின் விஷயத்தில் மகயின் நாக்குழறியதையும், பேலினை டிக் சேனியோடு ஒப்பிட்டும், ஒபாமாவிற்கான புள்ளிவிவரங்களை பதினெட்டு வயசு பாலகரும் புரியுமாறு ஆணித்தரமாக ரிப்பீட்டியும் ஜோ பைடன் தன்னுடைய அனுபவத்தை எடுத்துரைத்தார்.

அடுத்த அதிபருக்கு Action Plan – பத்மா அர்விந்த்

பத்மா அர்விந்த் கருத்துகளின் தொடர்ச்சி…

5. அடுத்த அதிபருக்கு நீங்கதான் தொழில்நுட்ப ஆலோசகர். என்ன அட்வைஸ் கொடுப்பீங்க?

சில துறைகள் பற்றி மட்டும் இங்கே:

இமிக்ரேஷன்:

வேண்டும் என்கிறபோது இம்க்ரேஷன் துறை கண்டும் காணாமல் இருக்கிறது. சட்டவிரோதமாக வரும் நிறைய ஹிஸ்பானியர்கள், ஆசியர்கள் கட்டிட தொழில், சுற்றுப்புற சுத்தம் செய்யும் தொழிலில் ஈடுபடுத்தப்படுகிறார்கள். இதில் சட்டத்திற்கு விரோதமாக வரும் மக்களின் தேவை மட்டும் இல்லாமல் மிக குறைந்த ஊதியம் கொடுத்து எந்த வித பாதுகாப்பும் தர வேண்டாமல் இலாபம் ஈட்டும் அமெரிக்கர்களின் பேராசையும் அடங்கும்.

அட்லாண்டாவில் ஒலிம்பிக்ஸ் போது கட்டிடடம் கட்ட வந்த பல மெக்சிகோகாரர்களின் குழந்தைகள் பள்ளியில் படிக்கும் போதே ஆளான கேலியும் கிண்டலும் துன்பங்களும் நிறைய குழுக்களை ஆரம்பிக்க காரணமாகின. இவற்றல் உயிரிழந்த குழந்தைகள் நிறைய பேர். இப்போது திடீரென சட்டவிரோதமாக வந்த மக்கள் வெளியேற வேண்டும் என்று சொல்வது எப்படி நியாயமாகும்?

அதற்கு மாறாக தேவைப்பட்டு மக்களை சட்டவிரோதமாக்க கடத்தப்படுவை கண்டும் காணாமல் இருக்காமல், சட்ட பூர்வமாக தற்காலிக விசா தந்து, அவர்களுக்கும் நியாய ஊதியம் கிடைக்க வழி செய்ய வேண்டும். இவர்கள் சட்ட விரோதமாக வந்தாலும் அவர்களுக்கு குழந்தை பிறந்தால் அதன் முழு பாதுகாப்பையும் ஏற்றுக்கொள்ளும் அரசு, அதற்காக ஆகும் செலவு பற்றி யோசிப்பதற்கு முன், இவர்கள் சட்டவிரோதமாக இங்கே கடத்தப்பட்டு வருவதே தங்கள் பேராசைதான் காரணம் என்பதை உணர வேண்டும். அவர்களை பணிக்கு அமர்த்தும் நிறுவனங்கள் இதற்கு பொறுப்பேற்க வேண்டும். இதனால் பல சட்ட விரோத நடவடிக்கைகள் குறையும். அது வருங்காலத்தில் சேமிப்பிற்கு வழி வகுக்கும்.

போக்குவரத்துத் துறை:

மத நிறுவனங்களின் தலையீடு அமெரிக்க தலைவர்களின் கொள்கை சார்பினை நியாயப்படுத்துவதால், 1990களின் ஆரம்பத்தில் இருந்தது போல் அல்லாமல் இப்போதெல்லாம் ஆராய்ச்சிகள் சார்புடையதாகிக்கொண்டு வருவதாக எனக்கு தோன்றுகிரது. அறிவியலாகட்டும், தொழில் நுட்பமாகட்டும் தனித்து சுதந்திரமாக இயங்க வேண்டியது கட்டாயமாகும்.

புதிய போர் தளவாடங்களை வடிவமைக்க ஆகும் செலவில், சில அடிப்படை பிரச்சினைகளை தீர்வாக நிதி ஒதுக்கலாம்.

இன்னும் கொஞ்ச நாளில் அமெரிக்கா முதியவர்கள் அதிகமாக இருக்கும் நாடாக போகிறது. இதில் பலருக்கு வருமானம் என்பது பென்ஷன், சோசிஷியல் செக்யூரிட்டி ஆகியவை மட்டுமே என்னும் போது காரும், பெட்ரோலும், அதற்கான காப்பீடும் ஒரு பாரமாகிப்போகும். உடல்நலம் தொய்வடையும் தருணம், கார் ஓட்டுவதுகூட முடியாததாகும். இதற்கெல்லாம் பொது போக்குவரத்தை வடிவமைக்க வேண்டியது மிக அவசியமாகும். மக்களின் டோல் வரியை உபயோகித்து இன்னும் அதிக சாலைகள் வடிவமைப்பதை போலவே, பேருந்துகள் போன்றவற்றில் கவனம் செலுத்த ஆ ரம்பிக்கலாம்.

Foster Care:

மருத்துவக் காரணங்கள், இல்லை பதின்ம வயது பெண்கள், போதைப் பழக்கம், அல்லது மதுவிற்கு அடிமையானவர்கள் நிரந்த குடும்பசூழலை கொடுக்க முடியாதவர்கள் கருவைக் கலைக்க விரும்பினால் அது சரியே. இதில் அரசு தலையிட்டு குழந்தை வளர்ப்பை தான் எடுத்துக் கொண்டு கோடிக்கணக்கில் செலவு செய்வது அனாவசியம்.

சின்ன குற்றங்களுக்காக dyfs தலையிட்டு குழந்தைகள் பொருப்பை எடுத்துக் கொண்டு பிறகு foster care இல் ஒப்படைக்கிறது. இதற்காக ஒரு குழந்தைக்கு மாதம் $800 தருவதால் சில பெற்றோர்கள் அந்த பொறுப்பை ஒரு வேலையாக எடுத்துச் செய்கிறார்கள்.

அதன் பிறகு அவர்கள் தனியே வாழவோ அல்லது தத்து எடுத்துக் கொள்லவோ தயார் செய்யப்படுகிறார்கள். குழந்தைகள் மீண்டும் பெற்ரோரிடம் செல்ல வேண்டுமானால், மன நல மருத்துவர்கள், 6 பேர் கொண்ட ஒரு குழு ஒருமனதாக முடிவெடுக்க வேண்டும். இதைப் பயன் படுத்தி மன நல ஆலோசனையை நேரம் இல்லாமை போன்ற காரணங்களுக்காக தட்டிக் கழிப்பது அது மீண்டும் நீதி மன்றத்தீற்கு வருவது போன்ற செயல்பாடுகள் அதிகம் செல்வாவதோடு, குழந்தைகள் நலத்தையும் பாதிக்கிறது. இதை தடுக்கவும் சீக்கிரமே அவர்கள் ரெச்பைட் (respite) பாதுகாக்கப்படவும் கிளிண்டன் அரசு தீர்மானங்கள் எடுத்தது.

அபார்ஷன் சட்டரீதியாக இல்லாத மாநிலங்களில் இந்த ஆதரவற்ற குழந்தைகள் காக்கும் பொறுப்பு ஒரு சோஷியல் பணியாளருக்கு 200 வரை போக, நிறைய கவனக்குறைவுகள் உண்டாகின்றன. அரசாங்கம் பொறுப்பேற்காமல், பெற்றோர் அதிக பொறுப்புடன் இருக்கவும், குறைந்த பட்சம் 6 மாத காலத்துள் அந்த குழந்தைகளை வளர்க்கும் பொறுப்பையும் அல்லது அதற்கான செலவை தண்டனையாக கட்டவும் செய்ய வேண்டும்.

உள்நாட்டு பாதுகாப்பு:

பறவைக்காய்ச்சல் மற்றும் உயிரியல் தீவிரவாதம், வேதியியல் ரேடிய கதிர் தீவிர வாதம் என்று எல்லாத்துறைகளிலும் அனாவசியமாக செலவழிக்கப்படும் நிதியை அங்கிருந்து பொது நலத்திட்டத்திற்கு மாற்ற செய்வேன். FEMA போன்ற நிறுவனங்கள் அவசரக்காலம் மட்டும் அல்லாமல் பொதுவாகவே மக்களின் விழிப்புணர்ச்சியை தூண்டு வண்ணம் செயல் படலாம்.இது குறித்து

உடல்நலத்துறை:

காப்பீடுகள், அதன் காரணமாக மிக அதிகமான மருத்துவ செலவுகள் என்ற சுழற்சி இங்கே மருத்துவ கவனிப்பை சாதாரண மக்களுக்கும், நடுத்தர மக்களுக்கும் மிகவும்கடினமாக மாற்றி இருக்கின்றன. ஒவ்வொருவரும் சிகிச்சை முடிந்து தேர்ச்சிபெறஆகும் காலத்தை காப்பீடுகள் தீர்மானிப்பதை நிறுத்த வேண்டும். இப்போது மன நலத்திற்கும், வன்புணர்ச்சிக்கான கவுன்சிலிங்கிற்கும் 10 sitting , 15 sitting என்பதையெல்லாம் காப்பீடுகளே தீர்மானிக்கின்றன. இதுவும் தீவிரம், நோயாளியின் தனித்துவம் பொறுத்து மாறும்.

மருத்துவ சிகிச்சைக்காக வரும் போது விசா பற்றிய கேள்விகள் கூடாது என்றாலும், அதிகரித்துவரும் மருத்துவ செலவுகள் மற்றவர்களின் காப்பீடு கட்டணத்தை உயர்த்துகின்றன. இதை தீர்க்க முறைக்கப்பட்ட charity care நிதியை உடனடியாக அதிகரிக்க செய்வேன். மேலும் நோய் வந்தபின் அதை சரிபார்ப்பதைவிட interventionஇல் அதிக கவனம் செலுத்த சொல்வேன்.

முதுமை இல்லங்களில் ஆள்பற்றாக்குறையை சரி செய்ய வேண்டியதும் அதற்கான நிதி ஒதுக்கீட்டை அதிகரிப்பதும் முக்கியம். பரிந்துரை செய்யப்பட்ட மருந்துகள், உணவு துறையின் கட்டுப்பாட்டில் வரும் சில மருந்துகள் பற்றி இன்னமும் யோசனைகள் எழுத ஆரம்பித்தால் இப்போதைக்கு முடியாது என்பதால் இத்துடன் நிறுத்திக்கொள்கிறேன்.

போரில் இருந்து வரும் வீரர்கள், வியட்னாம் வீரார்கள் இவர்களின் மன அழுத்தம் அதிகரித்து மன நோய் பெருகிவரும் இந்நேரம், மன நலனில் அதிக கவனம் செலுத்த வேண்டியதும் முக்கியம்.

முக்கியமாக, மது அருந்தும் சட்ட வயது வரம்பை 18 ஆக குறைக்க வரும் மசோதாவை இப்போதைக்கு எதிர்க்கிறேன்.

ஒரு சில எண்கள்: அமெரிக்க அதிபர் தேர்தல்

  • ஜனநாயகக் கட்சி மாநாட்டிற்கு ஆதரவு அளிக்கும் தனியார் நிறுவனங்கள்: 75
  • குடியரசுக் கட்சி மாநாட்டிற்கு ஆதரவு அளிக்கும் நிறுவனங்களின் எண்ணிக்கை: 50
  • அமெரிக்காவின் தலை 0.1% அதிக சம்பாத்தியக்காரர்களுக்கு ஒபாமாவின் வரித்திட்டத்தினால் கிட்டும் இழப்பு: –5 %
  • அதே பெரும்பணக்காரர்களுக்கும் ஜான் மகயின் அதிபரானால் மாறும் வருமான வரி சதவீதம்: +12%
  • தற்போதைய புஷ் அரசினால் தலை ஒரு சதவிகித செல்வந்தர்களுக்கு கிடைத்திருக்கும் வருமான உயர்வு: 75%
  • அமெரிக்காவின் ஆர்க்டிக் நிலப்பரப்பில் எண்ணெய் எடுப்பதால் கச்சா எண்ணெய் விலை எவ்வளவு தூரம் குறையும்: நான்கு சென்ட்கள் (ஒரு காலனுக்கு)

“Sold to Be Soldiers”

SHOOT EVERYONE YOU SEE

– Harper’s Magazine (August 2008)
From interviews compiled in “Sold to Be Soldiers: The Recruitment and Use of Child Soldiers in Burma,” issued last October by Human Rights Watch. The report found that conscription of boys under eighteen is a common practice to fulfill recruitment quotas in Burma’s nominally all-volunteer national army, the Tatmadaw Kyi, which is fighting various resistance groups in the country.

I was about eleven years old and a student. When I was returning from watching videos one night, there were no lights along the road to my house. I met two soldiers, and they arrested me for “hiding in the dark.” They took me to their army camp and asked me, “Do you want to join the army or go to Jail?” I was afraid of jail, so I said I’d join the army. They asked about my family, and they filled in a paper. They asked my age, so I told them the truth, but they wrote eighteen.

-Htun Myint

The elders stayed in separate barracks. One day, the corporal said to them, “You are all twentyfive years old.” One elder said, “Can I be a bit older than that?” and he said, “No.” Another elder said, “But I’m sixty already,” and the corporal kicked him. At training, out of 250, about 150 were underage and thirty were in their sixties. We had a nickname for their platoon-the “Stand and Watch Column.” They were unemployed men who were tricked by. being told, “We’ll find you a job and a place for your family,” and some had been arrested while walking home drunk at night. .

-Maung Zaw 00

I couldn’t do all the training. Even lifting the gun was too hard for me. The G3 assault rifle came up to my shoulder. But the trainers were sympathetic and understanding; they favored me and the other youngsters. In my platoon, about half were my age. The trainers said to the youngest, “We don’t want to train you, but it’s our duty, we have.orders,” I was missing my family, and I cried. For some parts of the training we young trainees were allowed to stay in the barracks, but then whenever people lost things we were blamed and punished by the camp authorities-five lashes with a bamboo stick-and I cried then too.

-My in Win

Only one person was caught trying to escape. All two hundred forty-nine others had to beat him on the buttocks and the back of his thighs with a green bamboo. I felt pity for my friend, so I hit him lightly, and the sergeant came and said, “Don’t hit like that, hit like this,” and hit me, and then made me hit my friend again. One hundred fifty recruits had already beaten him by then, and he was crying. The sergeant was pinning his arms down with his back to me, so I couldn’t see his face-he was facedown with his legs in the stocks. He was bloody because sometimes the sticks broke when they hit him. After the beating, the sergeants carried him to the barracks with his legs still in the stocks and laid him on the cement floor without a mat. He died that night. His name was Thet Naing Soe, he was eighteen. After that the sergeants said, “If you run away, we’ll do the same to you.”

-Sai Seng

We were ordered that if we see anyone we should shoot them. Our battalion commander himself said, “Shoot everyone you see and burn the village.” He didn’t exclude women and children, whomever we saw we were ordered to shoot. In summer we burned down trees-coconut, betel, cardamom. In the dry season we tried to burn the rice fields, and in the rainy season the battalion was ordered to trample the rice plants.

-Myin Win

I can’t remember how old I was the first time I was involved in fighting. About thirteen. That time we walked into a Karenni ambush, and four of our soldiers died. I was afraid because I was very young, so I tried to run back, but the captain shouted, “Don’t run back! If you run back, I’ll shoot you myself!”

-Aung Zaw

A Mass E-mail: Shouts & Murmurs

Courtesy: The New Yorker by Amy Ozols

Dear All:

Before I begin, I’d like to apologize for sending a mass e-mail.

I’m writing because I’ve lost my cell phone, and I’d really appreciate it if each of you could reply to this message with your phone number, home address, and any other pertinent information I might need to get in touch with you. I kept all that information in the cell phone that I lost. I never wrote it down on a piece of paper or in a book, or backed it up on a computer, because cell phones are historically quite dependable, and not prone to getting lost or stolen—at least, not where I come from, a place where there is neither crime nor personal failure. I come from Iceland.

I’d also appreciate it if you could send me your e-mail address. I already have your e-mail address, which I’m using to send the e-mail you’re currently reading, but I plan to delete it from my memory after I’ve finished typing, because I really prefer to keep this sort of thing in my cell phone. I find that it frees up my “brain space” for other important things, like meditation and prayer and comparing and contrasting the prices and features of various cell phones.

If it’s not too much trouble, I’d also like to know your birthday, preferably with the year included. This is so I can send you one of those electronic birthday cards. I’ll send it to your e-mail address, which I plan to enter into my future cell phone before subsequently losing it in a public rest room. So, actually, what would be really helpful is if you could let me know your birthday, then wait three weeks, then send me your e-mail address, so that I can store it in my two-phones-in-the-future phone for use on your next birthday. This probably seems like a lot of work, but I want to assure you that it will be well worth it, because your electronic birthday card will feature music, and dancing cartoon animals, and a not insignificant amount of whimsy. It won’t be one of those tacky electronic birthday cards, where there’s a half-naked person holding a cupcake or an elderly person farting on Father Time.

I assume that it goes without saying that I’ll also need your bank-account numbers, and any PIN or routing numbers associated with those accounts. Of course, I will also need your Social Security number. You have correctly guessed that this is for the purpose of large-scale identity theft.

Finally, please send me your pets. Not pictures of your pets. Your actual pets.

In closing, I’d like to reiterate how sorry I am for sending a mass e-mail. I wish I could have contacted each of you in person—it’s been waaaay too long since most of us have hung out! But, as I may have already mentioned, I plan to lose my new cell phone almost immediately after I buy it, so I really look forward to contacting each of you individually when that happens. Even though I have never met any of you.

Very sincerely yours,

The author of this e-mail

*Sent from my iPhone.