கேள்வி:
அமெரிக்க அதிபர் தேர்தலில் நிக்ஸனோ, புஷ்ஷினரோ வேட்பாளராக இல்லாமல் குடியரசுக் கட்சியினர் கடைசியாக வென்றது எப்போது?
விடை: The Last U.S. Presidential Election the GOP Won Without a Nixon or a Bush on the Ticket
கேள்வி:
அமெரிக்க அதிபர் தேர்தலில் நிக்ஸனோ, புஷ்ஷினரோ வேட்பாளராக இல்லாமல் குடியரசுக் கட்சியினர் கடைசியாக வென்றது எப்போது?
விடை: The Last U.S. Presidential Election the GOP Won Without a Nixon or a Bush on the Ticket
செலவழித்த கணக்கு
விளம்பர மோதல் (நியு யார்க் டைம்ஸ்):
தொலைக்காட்சி விளம்பர – வாரம் வாரியாக:
நன்றி:
1. The Ad Wars – Election Guide 2008 – The New York Times: “About $300 million has been spent from April 3 to Oct. 13, 2008 to broadcast over 200 ads, according to statistics compiled by Campaign Media Analysis Group, which tracks political advertising expenditures.”
2. Nearing Record, Obama’s Ad Effort Swamps McCain – NYTimes.com: “Senator Barack Obama on Friday in Roanoke, Va. Analysts say his campaign is on pace to surpass next week the record of $188 million in advertising spending in a general election.”
3. Day’s Campaigning Shows an Inverted Political Plane – NYTimes.com: “There was the feel of a political world turned upside down on Saturday as Senator John McCain found himself defending North Carolina and Virginia, while Senator Barack Obama was greeted by huge crowds in Missouri, which Republicans had also considered safe just months ago.”
அமெரிக்காவில் அதிபர் தேர்தல் ஓட்டுச்சீட்டு அச்சடிப்பதில் குளறுபடி: ஒபாமா பெயர் ஒசாமா என்று மாறியது
நியுயார்க் ஓட்டுச்சீட்டு:

வாக்குச்சீட்டு புகைப்படம்: CNN Political Ticker: All politics, all the time Blog Archive – New York county prints ‘Barack Osama’ on ballots « – Blogs from CNN.com (பரிந்துரை: இலவசக்கொத்தனார்)
அமெரிக்க அதிபர் தேர்தல் 50 மாகாணங்களிலும் நடந்தாலும் சில இடங்கள் அதி முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக அறியப்படுகிறது.
எடுத்துக்காட்டாக, நியு யார்க் மாநிலத்தில் ஜான் மெகயின் வெல்வதற்கு வாய்ப்பே கிடையாது. அதே போல் அரிசோனாவிலோ டெக்சாஸிலோ பராக் ஒபாமா ஜெயிப்பதற்கு எந்தவித முகாந்திரமும் இல்லை.
ஆனால், இரு கட்சி வேட்பாளர்களும் சற்றேறக்குறைய சமமாக இருக்கும் மாநிலங்களில் பிரச்சாரம் சூடாக நடக்கிறது. அவற்றில் ஆறு மாநிலத்தில் வாக்காளர் அடையாள அட்டை தருவதற்கு முரண்டு பிடித்திருக்கிறார்கள்.
இளம் ரத்தத்தைக் கவர்வதில் ஒபாமா முன்னணியில் நிற்கிறார்.
தற்போது ஆயிரக்கணக்கானவர்களை வாக்களிக்க விடாமல் தடுப்பதன் மூலம், இந்த மாநிலங்கள் ஜான் மெகயினுக்கு கிடைக்கும் வாய்ப்புகள் அதிகரித்துள்ளன.
சோஷியல் செக்யூரிட்டி அட்டையும் சொந்தப் பெயரும் ஒற்றுமையாக இருப்பது பிரம்மப்பிரயத்தனம். உங்கள் பெயரை பாபி ஜிண்டால் என்று மாற்றிக் கொண்டால், சோஷியல் அட்டையில் சில சமயம் தவறுதலாக ஜிண்டால் பாபி என்று மாற்றி உல்டாவாக்கி விடுவார்கள். அல்லது பாபியை முழுதாக்கி ராபர்ட் ஆக்கி அச்சிட்டிருப்பார்கள்.
ஓட்டுநர் உரிமத்துக்கு பதிலாக சோஷியல் செக்யூரிட்டி எண் கேட்பதால் இந்த மாதிரி தவறு நிகழ்ந்தவர்கள் அனைவருக்கும் ஜனநாயக உரிமை மறுக்கப்படும்.
பிரச்சினை எழுந்துள்ள மாநிலங்கள்:
நன்றி: வாக்காளர் பட்டியலில் நடக்கும் மாற்றங்கள் – நியு யார்க் டைம்ஸ்
முழுவதும் வாசிக்க: States’ Actions to Block Voters Appear Illegal – NYTimes.com
மெகயின் பக்கமும் குற்றச்சாட்டுகளை வீசியிருக்கிறது.
ஒருவரையே பன்முறை வாக்களிக்க வைக்கும் திட்டங்களில் ஜனநாயகக் கட்சி இறங்கியுள்ளது என்கிறார்கள்: VOTE-FRAUD-A-GO-GO – New York Post: “ACORN has been implicated in voter-fraud schemes in 15 states – including Ohio, from where The Post’s Jeane MacIntosh reports today that a Board of Elections investigation has unearthed evidence of widespread voter fraud.
Two voters told MacIntosh they had been dragooned by ACORN activists into registering several times – one reporting having signed up ’10 to 15′ times.”
ரேகன் போன்ற சினிமா நடிகர்களின் கவர்ச்சியும் உயரமும் கென்னடியின் ஹீரோ அடையாளமும் க்ளின்டனின் காந்த உருவமும் அவர்களின் வெற்றியில் முக்கிய பங்கு வகிக்கும்.
பெரும்பாலான அமெரிக்கர்கள் ஆஜானுபாகுவானவர்கள். அவர்களுடன் இரயிலில் பயணம் செய்யும்போது என்னைப் போன்ற போஷாக்கான இந்தியர்களே ஸ்னோ வைட்டின் சித்திரக்குள்ளர் போல் காட்சியளிப்போம்.
இப்படிப்பட்டவர்கள் பராக் ஒபாமாவின் ஒடிசலான தோற்றத்தோடு அடையாளம் காணமுடியுமா?
அந்தப் பக்கம் சங்கர்தயாள் சர்மா போல் படிகளில் ஏறி இறங்க சிரம்ப்படும் போர்க்காயங்களோடு வாழும் ஜான் மெகயின். அவரை இளைய தலைமுறை எவ்வாறு பார்க்கும்?
சதா சர்வகாலமும் தொலைக்காட்சியும் யூ-ட்யுபும் இருக்கும் இன்றைய காலகட்டத்தில் நடை, உடை, பாவனை, ஆகிருதியின் பங்கு என்ன?
எப்படி உயரம் தலைமையை அடைய உதவுகிறதோ அதே அளவு பருமனும் உதவுகிறது என்று தோன்றுகிறது. பாருங்களேன் கடந்த காலத்தை.
நன்றி: Op-Chart – Op-Chart – The Measure of a President – Interactive Graphic – NYTimes.com
Jimmy Carter’s height. He is 5 feet 9 ½ inches tall, not 6-foot-1. In addition, the measurements for Thomas E. Dewey and John Davis were reversed: Dewey was 5-foot-8 and 160 pounds, while Davis was 6 feet and 190 pounds.
உடல்நலம்/சேமநிதி காப்பீடு (Health care/Insurance) – பத்மா அர்விந்த் தொடர்ச்சியாக
நன்றி: Comparing healthcare plans – Boston.com
மேலும் வாசிப்புக்கு:
1. CJR: Twelve Questions About Health Care for Tonight’s Debate: “There’s more to talk about than taxing benefits”
2. Worlds apart on healthcare – The Boston Globe: “Obama’s plan is like the new Massachusetts universal coverage law with one exception”
3. McCain plan may cost Northeast – The Boston Globe: “John McCain’s healthcare plan would bring a dramatic change to the existing system: People would get a flat tax credit worth as much as $5,000 instead of the tax break on the insurance they now get at work, allowing them more flexibility to buy insurance on their own.”
Posted in ஒபாமா, தகவல், மெக்கெய்ன்
குறிச்சொல்லிடப்பட்டது Analysis, Benefits, Boston, Comparisons, Compensation, Employees, Globe, graphs, Health, Health care, Healthcare, Illustrations, Images, Insurance, Jobs, Pictures, Plans, Tax, Uninsured, Workers
எல்லா கேள்விகளுமே ரொம்ப நுண்னோக்கி மூலமா பார்த்து அலசி ஆராய்ஞ்சாத்தான் பதிலை வழங்க முடிய்ங்கிற மாதிரி அமைஞ்சு போச்சு எனக்கு மட்டும்.
அமெரிக்கா அப்படின்னாலே உலக வல்லரசா தன்னைத் தக்க வைத்துக்கொள்ள சில பல வித்தைகளை அது குடியரசுக் கட்சியாக இருந்தாலும் சரி அல்லது ஜனநாயகக் கட்சியாக இருந்தாலும் தன் நாட்டினுடைய சுய லாபத்திற்காக செய்துதான் ஆக வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறது அப்படிங்கிற மறுப்பதற்கில்லை.
தன் நாட்டின் எல்லையைத் தாண்டி வந்துவிட்டால் அவர்களின் உலக அரசியல் அணுகுமுறை எது போன்ற ஆயுதத்தை எடுத்து எந்த நாட்டுடன் போரிடுகிறார்கள் என்பதனைப் பொருட்டே வெளிப்பார்வைக்கு எல்லோராலும் அறியப்படுவதாகவும், கண்ணுக்குகிட்டாமல் தன் நாட்டிற்கு லாபத்தை ஈட்டித் தருவதாகவும் அமைத்துக் கொள்கிறது – வெளியுறவுத் துறையில் இரு கட்சிகளுமே.
அதன் அடிப்படையில் இப்பொழுது இரு பாலருமே உலக அரசியல் மேடையில் எது போன்ற இரட்சகர்களா மற்ற நாடுகளுக்கு இருப்பார்கள் என்பதனைக் கொண்டு எனக்குக் கொடுக்கப் பட்டிருக்கும் கேள்விகளை பார்க்கலாம்.
1. சுற்றுச்சூழலுக்கு எதிரியான, நிலச்சுவாந்தார்களுக்கும் பண்ணையார்களுக்கும் நேசக்கரம் நீட்டும் மசோதாக்களை ஆதரிப்பவர் ஒபாமா. (வாசிப்பிற்கு: Bloomberg.com: Politics – Obama May Get Rural Votes on Farm-Subsidy Support) மகயின் இதை வெளிப்படையாக எதிர்த்திருக்கிறார். உணவுப்பண்டங்களின் உலகளாவிய விலை உயர்வுக்கு இந்த மசோதாவும் ஒரு காரணம். வளர்ந்த நாடுகள் தங்கள் விவசாயிகளைத் தேவைக்கு மீறி பாதுகாக்கிறது என்பது புஷ் மற்றும் மெகயினின் கருத்து. உங்க கருத்து என்ன?
சில வளர்ந்த நாடுகள் குறிப்பாக அமெரிக்கா அதிலும் ஜனநாயகக் கட்சி அதீதமாக பண்ணையார்களுக்கு மானியம் கொடுத்து விவசாயப் பண்டங்களை அதிக உற்பத்திக்கக் காரணம் வேறு மாதிரியான ஓர் போர் உத்தியாகத்தான் என்னால் பார்க்க முடிகிறது.
குடியரசுக் கட்சி நேரடியாக எண்ணெய்க்கெனவும், போர் கருவிகளை விற்பதிலும் சிறப்புக் கவனம் செலுத்தி அதன் மூலம் பொருளீட்டி நாட்டிற்குள் எடுத்து வருகிறதெனில், ஜனநாயகக் கட்சி அதனையே வேறு உருவத்தில் நிகழ்த்திக் கொள்கிறது. ஆக, இரு பாலரின் சுய-ஆர்வம் தனது நாட்டின் பொருளாதாரத்தை பெருக்குவது ஒன்றே குறி.
ஏன் குடியரசுக் கட்சி இதனை எதிர்க்கிறார்கள்? இந்த விசயத்தில் நல்ல பிள்ளையாக உலகிற்கு காட்சியளிக்கிறார்கள் என்றால் எல்லாம் அரசியல் சித்து விளையாட்டுத்தான்.
ஒரு பக்கம் ஈராக்கிலும், ஆஃப்கானிஸ்தானிலும் ஒன்றுமறியா குடிமக்களை நேரடியாக கொன்று குவிப்பது, மறு முனையில் இது போன்ற நல்ல விதத்தில்தான் அரசியல் உலகரங்கில் நடத்துவதாக பறைசாற்றிக் கொள்ளவும் உதவலாமென்ற அக்கறையிலாக இருக்கலாமென்று என்னால் எண்ண முடிகிறது. மற்றபடி உலகம் சுபிட்சமுற்று இருக்க வேண்டின் அந்த மசோதாவை செனட்டில் கொன்றதாக தெரியவில்லை.
இந் நிலையில் அது இந்தியாவிலருந்து ஏற்றுமதியாகும் உணவுப் பண்டங்களாகட்டும் அல்லது சிறு தீவான ஜமாய்க்கவாகட்டும் எங்களுடைய உற்பத்தி விலைக்கு உங்களால் ஈடுகட்டி ஏற்றுமதி நடத்த முடியவில்லையெனில், ட்டூ பேட். இதற்காக இன்னொரு போரா நிகழ்த்த முடியும் பணத்தை உற்பத்திக்க என்றொதொரு சித்தாந்தமாக ஜனநாயகக் கட்சியின் அணுகுமுறை இருக்குமோ.
இந் நிலையில் தீணிப் போட்டு அடி பட்டு சாவதை விட (குடியரசுக் கட்சியின் நீண்ட கால திட்டம் – வர்த்தகத்தை பிற நாடுகளும் செய்து பின்னாளில் அதனை தட்டிப் பறிக்க போரிடுவது இவர்கள் பாணியெனில்), இது போன்று அதீதமாக உணவு பொருட்களை உலக சந்தையில் நுழைத்து அதன் பெயரில் பொருளீட்டுவது என்னவோ சரியாகப் படுகிறது. இந்தக் கரையோரம் இப்ப ஒதுங்கிப் போயி கிடப்பதால்.
இதன் மூலமாக வளரும் நாடுகள் போராடி உணவு உற்பத்தியின் தரத்தையும், விளைச்சலையும் தொழிற் நுட்பத்தில் பெருக்கி இவர்களைப் போலவே போராடி உலக சந்தையில் ஜெயிக்க வேண்டி நிர்பந்திக்கப்படுகிறது.
2. ‘இந்தியா போன்ற நாடுகள் தொடர்ந்து சுற்றுச்சூழலை மாசுபடுத்துகின்றன. அவற்றைத் தடுக்க ஆவன செய்யவேண்டும்’ என்றிருக்கிறார் ஒபாமா. கமல்நாத், மறைந்த மாறன் போன்றோர்கள் இப்படி செய்வது இந்தியா போன்ற வளரும் பொருளாதாரங்களுக்கு எத்தகைய சேதத்தை இத்தகைய கிடுக்கிப்பிடிகள் கொடுக்கும் என்பதை விவரித்துள்ளனர். ஒபாமா வலியுறுத்தும் carbon credits என்பது சாத்தியமானாலும் ஆப்பிரிக்காவிற்கு சல்லிசான விலையில் குப்பையை ஏற்றுமதி செய்யும் வித்தைக்கு இட்டுச்செல்லாதா? ஏழை நாடுகளிடம் இருந்து குறைந்த பேரத்தில் கரியமிலக் கழிவுகளை (தற்போதைய நிதிபேரம் போல்) வாங்கிவிட்டு, அமெரிக்கா தன்பாட்டுக்கு நச்சை உண்டாக்கும் திட்டத்திற்கு ஒபாமா ஆதரவுக்கரம் நீட்டுகிறாரா?
நாளை…
பதில்களை இந்த வாரம் வழங்குபவர் தெக்கிகாட்டான்
Posted in கருத்து, செவ்வி, தகவல், பொது
குறிச்சொல்லிடப்பட்டது அரசியல், சுற்றுச்சூழல், தூய்மைக்கேடு, புவி வெப்பமடைதல், Carbon, Emissions, Energy, Environment, Ethanol, Pollution, Power, Warming