Daily Archives: மார்ச் 22, 2020

கொஞ்சம் இடைவெளி: கொரோனா கதைகள்

முதலில் கதையைப் படித்து விடுங்கள்:


“Out There,” by Kate Folk | The New Yorker: Fiction by Kate Folk: “The early blots had been easy to identify. They were too handsome, for one thing.”

ப்ளாட் என்பது என்ன? பாட் போல் அதுவும் கணினியில் மட்டும் இயங்குவது.

நம் துணைவர் எப்படி இருக்க வேண்டும்? என்னுடைய விஷயத்தில் அக்கறை எடுப்பார். தும்மினால், இருமினால் என்னாச்சு என்பார். எவனாவது இணையத்தில் தாக்கினால் குரல் கொடுப்பார். நான் செய்யும் அச்சுபிச்சுகளைப் பொறுப்பார். ப்ரூ காபி விளம்பரம் போல் எதிர்பாராததை செய்வார். வெறுமனே காமத்திற்கு மட்டும் என்னை உபயோகிக்க மாட்டார்.

மாடு பிடிப்பது போல் ஆணைத் தேடும் சமூகம். சந்தை போல் குவிந்திருக்கிறார்கள். அதில் பாதி பேர் போலி. கொஞ்ச காலம் துணையாக நடிப்பார்கள். பார்ப்பதற்கு கவர்ச்சியாக இருப்பவர்கள் சட்டென்று இன்னொரு பெண்ணின் பின் சென்று விடுகிறார்கள். கரிசனத்துடன் விசாரிப்பவர்கள் பின்னொரு நோக்கத்தோடு வேறொரு பாதையில் போய் விடுகிறார்கள்.

இந்த நிலைமையில் எப்படி பொருத்தம் பார்ப்பது? யோனி, ரஜ்ஜு எல்லாம் போதுமா? பழக வேண்டும். ஆணின் உண்மையான குணாதிசயம் தெரிய வேண்டும். அந்தரங்கம் வெளிப்பட வேண்டும். ஆத்மார்த்தமான அன்பு உணரப்பட வேண்டும்.

இதைத் தற்காலத்திற்கேற்ப இந்தக் கதை சொல்கிறது.

கதாநாயகிக்கு நிறைய பிரச்சினைகள். முன்னாள் குடிப்பழக்கம்; தனிமை; அனாதரவாக விட்ட தந்தை; புதிய நகர வாசம்.

இருந்தாலும் நாயகி உயர்வாக உணர்கிறாள். சத்தான பழரசம்; பாவப்பட்ட ஜென்மம்; வஞ்சிக்கப்பட்டவள்.

This piece has some things in common with the recent one in The New Yorker, “Kid Positive” by Adam Levin (interrogation of our backstories, notions of real vs. fake and where the lines blur), as well as Elvia Wilk’s 2019 novel Oval, Ishiguro’s neo-classic Never Let Me Go, Jonathan Lethem’s novel from a few years back A Gambler’s Anatomy, and the stories of Aimee Bender (நன்றி: Kate Folk: “Out There” – The Mookse and the Gripes)

இயந்திரத்தனமாக நடப்பதை விரும்பாதவரின் கதை இது. நாயகியும் எந்திரத்தனமாகும் கதை இது. வேண்டுவதை செய்யும் கணவனை எதிர்பார்க்கிறோம். எப்போதும் ஒரே மாதிரி செயல்படும் புருஷனை எதிர்பார்க்கிறோம். இது சலிப்பூட்டும். எது வேண்டுகிறோமோ, அதுவே கிடைத்துவிட்டால், இடைவெளியை கோருகிறோம்.


Kate Folk on Discerning Reality on the Internet | The New Yorker: The author discusses “Out There,” her story from this week’s issue of the magazine.

சலிப்பு – கொரோனா கவிதை

“New Theories on Boredom”, by Elisa Gabbert

(from the New York Review of Books) March 26, 2020 Issue

Once as a kid, I was so bored at my parents’ office that I made a deck of cards.
How bored are dogs? Pretty bored, I think.
I wonder what would bore a tortoise.
I don’t trust books that aren’t a little boring.
It’s almost like there should be different words for “boring because simple” and “boring because complex.”
You can call this banality versus tedium, or “bad boring” versus “good boring.” Kubrick movies are often great while also boring.
Whether something is boring or not has nothing to do with how good it is.
You could also call “boring because complex” interesting-boring (boring in an interesting way) or slow-interesting (interesting, but at a pace that sometimes resembles boredom).
To state the obvious, all good poetry is slow-interesting.
I often wonder why having a beverage makes something boring more interesting.
I wonder why we don’t get bored in the shower.
Michel Siffre lived alone in a cave in Texas for six months and got so bored he contemplated suicide, making it look like an accident.
I heard on the radio that lazy people have higher IQs—because their minds are more active, they don’t get bored doing nothing.
I don’t think this is true.
Some people outside are having a boring conversation about dogs in general.
When it rains it’s boring.
When it rains it bores holes into your body. Turns out it was acid rain!
Being so bored you actually start crying must be a transformative experience.
Just speaking for myself here but I love being bored.
Like to me, sex is not art. Once it’s over it’s boring again.
We’re in the bargaining stage of civilization, and it’s boring.
Civilization got bored with itself.
Pretty cool how we’ve evolved to find peace boring!
A boring man war movie.
“This is boring.” “No, it interrogates boringness!” “This is doggerel.” “No, it interrogates talent!”
What, poets can’t be bored by eclipses?
How boring not to have a crush on anyone.
You can only be bored almost to death.
Did you ever have a kiss so bad you felt like you were the bad kisser?
I think this is related to how boring people make me feel boring.
Did you know that you can trick people into being more interesting by being more interesting yourself?
I used to be bored around my parents, which made them boring. In my thirties I was shocked to learn that I didn’t know everything about them.
So if you have to spend time with boring people, try being DAZZLING.
I’m glad Andre Gregory knows the Andre character is a “raging narcissist” mansplaining bore.
My most common thought while lucid dreaming is “God, what a boring dream.”
My TED Talk topic would be “Jiro Dreams of Sushi Is Not an Enjoyable Movie.”
I would just make people watch it and stop it every now and then to say, “See? This is boring and oppressive.”
A totally fascist approach to sushi.
Execution in art has become a great tromping bore but: sorry artists, you still have to execute.
I sometimes think After Hours is the worst movie that’s anyone’s favorite movie.
I associate it strongly with Joe Versus the Volcano, since I think of both as somehow “angry boring.”
It takes a special kind of mediocrity to be offensive and boring at the same time.
I’m so over the “boring on purpose” defense.
I think I mean if the language is boring there should at least be some emotions or ideas or something.
Boring through, or thoroughly boring?
I was very boring today.
Sometimes the dystopia was boring.
At least everyone was boring at the same time about something inherently interesting.