Monthly Archives: ஜூன் 2006

காலங்காத்தால இம்சை பண்ணாதே

எதற்காக காலையில் எழுந்து கொள்கிறேன். தமிழ்மண நட்சத்திர வாரம் மலையேறியது. அதிகாலையில் சேவலை எழுப்பி தினம் கூவென்று சொல்கிறேன் என்று பாட்டு பாடும் காதல் கல்யாண அகவையும் கிடையாது.

அதற்காக சில அதிர் கடிகாரங்கள்:

1. பறக்கும்! அலாரம் பறக்கும்: சுத்தி சுத்தி பறப்பதை தாவிப் பிடித்தவுடன் நீங்கள் எழுந்து கொண்டு விட்டீர்கள் என்று தன்னை நிறுத்திக் கொள்ளும். ‘றெக்கை கட்டி பறக்குதடீ அண்ணாமலை சைக்கிள்’ பாடலுடன் பறக்க விட ஆரம்பித்து, ‘சுத்தி சுத்தி அடிப்பேன்’ என்று முடிப்பது இதன் ஸ்பெஷாலிடி.

   

2. நானொரு பின்னு… அலாரம் பின்னு: நாளுக்கொரு ஆணியாக நீட்டிக் கொள்ள, முப்பது ஆணிக்கோவைகளில் ஏதாவதொன்று தினமும் நெம்பி நிற்க, நின்றதைக் கண்டுபிடித்து, தினப் போராட்டத்தைத் துவங்க அழைக்கிறது.

   

3. கூடையில் முட்டை; கடிகாரத்தில் கோட்டை: எத்தனை முட்டை இட்டிருக்கிறது என்று தேடிப் பிடித்து, அனைத்தையும் அடுக்கும் வரை கொக்கரக்கோ தொடரும்.

   

4. டாவின்சி கோட் பிரியர்: புதிர்களை விடுவிப்பதை விருப்பமானவர்களுக்கான அதிர் விழிப்பான். தூக்கக் கலக்கத்துடன் அசின் படத்தை சரியாகப் பொருத்தும்வரை அலாரம் அடிக்கும்.

   

5. கண்ணாமூச்சி ரே ரே: தரையில் உருண்டோடி மறைந்து கொள்ளும். அதிர்வுகளை நிறுத்துவதற்கு எங்கே ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறது என்று கண்டிபிடிக்க வேண்டும். ‘சிச்சிச்சிச்சீ… என்ன பழக்கம் இது’ போன்ற வேண்டிய பாடல்களை ஒலிக்க விடலாம் என்பது சிறப்பம்சம்.

   

நன்றி: Uber-Review » Blog Archive » Top Ten Most Annoying Alarm Clocks

Images | Alarm Clock | தமிழ்ப்பதிவுகள்

மீண்டும் பலருக்கு என்னுடைய வலைப்பதிவை சென்றடைய வைத்த தமிழ்மணத்திற்கு நன்றி.

அடிகளின் (அதாங்க ஹிட்ஸ்) இந்த வார கணக்கு-வழக்கு:

நட்சத்திர வாரப் பதிவுகள்: மின் நூல்

பேட்டி

இந்த வாரம் நான் தமிழ்மண நட்சத்திரமாக இருந்தாலும், பரவலான பதிவுகளாகப் போட்டுக் கலக்கிக் கொண்டிருப்பவர் மா சிவகுமார்.

அவருடைய பதிவுகளைப் படிக்க:

‘சிட்டி’ பெ. கோ. சுந்தரராஜன்
பிறப்பு: ஏப்ரல் 20, 1910
மறைவு: ஜூன் 24, 2006

வாழ்க்கை

சிட்டி என்னும் சிரிப்பாளி – நரசய்யா

ஆங்கிலத்தில் எழுத ஆரம்பித்த இவரை ஈர்த்த ஆங்கில எழுத்தாளர்கள் பி.ஜி. வுட்ஹௌவுசும் ஜி.கே. செஸ்டர்னும்தான். ஆங்கிலத்தில் ஹாஸ்யம் கலந்த கட்டுரைகளை 1930ல் பச்சையப்பன் கல்லூரி நாட்க்ளிலேயே எழுதியிருக்கிறார்.

தன்னை ‘சர்க்கஸில் வரும் கோமாளி‘ என்று வருணித்துக் கொள்ளும் சிட்டி, அப்படித்தான் வாழ்க்கையிலும் இருந்தார்.

சாலிவாஹனன் (வி.ரா. ராஜகோபாலன்) இவ்வாறு கலாமோஹினியில் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

“இவர் ஒரு பொல்லாத பேர்வழி என்று இவரது தோற்றத்திலிருந்தே தெரிகிறதல்லவா? பார்வைக்கு பரம சாது போலிருந்தாலும் பரிகாசம் என்று வந்துவிட்டால், போதும். படாதபாடு படுத்திவிடுகிறார். ஆங்கில இலக்கியத்தில் செஸ்டர்டன் என்பவர் கையாண்டதைப் போன்று கண்ணியமான பரிகாசத்தை இவர் தமிழில் கையாள்வது நிச்சயமாக ஆறுதலளிக்கக் கூடிய ஒரு விஷயம்தான்” (கலாமோஹினி :: 1943)

ஆங்கில எழுத்தாளர் ஸ்டீஃபன் லீ காக் நகைச்சுவையைப் பற்றிச் சொல்லும்போது, ‘நகைச்சுவை எவரையும் புண்படுத்தக் கூடாது’ என்று கூறுவார். அவரைப் போலவே சரித்திர எழுத்தாளரும் நகைச்சுவை எழுத்தாளருமான சிட்டி இதை முற்றிலும் கடைபிடித்தவர்.

அவர் வாழ்க்கை சிரமம் இல்லாமல் இருக்கவிலை; ஆனால் எந்த சிரமம் வந்தாலும் அதை ஒரு புன்னகையுடன் ஏற்றுக் கொள்ளும் திறமை அவரிடம் இருந்தது. அதேபோல மற்றவர்களுக்கு ஏதாவது கஷ்டம் இருந்தபோதெல்லாம் அவர்கள் இவரிடம் வந்துப் பேசினாலே அவை தீர்ந்து விடுமெனவும் நம்பினார்கள்.

சமீபத்தில் அவர் ஒரு அறுவை சிகிச்சைக்காக மருத்துவமனியில் இருந்தபோது கூட, இந்த வயதிலும், அவரது நகைச்சுவை சற்றும் குறையாத நிலையில் அவரைப் பார்த்த சிறந்த மருத்துவர்கள் அவரது “பாசிடிவ் அவுட்லுக்” என்பதைப் பற்றி என்னிடம் கூறினார்கள். அதில் ஒருவர், சிறந்த அறுவை சிகிச்சை நிபுணர், “இந்தப் பெரிய மனிதருக்கு சிகிச்சை வெற்றியடைந்ததற்குக் காரணம் அவரது சிறந்த மனோதிடம்தான்” என்றார். இந்த மனோதிடம் நகைச்சுவையாளர் அனைவருக்கும் உண்டென்பதுதான் உண்மை!

(டிசம்பர் 2004)

சிட்டி | நரசய்யா | Chitti

சிரிக்க வைக்கிறார் சிட்டி – திருப்பூர் கிருஷ்ணன்

விஷமம், நையாண்டி, கிண்டல், கேலி, நகைச்சுவை ஆகிய எல்லா அர்த்தங்களையும் புலப்படுத்துகிற மாதிரி தமிழில் ஒரே சொல் உண்டா? உண்டு.

அந்த சொல்தான் ‘சிட்டி!’ தி.ஜா.வின் நெருங்கிய நண்பராயிருந்த எழுத்தாளர் சிட்டி பி.ஜி. சுந்தரராஜன்.

வெறும் 94 வயது ம்ட்டுமே ஆன குறும்புக்கார இளைஞர்! அவருடன் அண்மையில் எடுக்கப்பட்ட ஒரு மினி பேட்டி:

கே: நீங்கள் எழுதிய முதல் படைப்பு என்ன? எந்த வயதில் எழுதினீர்கள்?

ப: என் ஐந்து வயதிலேயே அதை எழுதி விட்டேன். அதன் சிறப்பு காரணமாக, எத்தனையோ வருஷங்களுக்குப் பிறகு, இன்றுகூட ஏராளமான தமிழர்கள் அந்தப் படைப்பை ஞாபகத்தில் வைத்திருக்கிறார்கள். அனா, ஆவன்னா ஆகிய உயிரெழுத்துகள் தான் அந்தப் படைப்பு!

கே: முதல் கதையை எழுதியபோது உங்கள் மனநிலை எப்படி இருந்தது?

ப: ஒருவேளை என் கதைக்கு நோபல் பரிசு கிடைத்து விட்டால், பரிசை எந்த வாக்கியங்களால் நிராகரிப்பது என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்!

இப்படித்தான் பேசிக் கொண்டிருப்பார் சிட்டி. சிடுமூஞ்சிச் சிகாமணிகள் முகத்தில் கூட, ஒரு சின்னப் புன்னகைக் கீற்றையாவது மலரச் செய்கிற சாமர்த்தியம் அவருக்கு உண்டு.

சிட்டி, தி.ஜா.வின் ‘அம்மா வந்தாள்‘ நாவல் பற்றி என்னிடம் ஒரு கமெண்ட் அடித்தார். அதன் கதாநாயகியான அலங்காரத்தம்மாள் கள்ளக் காதலனுடன் உறவாடுபவள். அவள் தன் பாவத்தைத் தொலைக்க, கடைசியில் தன்னந்தனியே காசிக்குப் போக நினைப்பதாய் நாவல் முடியும்.

‘காசிக்குப் போகும்போது தன் கள்ளக் காதலனையும் கூட்டிக் கொண்டு போவதாகத்தான் அவர் நாவலை முடித்திருக்க வேண்டும். அலங்காரத்தம்மாளுக்கு அந்த அளவுக்குக் கொழுப்பு ஜாஸ்தி!’ என்றார் சிட்டி. இதை தி.ஜா.விடம் சொன்னேன். அவர் வெகு நேரம் சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்.

சிட்டியின் தனி சிறப்பு, பேசும்போதே சடாரென்று அழகழகான ஆனால் விஷமம் நிறைந்த குட்டிக் கதைகளை உண்டு பண்ணிச் சொல்வது. கும்பகோணத்திலிருந்து ஓர் எழுத்தாளர் வந்தார். சிட்டியைப் பார்க்க விரும்பினார். அழைத்துச் சென்றேன்.

சிட்டி என்னிடம் ‘உனக்கு ராமாயணம் தெரியுமோ?’ என்று ஆரம்பித்தார். எனக்கு ஜாக்கிரதை அதிகம். ஏதோ கொஞ்சம் தெரியும் என்று தயக்கத்தோடு சொல்லி வைத்தேன். சிட்டி தன் ராமாயணத்தை ஆரம்பித்தார்.

“ராமன், சீதை, லட்சுமணன் மூவரும் காட்டில் போய்க் கொண்டிருந்தார்கள். திடீரென லட்சுமணன் “அண்ணா, நான் ஏன் உன்னுடன் வர வேண்டும்? உன்னைத்தானே அப்பா காட்டுக்குப் போகச் சொன்னார்? நீ மனைவியோடு வந்திருக்கிறாய். நான் ஊர்மிளையை விட்டு வந்துவிட்டேன். சே!” என்று சலித்துக் கொண்டு திரும்பி நடந்தான்.

சீதை “பிராணநாதா! நான் இதுவரை படித்த எந்த ராமாயணத்திலும் இது போன்ற சம்பவம் வந்ததில்லையே!” என்றாள்.

“கொஞ்சம் பொறு. புரியும்” என்றார் ராமர். சற்று நேரம் சென்றது. லட்சுமணன் ஓடோடி வந்தான்.

“அண்ணா, நான் ஏன் அப்படிப் பேசினேன் என்று எனக்கே தெரியவில்லையே! நானே விரும்பித்தானே உன்னுடன் வந்தேன். உன்னைப் பிரிந்து என்னால் எப்படி இருக்க முடியும்!” என மன்னிப்புக் கேட்டுக் கொண்டு உடன் நடந்தான்.

ராமன் சீதையிடம் “புரிந்ததா?” என்று கேட்டார்.

“புரியவில்லையே!” என்றாள் சீதை.

“நாம் இதுவரை நடந்து வந்த பூமி கலியுகத்தில் கும்பகோணம் என்று ஷேத்திரமாகப் போகிறது. அது தன் சுபாவத்தை இப்போதே காட்ட ஆரம்பித்து விட்டது!” என்றார் ராமர்!”

(வந்த் எழுத்தாளர் வெகு நேரம் சிரித்து அவர் கண்ணில் நீர் கட்டிக் கொண்டது. இந்தக் கதையில் கும்பகோணம் என்ற ஊர், வரும் எழுத்தாளரைப் பொறுத்து திருநெல்வேலி, மதுரை என்று வித்விதமாகப் பெயர் மாற்றம் கொள்ளும்!)

சத்தியவான் சாவித்திரியை நினைவுபடுத்தும் வகையில் ‘காரடையான் நோன்பு’ என்று ஒரு பண்டிகை. பெண்கள் வெல்ல அடை தட்டி அந்தப் பலகாரத்திக் கடவுளுக்குப் படைப்பர்கள். பின் மங்கலச் சரடைக் கழுத்தில் கட்டிக் கொள்வார்கள். அந்த அடை சிட்டிக்குப் பிடிக்காது. அதை எதிர்த்து அவர் ‘நவீன சாவித்திரி’ என்று ஒரு கதை உண்டு பண்ணியிருக்கிறார்!

கணவன் உயிரைத் தருமாறு எமனிடம் வேண்டினாள் சாவித்திரி. எமன் தரமுடியாது என்று கறாராகச் சொல்லிவிட்டான். வேறு வழியில்லாத அவள், ஒரு யுக்தி செய்தாள். பலகாரம் சாப்பிட்டுச் செல்லுமாறு எமனை உபசரித்து இந்த் அடையைச் செய்து போட்டாள். சாப்பிட்டான் எமன். உலகில் இப்படியும் ஒரு பலகாரமா என்று தாளாத துக்கத்தில் எமன் உயிரை விட்டுவிட்டான். அதனால் பிழைத்தான் சத்தியவான்!

(பெண்கள் கௌத்தில் கட்டிக் கொள்ளும் சரடு ஒருபுறமிருக்க, இந்தக் கதையைக் கேட்பவர்கள் சிட்டி விடும் சரடை எண்ணிச் சிரித்துக் கொண்டிருப்பார்கள்!)

சிட்டி பரமாச்சாரியாளின் பக்தர். இலக்கியத்தில் பழங்கால இரட்டைப் புலவர்கள் போல், இரட்டையரில் ஒருவராக இயங்குவஹிலேயே மகிழ்ச்சி காண்பவர்.

விகடனில் வல்லினம்… மெல்லினம்… இடையினம் என்று தற்கால கணினியாதிக்கத்தை நுட்பமாக எழுதுபவர். தினம் ஒரு கவிதை தொடங்கி விகடன் தொடர் வரை எது எடுத்துக் கொண்டாலும் சிரத்தையும் உழைப்பும் பளிச்சிடும். சொக்கனுடன் மின்னஞ்சல் பேட்டி:

1. அயோத்தி, வீரப்பன், ஹமாஸ், ருஷ்டி என்று பிரச்சினையை புத்தகமாக்கி சுமக்கிறீர்களே… சுவாரசியமாய் இருக்கிறாய்;பயமாய் இருக்கிறது? என்பது போல் மிரட்டல் ஏதாவது?

கதையல்லாத படைப்புகளில் அதிக கவனம் செலுத்துகிறவர்கள் எல்லோருக்கும், இந்தப் பிரச்னை ஏதேனும் ஒரு ரூபத்தில் வந்தே தீரும் என்று நினைக்கிறேன்.

என்னைப்பொறுத்தவரை, எந்தப் பிரச்னையிலும் சார்பு நிலை எடுக்காமல் எழுதுவதில் கவனமாக இருக்கிறேன். ஆகவே, இருதரப்பு வாதங்களையும் (சில சமயங்களில் ஊகங்களையும்கூட) தெளிவாக, நேர்மையாக முன்வைத்துவிடுவதால், அயோத்திபோன்ற சர்ச்சைக்குரிய தலைப்புகளைக்கூட, முழுமையாகவும் நடுநிலைமையோடும் பதிவு செய்வது சாத்தியமாக இருக்கிறது.

மற்றபடி, படைப்பாளிபற்றிய முன்முடிவுகளோடு படைப்புகளை அணுகுகிறவர்கள் சிலர் எப்போதும் இருக்கிறார்கள். அதுபற்றி நாம் எதுவும் சொல்வதற்கில்லை, செய்வதற்கில்லை.

2. இருபது, முப்பது வருடம் முன்புவரை பிரபலமான தமிழ் எழுத்தாளர் என்றால் நாவல் / சிறுகதை எழுதுபவர். இன்று இது மாறி இருக்கிறதா? உங்களை எப்படி இந்த காலச்சக்கரம் பாதித்திருக்கிறது?

புனைவு, அபுனைவு ஆகிய இருவகைகளிலுமே எழுத்தாளரின் முக்கியத்துவம் குறைந்து, படைப்புக்கு அதிக கவனம் கிடைக்கத் தொடங்கியிருப்பதாக நினைக்கிறேன்.

அதாவது, இதற்குமேல் ‘என்னுடைய ரீடர்ஸ்’ என்று சொந்தம் கொண்டாடிக்கொண்டு ஒரு சூப்பர் ஸ்டார் எழுத்தாளர் வரமுடியும் என்று தோன்றவில்லை. படைப்பில் தரம் இல்லாவிட்டால், எத்தனை பெரிய எழுத்தாளராக இருந்தாலும் நிராகரிக்கப்பட்டுவிடுகிற சாத்தியங்கள்தான் அதிகமாகத் தெரிகின்றன. இது ஆரோக்கியமான முன்னேற்றம்தான்.

நாவல் / சிறுகதைகளைப் பொறுத்தவரை அவற்றைக் கதைகளாகப் படித்து ரசித்துக்கொண்டிருந்த பெரும்பான்மையினர், இப்போது அதேமாதிரியான, சொல்லப்போனால் இன்னும் அதிகத் திருப்பங்களோடு கூடிய சம்பவங்கள், புனைவுக் காட்சிகளைத் தொலைக்காட்சிவழியே பார்த்துவிடுகிறார்கள். அநேகமாக எல்லாப் பிரபல இதழ்களும் புனைவு சார்ந்த படைப்புகளுக்குத் தரும் முக்கியத்துவத்தை வெகுவாகக் குறைத்துக்கொண்டுவிட்டதை இதற்குச் சான்றாகச் சொல்லலாம்.

ஆகவே, சம்பவங்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் தராத, மொழியழகில் கவனம் ஈர்க்கும் புனைவுப் படைப்புகளுக்குதான் இனி வரவேற்பு இருக்கும் என்பது எனது தனிப்பட்ட கருத்து.

3. ஒரு புத்தகம் எழுத எத்தனை நாள்/நேரம் ஆகிறது? வீட்டையும் வேலையையும் வாசகனையும் எப்படி மேய்க்கறீர்கள்? முழு நேர புத்தக ஆசிரியராகக் காலந்தள்ள முடியுமா?

புத்தகம் எழுதுவதற்கான கால அளவு, முழுக்க முழுக்க, நாம் எடுத்துக்கொள்ளும் தலைப்பைப் பொறுத்ததுதான். ஒரு வாரத்தில் எழுதியதும் உண்டு, மாதக்கணக்கில் நீட்டி முழக்கியதும் உண்டு.

நேர நிர்வாகம்மட்டும் புரிந்துவிட்டால் வீடு, வேலை, வாசகன் ஆகிய மூன்றையும் கட்டி மேய்ப்பது அப்படியொன்றும் சிரமமில்லை. காலம்காலமாக எல்லா எழுத்தாளர்களும் செய்துவருகிற காரியம்தானே ஸ்வாமி? 🙂

முழு நேர எழுத்தாளராக இருப்பது சாத்தியம் என்றுதான் எனக்குத் தோன்றுகிறது. ஆனால், துணிந்து ஆற்றில் இறங்கிப் பார்க்காதவரை நிச்சயமாகச் சொல்வதற்கில்லை, இந்தக் கேள்வியைமட்டும், தகுதியுள்ள இன்னொருவரிடம் ரீடைரக்ட் செய்துவிடுங்கள்!

4. புத்தகம் வெளிவந்ததின் ஆய பயன், ‘the special moment’ என்று எந்த தருணத்தை சொல்வீர்கள்?

அபூர்வமாகக் கிடைக்கும் சில வாசகர் கடிதங்கள்!

காரணம், வீடுமுழுதும் சமையலறைதவிர எல்லா இடங்களிலும் புத்தகங்களை நிரப்பிவைத்திருக்கும் நான், எந்த எழுத்தாளருக்கும் வாசகர் கடிதம் எழுதியதில்லை. காரணம், புத்தகத்தைக் காசு கொடுத்து வாங்கிப் படிப்பதே அந்த எழுத்தாளருக்குச் செய்யும் கௌரவம் என்று நினைக்கிற படுசோம்பேறி நான்.

அப்படியிருக்கையில், என்னுடைய புத்தகத்தைப் படித்துவிட்டு, யாரோ ஒருவர் நேரம் செலவழித்துக் கடிதமோ, மின்னஞ்சலோ எழுதுகிறார் என்று நினைக்கையில், நிஜமாகவே மெய்சிலிர்க்கிறது.

5. விரும்புவதை எழுதுவதற்கு நூல்கள்; வாசகனின் விருப்பத்திற்கு வளைவதற்கு பத்திரிகைத் தொடர்கள் – ஸ்டேட்மண்ட் சரியா…?

பத்திரிகைத் தொடர்களில் எல்லாவிதமான விஷயங்களையும் எழுதமுடிவதில்லை என்பது உண்மைதான். அதோடு ஒப்பிடுகையில், நேரடிப் புத்தகங்களில் கனமான தலைப்புகளைக் கையாளமுடிகிறது.

ஆனால், புத்தகங்களை, அவை பேசும் தலைப்புகளுக்காகவே காசு கொடுத்து வாங்குகிறார்கள் என்பதையும் கவனிக்கவேண்டும். பத்திரிகைத் தொடர்களின் விஷயம் அப்படியில்லை. எல்லாவிதமானவர்களுக்கும் பொருந்தும்படியாக எழுதவேண்டியிருக்கிறது, கலகலப்பான உதாரணங்கள், புகைப்படங்கள், ஓவியங்கள், துணுக்குச் செய்திகளில் கவனம் கவரவேண்டியிருக்கிறது. அதேசமயம், தகவல் ஒழுங்கு சிதறிவிடாமலும் சொல்ல வந்த விஷயம் நீர்த்துப்போய்விடாதபடியும் கவனித்துக்கொள்ளவேண்டியிருக்கிறது.

இப்படி ரொம்ப மெனக்கெட வேண்டியிருந்தாலும், பத்திரிகைத் தொடர்களின் வீச்சு அதிகம் என்பதால், No Complaints!

***

என். சொக்கன் …
20 06 2006

Chokkan | N+Chokkan | Interview

82 குப்பிகளை ஒளிச்சு வச்சிருக்காங்க (ஆட்டத்தை ஏமாற்ற மாதிரிப் படம் கீழே உள்ளது). கொடுக்கப்பட்ட நேரத்தில் என்னால் 20-ஐ மட்டுமே சுட முடிந்தது. உங்களால் அத்தனையும் கண்டுபிடிக்க முடியுமா?

அருமையான போதை ஏற்றும் ஆட்டம். (துப்பு காட்டியவர்)

பாரதிராஜாவை ‘கல்லுக்குள் ஈர’த்துடன் மூட்டை கட்டியது போல் ‘செண்ட்டி சோகர்‘ சேரனையும் எப்பொழுதோ இயக்கத்தோடு நிறுத்தி வைத்திருக்க வேண்டும். இப்போது நிலைமை எல்லை மீறிவிட்டது 🙂

படத்தைப் பாருங்கள்…
கவிதை தாருங்கள்…

என்னோட சின்னஞ்சிறு கதை:

சென்னைக்கு தொலைபேசி.

‘என்னம்மா எப்படி இருக்கே?’

‘சொல்லுடா… இங்கேயிருந்து என்ன வேணும்?’

‘கோபுரம் சீயக்காய் தூள் வேணுமே… போஸ்ட்டில் அனுப்புகிறாயா?’

வாசல் கதவு தடதடத்து அதிர்ந்தது.

‘அம்மா… அப்புறம் பேசறேன்.’

ஓடிப் போய் திறந்தேன். கைதானேன்.

தொடர்புள்ள செய்தி: அமெரிக்க நகரில் வானுயர் கட்டிடங்களை தாக்க முயற்சி

Absolut | Navya | தமிழ்ப்பதிவுகள்

கப்பி பய அழைத்ததற்கு நன்றி. என்னுடைய ஆறு:

சேவை நிறுவனங்களுக்கு வருட சம்பளத்தில் ஒரு சதவிகிதமாவது மேற்கத்திய நாடுகளில் ஈந்து வருகிறார்கள். தேவை உள்ளவர்களுக்கு உதவுவதை மாதாந்திர செலவாக செய்கிறார்கள். கத்ரீனா, நிலநடுக்கம் போன்ற அழிவுகளின் சமயம் மட்டும் அல்லாமல், எப்போதும் உதவிக் கொண்டே இருக்கும் மனம் கொடுக்க இறைவனை வேண்டுகிறேன்.

1. Sneha India – How You Can Help: தற்கொலையின் விளிம்பில் இருப்பவர்களை காக்கும் அமைப்பு. தொலைபேசியில் உறுதுணை ஆலோசனை, விழிப்புணர்வு என்று கடந்த பதினேழு ஆண்டுகளாக சென்னையில் செயல்பட்டு வருகிறது. ஸ்னேஹாவைத் துவக்கிய லஷ்மி விஜயகுமார், தற்போது சன் டிவியிலும் மனநலக் குறிப்புகளை ‘வணக்கம் தமிழக’த்தில் சொல்லி வருகிறார். (மறை வெளியீடு: என்னுடைய சகோதரன் ஸ்னேஹாவில் தன்னார்வலராகவும் பொறுப்பாளராகவும் இயங்கி வருகிறார்.)
2. DISHAA.ORG: பிட்ஸ், பிலானியிலும் சாந்தோம் பள்ளியிலும் இணைந்து படித்த சகாவினால் நடத்தப் படுகிறது. எளிய முறையில், மிகமிகக் குறைவான நிர்வாகச் செல்வுகளுடன் சேவை நிறுவனங்களுக்கு உதவுகிறார்கள்.
3. AID – Home: நேரடியாக இவர்களின் நடவடிக்கையைக் காணும் வாயப்பு கிடைத்திருக்கிறது. தன்னார்வலர்களில் பலர் மேற்கத்திய நாடுகளில் இருந்து, உவப்புடன் கிராமப்புறங்களில் தொண்டாற்றி வருகின்றனர்.
4. Udavum Karangal: அனைவரும் அறிந்த, நம்பிக்கையான அமைப்பு. நம்முடைய பணம் எவ்வாறு சென்றடைகிறது என்பதை தொலைபேசியில் உரையாடவும் செய்யலாம்.
5. Save the Children: Helping Children in Poverty and Children in Crisis: நான் வேலை பார்க்கும் நிறுவனம் போல் பல நிறுவனங்களில் செஞ்சிலுவை மற்றும் சேவ் தி சில்ரன் போன்ற அமைப்புகளுக்குக் கொடுக்கும் உதவியை இரட்டிப்பாக்குமாறு matching செய்கிறார்கள்.
6. Child Aid Foundation: குழந்தைத் தொழிலாளிகளைத் தவிர்க்க உதவுகிறார்கள். நண்பர்களில் பலர் ஆர்வமுடன் பங்கெடுக்கும் அமைப்பு.

ஆறு மேற்கோள்கள்; மொழிபெயர்ப்பவருக்கு நன்றிகள் 🙂

1. He wrapped himself in quotations- as a beggar would enfold himself in the purple of Emperors.
   – Rudyard Kipling
2. Never interrupt your enemy when he is making a mistake.
   – Napoleon
3. In the part of this universe that we know there is great injustice, and often the good suffer, and often the wicked prosper, and one hardly knows which of those is the more annoying.
   – Bertrand Russell
4. There is a luxury in self-reproach. When we blame ourselves we feel that no one else has a right to blame us.
   – Oscar Wilde
5. Before we set our hearts too much upon anything, let us examine how happy they are, who already possess it.
   – Francois de la Rochefoucauld
6. A witty saying proves nothing
   – Voltaire

Charity | Quotes | Donate

விவிதபாரதியில் தமிழ்ப் பாடல்கள் ஒலிபரப்பினால், வானொலி வீட்டில் ஒலித்துக் கொண்டேயிருக்கும். காலையில் இத்தனை மணிக்கு இன்ன விளம்பரம் என்று அத்துப்படி. சில விளம்பரங்களைக் கேட்டால், பள்ளிக்கூடத்துக்கு வெகு தாமதம் என்று வயிற்றைக் கலக்கும்.

விளம்பரதாரர் நிகழ்ச்சியில் ‘உங்கள் பிரபு’ என்று அட்டகாசமாய் எதிரொலியுடன் சொல்வார்கள். ‘சம்சாரம் அது மின்சாரம்’ படத்திற்கு ‘எது பிடித்த பாடல்’ என்று போட்டி வைப்பார்கள். ‘வாடீ என் கப்பக்கிழங்கே’ பாடலைத் தடை செய்தாலும், ‘அலைகள் ஓய்வதில்லை’ வெளிவந்த அன்றே ‘ஆயிரம் தாமரை மொட்டுகள்’ பலமுறை ஒலித்தது.

சாயங்கால நிகழ்ச்சி ரசனையாக ‘நிலாப் பாடல்கள்; சகலகலா வல்லவனில் இருந்து ‘அம்மன் கோயில் கிழக்காலே..’ ஒலித்த பின் அதன் தொடரும் பாடலாக சென்ற பாடலின் துவக்கத்தைப் படத்தின் தலைப்பில் கொண்ட திரைப்படத்திலிருந்து ‘சின்ன மணிக் குயிலே’; நாகேஷ், முத்துராமன் என்று ஒரு நடிகரின் பாடல்கள்; ஷைலஜா, சசிரேகா என்று ஒரு பாடகரின் தொகுப்பு; மெட்ராஸ், காசி என்று ஊர்களின் அணிவரிசை; இயக்குநர்களின் முத்திரைப் பாடல்கள்; ஒத்த சூழ்நிலை (அனைத்துப் பாடல்களும் ரேடியோ பதிவாக அல்லது மேடைக் கச்சேரியாக அல்லது எடக்கு மடக்கு எசப் பாட்டாக); ஒவ்வொரு நாளும், இன்று என்ன pattern என்று கண்டுபிடிப்பதே சுகம்.

அடுத்த நாள் பரீட்சை இருந்தாலும் பாடல் ஒலிக்காவிட்டால் பாடம் ஓடாது. ‘இவனுக்கு இளையராஜா இசையமைத்தால்தான் சயின்ஸ் ஒப்பிக்கப் போறான்’ என்று கோபம் தெறித்தாலும், வானொலியை யாரும் நிறுத்தியதில்லை. தேனிசையாக மும்மதப் பாடலுடன் தொடங்கி, ‘புத்தம்புதுசு’ என்று புதுப்பட விளம்பரத்துடன் முடியும் விவிதபாரதியுடன் வாலிபம்.

பாடலைப் பல முறை கேட்டு மட்டுமே இருப்பதால், காட்சியை வெள்ளித் திரையிலோ தூர்தர்சனிலோ பார்க்கும்போது சில சமயம் ஏமாற்றமும் பல சமயம் கற்பனைக்கேற்ற திருப்தியும் கிடைக்கும். பாடலே கேட்டிராமல் முதல் நாள் முதல் காட்சியில் படம் பார்த்த அனுபவம் நிறைய உண்டு. அதன் பின் மீண்டும் மீண்டும் பாடலைக் கேட்பது இன்னொரு ரகம்.

ராஜாவின் பாடல் என்றால் கண்ணை மூடிக் கொண்டு காஸெட் வாங்கச் சொல்லுவேன். மாதத்திற்கு மூன்று/நான்கு இளையராஜா இசையமைத்த திரைப்படங்கள் வெளிவரும். கோவைத் தம்பி, ஆர் சுந்தர்ராஜன், விஜயகாந்த், ஆர்வி உதயகுமார், கங்கை அமரன் என்றால் ராஜா ஸ்பெஷலாக போட்டிருப்பார் என்பது நம்பிக்கை. சந்திரபோஸும் சங்கர்-கணேஷும் எப்பொழுதாவது ஓரிரு பாடல்களை முணுமுணுக்க வைப்பார்கள்.

படித்த தெர்மோடைனமிக்ஸ் விதிகள் மறந்தாலும் தெம்மாங்குப் பாடல்களின் மெட்டும் வரிகளும் எங்கோ உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.

என்றென்றும் அன்புடன் பாலா தான் அடிக்கடி இந்த மாதிரி பல்லவியும் சரணமும் நடத்துவார். பாடல் நடுவே வரும் சரணங்கள் இங்கே. படமும் பல்லவியும்???

எல்லாமே மிகவும் விருப்பமான பாடல்கள். சோகம் ததும்பும் துக்கப்பாடல்கள் மிகவும் பிடிக்கும் என்றாலும், அழுது வடியாமல் இருக்க ஓரிரண்டு குத்துப் பாடல்களை சேர்த்துள்ளேன். ராஜாவாக ரொம்பி வழிந்ததில் இருந்து சிலவற்றை கழித்து காதல் டூயட் ஒன்றிரண்டை கூட்டி, தற்காலம் என்று சேர்த்து பாடல் மிக்ஸ் ரெடி:

1. பாவை வண்ணம் கோவில் ஆகும்
   …
   மாலை வண்ணம் கைகள் ஆகும்
2. கொஞ்சம் மறைஞ்சு பார்க்கவா
   இல்ல முதுகு தேய்க்கவா
   …
   சின்னக் காம்புதானே பூவை தாங்குது

3. ‘கிருதாவை வைக்கச் சொன்னியே
   வெச்சேனே…

   மீசையத்தான் எடுக்கச் சொன்னியே
   எடுத்தேனே…

   பந்தான்னு நான் நெனச்சேன்
   என்னை பாகவதராக்கிப்புட்டியே

4. நாயரு மேயராகும் எழுத்து மாறினா
   லோயரும் அப்பருதானே எழுத்த மாத்தினா
   சின்னச்சின்னத் தலையில் நீ எழுதும் எழுத்தில
   என்னன்னமோ நடக்குதிங்கே ஒண்ணும் புரியலே

5. ஓடும் பொன்னும் ஒன்றாய் எண்ணும் இதயம் வேண்டுமே
   …
   என்னை உன்னைக் கேட்டா வாழ்க்கைப் பயணம் போகுது?

6. தோகை போலே மின்னும் பூவை உந்தன் கூந்தல்
   கார்மேகம் என்றே நான் சொல்வேன் கண்ணே
   பாவை எந்தன் கூந்தல் வாசம் யாவும்
   அந்த மேகம்தன்னில் ஏது நீ சொல்வாய் கண்ணா
   …
   ஆனந்த பூமுகம் அந்தியில் வந்திடும் சுந்தரநிலவோ
   நாளும் நிலவது தேயுது மறையுது
   நங்கை முகமென்று யாரதை சொன்னது

7. முத்தம் தரும் ஈரம் பதிந்திருக்கும்
   முல்லை இளம் பூவெடுத்து முகம் துடைக்கும்
   நெஞ்சுக்குள்ளே தீ இருந்தும்
   மேனியெங்கும் பூ வசந்தம்

8. வயசோட வந்ததெல்லாம் வெளங்கலியே அப்போது
   விளங்காத கேள்விக்கெல்லாம் விடை வருதே இப்போது
   கருப்புமில்லே வெளுப்புமில்லே
   கண்ணுலதானே பேதமிருக்கு

9. கங்கை நீயென்றால் கரை இங்கு நானடா

10. கனவிலாடும் நினைவு யாவும் இனிய பாவம்

Tamil Songs | Tamil+Music | தமிழ்ப்பதிவுகள்