அமெரிக்காவில் இரவுகளில் நிலா வருகிறதோ இல்லையோ… தொலைக்காட்சியில் தினசரி டேவிட் லெட்டர்மெனின் நிகழ்ச்சி வரும். வாரநாட்களில் தன்னுடைய நகைச்சுவையான தலை பத்து பட்டியல் போடுவார்.
பட்டியல்களில் விருப்பமுள்ள அமெரிக்கர்களை இந்த டாப் 10 மிகவும் கவர்ந்துள்ளது. தேர்தல் பிரச்சார காலங்களில் அரசியல்வாதிகளும், சினிமாக்காலங்களில் நட்சத்திரங்களும் தங்களைத் தாங்களே பகிடி செய்து கொள்வதும் உண்டு.
சென்ற வாரம் ஒபாமா வந்திருந்தார். தன்னைப் பற்றி கிண்டலடித்துக் கொண்டார். அவற்றில் சில…
ஜனாதிபதி ஆனவுடன், எம்டிவி நாடகத்தில் வரும் குழாயடி சண்டைகளைத் தீர்த்து வைப்பதுதான் என்னுடைய முதல் கைங்கர்யமாக இருக்கும்.
என்னுடைய மாநிலத்தில் நடந்த வாக்குப்பதிவில் கைதவறி இன்னொரு வேட்பாளருக்கு வாக்களித்து விட்டேன்.
குழந்தைகளின் அறைகளை ஒழுங்குபடுத்த சொல்லும் போது கூட ‘நான் பராக் ஒபாமா; என்னுடைய ஒப்புதலுடன்தான் இந்தத் தகவல் வெளியாகி உள்ளது‘ என்று முடிக்கிறேன்.
இன்று பௌலிங் ஆடியதில் எனக்கு 39 கிடைத்தது.
‘செக்ஸ் அன்ட் தி சிடி‘ வெளியாகும் அன்று, நிகழ்வுகள் எதுவும் இல்லாமல் அந்த நாளை காலியாக வைத்திருக்கிறேன்.
நான் அக்டோபரில் இருந்து நித்திரை பயிலவில்லை.
சற்றும் சளைக்காத ஹில்லரி கிளின்டன் நேற்றைய டேவிட் லெட்டர்மேனில் தோன்றி, ‘நான் ஏன் அமெரிக்காவை நேசிக்கிறேன்?’ என்று தலை பத்து போட்டார்.
கனடாவின் இறைச்சி: மெல்லவும் முடியாது; விழுங்கவும் முடியாது! அமெரிக்காவின் கறி: நறுக் சுவை!!
நல்லவேளை இணையம் இருக்கிறது! 24×7 ஆடைகளை வாங்க முடிகிறது. (இப்ப சந்தோஷம்தானே டேவ்? நீங்க கேட்ட டிரவுசர் ஜோக் வந்துடுச்சி)
டிவோ
232 ஆண்டுகளாகியும் இன்னும் ஒரு தடவை கூட பிஸ்கோத்து தட்டுப்பாடு வரவில்லை.
இப்பொழுதுதானே நான் ‘சாடர்டே நைட் லைவ்’ என்று சொல்லணும்?
யார் வேணும்னாலும் இந்த மாதிரி நிகழ்ச்சியில் கலந்துக்க முடியுதே!
இப்படித் தொலைக்காட்சி எங்கும் ஜனநாயக வேட்பாளர்களே நிறைத்திருப்பது கண்டு சகிக்காத குடியரசுக் கட்சி, தன்னுடைய தலை பத்தை வெளியிட்டுள்ளது. ‘ஒபாமா ஏன் ஜனாதியாக தயார் நிலையில் இல்லை?’ என்னும் தலைப்பில் கொஞ்சம் காரம் ஜாஸ்தியாக…
தேநீர் விருந்துக்கு அழைத்தால்தான், எதிரிகள் நட்போடு பழகுவார்கள் என்று நினைப்பதால்
ஆமான்னா அப்படி ஆட்டு! இல்லேன்னா இப்படி ஆட்டு!!
பெட்ரோல் விலை மேலும் விண்ணை முட்டுமாறு வரியைத் தாளிக்க
சும்மாக்காச்சியும் அயலுறவுக் குழுவில் அங்கம் வகிப்பதால்
இராக்கை விட்டு தற்போது வெளியேறி, அங்கிருக்கும் அல் க்வெய்தா ஆட்கொண்டபின் மீண்டும் போரிட
வினாக்களுக்கு விடையா? அதற்கு பதில் வாயில் வடை வேண்டும் என்பதால்
Clinton emphatically says Obama can win White House – Yahoo! News: “Hillary Rodham Clinton said emphatically Wednesday night that Barack Obama can win the White House this fall, undercutting her efforts to deny him the Democratic presidential nomination by suggesting he would lead the party to defeat.”
Democratic debate turns personal – The Boston Globe: “While Clinton criticized Obama for his acquaintance with Bill Ayers, a former leader of the Weather Underground, a violent 1960s radical group, Obama noted that her husband, former president Bill Clinton, had pardoned two members of the same group.”
விட்டுக்கொடுக்காத ஹிலாரி: Why Clinton won't quit – The Boston Globe: “They are also convinced Barack Obama will be clobbered in a general election, on a par with George McGovern and Michael Dukakis.”
ஒபாமாவின் தாத்தா, பாட்டி, மற்றும் தனியாக விடப்பட்ட தாய் ஆகிய பின்னணியை விளக்கி, அறிமுகம் செய்கிறது. நடுத்தர வர்க்கத்திற்கான வரிவிலக்கை ஆதரிப்பவர், வேலைவாய்ப்பை பெருக்குபவர் என்று விரிகிறது.
இனம் குறித்த சர்ச்சை மிகுந்திருப்பதால், இந்த விளம்பரத்தில் ஒபாமாவும் அமெரிக்க சிந்தனையை உடையவர், நாட்டுப்பற்று மிக்கவர், சராசரி Caucasian பிரச்சினைகளை உணர்ந்தவர் என்பதை குறிக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளது. ஆப்பிரிக்க – அமெரிக்கர்களை மட்டுமல்லாமல், தொழிற்சாலையில் வேலை பார்க்கும் வெள்ளை ஆண்களைக் குறிவைத்து அமைந்திருக்கிறது.
2. “Toughest”
வணிக நோக்கத்திற்கான குழுக்களுக்கு எதிராக செயல்படுகிறார் என்னும் விளம்பரம்:
3. “Carry”
‘பாரம்பரியவாதி, தாராளவாதி வாக்காளர் என்று அமெரிக்காவை பிரிக்காமல், அனைத்து சாராரையும் ஒருங்கிணைப்பவர் – பராக் ஒபாமா’ என்கிறது.
ஜனநாயகக் கட்சி வேட்பாளராகத் தேர்வு பெறுவதற்கான முயற்சியில், ஒபாமா இன்னொரு முக்கிய அங்கீகாரத்தைப் பெற்றிருக்கிறார்.
ஹிஸ்பானிக் வாக்காளர்களிடம் அதிக செல்வாக்குப் பெற்றிருப்பதாகக் கருதப்படும் நியு மெக்ஸிகோ கவர்னர் பில் ரிச்சர்ட்சன், ஒபாமாவுக்கு ஆதரவு தெரிவித்திருக்கிறார்.
அமெரிக்க அரசுத்துறைச் செயலர் கொண்டலிஸா ரைஸ் அம்மையார் அவர்கள், ஜனநாயக் கட்சி வேட்பாளராகத் தேர்வு பெற வாய்ப்பு இருப்பதாக எதிர்பார்க்கப்படும் பராக் ஒபாமாவிடம் மன்னிப்புக் கோரியிருக்கிறார்.
ஒபாமாவின் பாஸ்போர்ட் தகவல்களைப் பெறுவதற்காக, அரசுத்துறையின் ஊழியர்கள், கணினி பாதுகாப்பு விதிகளை மீறியதாக வெளியான தகவலை அடுத்து அவர் மன்னிப்புக் கோரியிருக்கிறார்.
ஒபாமாவுடன் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு பேசியதாகவும், யாராவது தனது பாஸ்போர்ட் தகவல் கோப்புக்களைப் பார்த்திருந்தால் தான் மிகவும் கவலையடைந்திருப்பேன் என்று கூறியதாகவும் கொண்டலிஸா ரைஸ் தெரிவித்தார்.
ஒபாமா நேற்று மிகச் சிறப்பான உரை ஒன்றை வழங்கியுள்ளார். ‘இன்னும் முழுமையான ஒன்றியம்/ஐக்கியம்'(A more perfect union) என தலைப்பிடப்பட்டுள்ள இந்த உரையில் அவர் பேச எடுத்துக்கொண்ட விதயம் அமெரிக்காவின் ‘இனப்பிரிவினை’.
ஒபாமா சார்ந்துள்ள திருச்சபையின்(Church) மதபோதகர் அமெரிக்காவை கண்டித்துப் பேசிய பேச்சுக்கள் இனப் பின்னணியில் ஒபாமாவுக்கு எதிராக சர்ச்சையை கிளப்பிவிட்டபின் இந்த சமன் செய்யும் முயற்சி ஓரளவுக்கு எதிர்பார்க்கப்பட்டதே என்றாலும், இந்த பேச்சின் வீச்சு வெறும் தன்னிலை விளக்கத்தையும் தாண்டிச் சென்றுள்ளதை உணர முடிகிறது.
பொதுவாக கறுப்பினத்தவர்களைத் தவிர்த்த அமெரிக்க அரசியல்வாதிகள் எளிதில் தாண்டிச்செல்லும் ஒரு விதயமாக இனப்பிரச்சனை இருந்துவருகிறது. ஒபாமா அதன் கொம்புகளைப் பிடித்துக் கொண்டு எதிர்கொண்டிருக்கிறார் என்பதே இந்தப் பேச்சின் முக்கியத்துவம். அவர் இந்த உரையினை வழங்கவும், இனப்பிரச்சனை குறித்து பேசவும் சூழ்நிலையால் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டார் என்றாலும் இதன் முக்கியத்துவம் கொஞ்சமும் குறைந்துவிடவில்லை.
‘மக்களாகிய நாம், மேலும் முழுமையான ஒரு ஒன்றியத்தை உருவாக்கும் பொருட்டு…’ (“We the people, in order to form a more perfect union.” ) எனும் அமெரிக்க விடுதலைப் பிரகடனத்தின் முதல் வார்த்தைகளில் துவங்கிய உரை மன எழுச்சியைத்(Insipiration) தூண்டும் விதத்தில் அமைந்திருந்தது.
முதலில் இனப்பிரச்சனை உண்மையானதும், கவனிக்கப்படவேண்டியதுமான ஒன்று என்பதை ஒபாமாவின் உரை உணர்த்தியது. அதை கடந்து செல்ல அவர் முன்வைக்கும் ஒரே வழி சேர்ந்து செயல்படுவது என்பதையே. அத்தகைய ஒருங்கிணைப்பு சாத்தியம் என கடவுளின் பேரிலும், அமெரிக்க மக்க்லின் பேரிலும் தனக்கிருக்கும் நம்பிக்கையாலேயே தான் அதிபர் பதவிக்கு போட்டியில் குதித்தேன் என்றார்.(I chose to run for the presidency at this moment in history because I believe deeply that we cannot solve the challenges of our time unless we solve them together – unless we perfect our union by understanding that we may have different stories, but we hold common hopes; that we may not look the same and we may not have come from the same place, but we all want to move in the same direction – towards a better future for of children and our grandchildren. )
ஒபாமாவின் பேச்சு அவர் முஸ்லிம் மதத்தவர் என்பவர்களின் பிரச்சாரங்களுக்கு எதிர்ப்பாகவும் அமைந்தது. நேரடியாக அவர் இதுகுறித்து பேசவில்லையென்றாலும் உரையில் அழுத்தமாக அவரது கிறீத்துவப் பின்னணி முன்வைக்கப்பட்டது.
தான் வெள்ளையினப் பாட்டியினால் வளர்க்கப்பட்டவன் என்றும் கறுப்பர்கள் குறித்து அவரின் இயல்பான பயத்தையும் அவ்வப்போது அவர் சொன்ன வெறுப்புச் சொற்களையும் முன்வைத்து தன் பாட்டியை எப்படி தன்னால் ஒதுக்க இயலாதோ அதே போலவே மதபோதகர் ஜெரமையா ரைட்டையும், அவர் பிரதிபலிக்கும் கறுப்பினத்தையும் தன்னால் நிராகரிக்க இயலாது என தெரிவித்தார் ஒபாமா. இதன்மூலம் தன் வெள்ளையினப் பின்னணியைச் சொல்கிறார்.
தன் மனைவியின்வழியே தன் குடும்பத்திலும், அவர் பிள்ளைகளிடமும் அடிமைகளினதும், அடிமைகளின் எஜமானர்களினதுமான இரத்தம் ஓடுகிறது எனச் சொல்லி தன் கறுப்பினப் பின்னணியை முன்வைத்தார். (I am married to a black American who carries within her the blood of slaves and slaveowners – an inheritance we pass on to our two precious daughters.)
இந்த அதிபர் தேர்தலின் மூலம் அமெரிக்காவின் இனப்பிரச்சனை முடிவுக்கு வந்துவிடும் என நம்புமளவுக்குத் தான் இளகியமனம் படைத்தவனல்ல என்று உண்மையை உணர்த்துகிறார். (Contrary to the claims of some of my critics, black and white, I have never been so naïve as to believe that we can get beyond our racial divisions in a single election cycle, or with a single candidacy – particularly a candidacy as imperfect as my own.)
ஜெரமையா ரைட் தன்னை கிறீத்துவத்திற்கு அறிமுகப்படுத்தியவர், தன் திருமணத்தை நடத்தியவர், தன் மகள்களுக்கு ஞானஸ்னானம் வழங்கியவர் எனத் தன் கிறீத்துவப் பின்னணியை அழுந்தச் சொல்கிறார் ஒபாமா. மதபோதகர் ஜெரமையாவின் பிரிவினை கருத்துக்களோடு தனக்கு உடன்பாடில்லையென்றும் ஏற்கனவே அதற்கான கண்டனத்தை தெரிவித்துவிட்டதாயும் சொன்ன ஒபாமா ஜெரமையாவை அத்தகைய சர்ச்சைக்குரிய கருத்துக்களை உடையவர் மட்டுமே எனத் தான் நினைத்திருந்தால் தான் வேறு திருச்சபைக்கு மாறியிருப்பேன் எனக் கூறினார். கறுப்பின அடிமைத்தளத்தின், அதன்பின் வந்த சமூக, அரசியல் இரட்டைநிலைகளின் விளைவுகளை அனுபவித்துணர்ந்த கறுப்பின மூத்தமக்கள் ஒரு தலைமுறையினரிடம் இன்னும் அமெரிக்கா குறித்த சோர்வுணர்வு மிஞ்சி நிற்பதாயும், அதன் வெளிப்பாடுகள் தவிர்க்க இயலாததாயும் உள்ளதை சுட்டிக்காட்டினார். கறுப்பினத்தவர்கள் பொருளாதார, சமூக ரீதிகளில் தனிப்படுத்தப்பட்டிருப்பதை உணர்த்துவதாயமைந்தது அவர் பேச்சின் முக்கிய பகுதிகள் சில.
இதைப்போலவே அமெரிக்க வெள்ளையினத்தவர் மத்தியில் கறுப்பினத்தவர் மேம்பட்டிற்கான அஃபர்மேட்டிவ் ஆக்ஷன் போன்ற ஒதுக்கீட்டுக் கொள்கையினாலும், கறுப்பினத்தவரின் வன்முறைக் கலாச்சாரத்தினாலும் ஏற்பட்டிருக்கும் அதிருப்தியும் உண்மையானதும் கவனிக்கத்தக்கதும் என ஏற்றுக்கொண்டார்.
ஆயினும் இந்த அதிருப்திகளையும், சோர்வுனர்வுகளையும் மிஞ்சி ஒருங்கிணைவதுவே ஒரு மேலும் முழுமையான ஒன்றியத்திற்கான பாதை என்பதை வலியுறுத்தினார். (But I have asserted a firm conviction – a conviction rooted in my faith in God and my faith in the American people – that working together we can move beyond some of our old racial wounds, and that in fact we have no choice is we are to continue on the path of a more perfect union. )
அரசியல்வாதிகள் எளிதில் எடுத்துப் பேசாத இனப்பிரச்சனையை முன்நிறுத்தி பேசியதே பராக் ஒபாமாவின் உரையை வரலாற்று சிறப்புமிக்கதாக்கிவிடுகிறது. கடந்த சில வருடங்களில் அமெரிக்கர்களுக்கு கிடைக்கப் பெறாத ஒரு போதனையாகவே(Sermon) இது அமைந்தது. பராக்கின் அழகியலும் ஆழமும் கலந்த உரைகள் இக்குணங்கள் அறவே அற்ற அதிபர் புஷ்ஷுக்கு ஏற்ற மாற்றாய் இவரை முன்நிறுத்துகிறது.
ஒபாமாவின் உரை இனப்பிரச்சனைகளுக்கு தீர்க்கமான தீர்வுகளை முன்வைக்கவில்லை என்பதே உண்மை. அவர் இனப்பிரச்சனைகளை முறியடிக்கும் செயல்திட்டங்களை முன்வைக்கவில்லை. அது அமெரிக்காவின் முழுமை நோக்கிய பயணத்தில் எளிதில் கைகூடுவதல்ல என்பதை உணர்ந்துள்ளவராகவே அவர் பேசினார். எனினும் அவர் உரை இன்றைய நிலையில் இனப்பிரச்சினையை கடந்து செல்வதன் அவசியத்தையும், ஒருங்கிணைந்த செயல்பாட்டிற்கான தேவையையும் முன்வைத்தது.
உலக அரசியலில் அண்மையில் இதுபோல ஒரு எழுச்சியூட்டும் உரையை கேட்டிருப்பது அரிது.
‘நீங்கள் கேட்க விரும்புவதை மட்டுமல்ல நீங்கள் கேட்கவேண்டியவற்றையும் பேசுவேன்’ எனும் ஒபாமாவின் பிரசார வரிகள் நேற்றைய உரையில் உயிர்பெற்றன என்பதில் சந்தேகமில்லை.
The document (Declaration of independance) they produced was eventually signed but ultimately unfinished. It was stained by this nation’s original sin of slavery, a question that divided the colonies and brought the convention to a stalemate until the founders chose to allow the slave trade to continue for at least twenty more years, and to leave any final resolution to future generations.
And yet words on a parchment (referring to the constitution) would not be enough to deliver slaves from bondage, or provide men and women of every color and creed their full rights and obligations as citizens of the United States.
I have brothers, sisters, nieces, nephews, uncles and cousins, of every race and every hue, scattered across three continents, and for as long as I live, I will never forget that in no other country on Earth is my story even possible.
it is a story that has seared into my genetic makeup the idea that this nation is more than the sum of its parts – that out of many, we are truly one.
Like other predominantly black churches across the country, Trinity embodies the black community in its entirety – the doctor and the welfare mom, the model student and the former gang-banger. Like other black churches, Trinity’s services are full of raucous laughter and sometimes bawdy humor. They are full of dancing, clapping, screaming and shouting that may seem jarring to the untrained ear. The church contains in full the kindness and cruelty, the fierce intelligence and the shocking ignorance, the struggles and successes, the love and yes, the bitterness and bias that make up the black experience in America.
Ironically, this quintessentially American – and yes, conservative – notion of self-help found frequent expression in Reverend Wright’s sermons. But what my former pastor too often failed to understand is that embarking on a program of self-help also requires a belief that society can change.
இந்தியாவில் கட்சி/கூட்டணி சார்ந்த வோட்டுதான் பெரும்பாலும் விழும். ரஜினி வாய்ஸ் முதல் ராஜீவ் காந்தி வரை தனிப் பெரும் தலைவராக சிலர் முன்னிறுத்தப்பட்டாலும், ஆளுங்கட்சி vs எதிர்க்கட்சி இடையிலேயான போட்டி என்பதுதான் ஃபார்முலா.
அமெரிக்காவில் தனி நபர் சார்ந்த அரசியல் முன் வைக்கப்படுகிறது. ரான் பால் முதல் ரொனால்ட் ரீகன் வரை எல்லாருமே குடியரசுக் கட்சி சின்னத்தில் நின்றாலும் தனிப்பட்ட கொள்கை, ஆளுமை போன்றவற்றால் ஜனநாயகக் கட்சியிலும் அபிமானிகளைப் பெற்று வைத்திருக்கிறார்கள்.
இன்றைய தேதியில் ‘எந்தக் கட்சிக்கு உங்கள் வாக்கு?’ என்று கருத்துக்கணிப்பு நடத்தியதில் தெரியவந்ததுதான் தலைப்பாக இருக்கிறது. மாபெரும் வாக்கு வித்தியாசத்தில் டெமோக்ராட்ஸ் வாகை சூட வேண்டும். ஆனால், மெகெயினா/ஒபாமாவா (அல்லது) மெக்கெயினா/ஹில்லரியா என்றால், இழுபறி என்கிறார்கள். (முழுமையான முடிவுகள்: என்.பி.சி & வால் ஸ்ட்ரீட் ஜர்னல் கணிப்பு)
தற்போதைய ஜனாதிபது ஜார்ஜ் புஷ்ஷை பின்பற்றினாலோ அல்லது அவரின் வழியில் நடப்பேன் என்று பிரச்சாரத்தில் ஈடுபட்டாலோ, ஜான் மெகயின் அதோகதி என்பதையும் இந்த கருத்துக்கணிப்பு தெளிவாக்குகிறது.
டெமோக்ராட்ஸ் வேட்பாளர் இன்னும் முடிவானபடியில்லை. ‘பெரிய பிரதிநிதிகள்’ எனப்படும் சூப்பர்டெலகேட்ஸ் கையில்தான் ஒபாமாவா/ஹில்லரியா என்பது இருக்கிறது.
க்ளின்டனுக்கு (‘மக்களைப் பயமுறுத்துகிறார் ஹிலாரி’: ஒபாமா) சற்றும் சளைக்காத ஒபாமா அணியினர், ‘ஹில்லரி என்பவர் அரக்கி‘ என்று பேட்டி கொடுக்க, பேட்டி கொடுத்தவருக்கு கல்தா கொடுத்தார் ஒபாமா.
மேலும் விவரங்களுக்கு: BBC NEWS | Americas | Obama aide quits in ‘monster’ row: “An adviser to Barack Obama has resigned after a Scottish newspaper quoted her calling rival US Democratic candidate Hillary Clinton ‘a monster’.”
ஒபாமாவின் இந்த மாதிரி தூஷணைகளுக்கு ‘முடிவல்ல.. ஆரம்பம்’ என்கிறது நியூஸ்வீக்: Obama’s Next Moves | Newsweek Politics: Campaign 2008 | Newsweek.com: “Obama’s aides are more than ready to turn their half-hearted criticism into a full-blown attack on the Clintons. Among the targets on the Obama campaign’s list: the Clintons’ tax returns, Bill Clinton’s international business relationships and the secret donors to the Clinton foundation.”
ஹிலரி க்ளின்டன் அணியினரும் ‘துரத்தி துரத்தி அடிப்பதில் மோனிகா லூயின்ஸ்கி விவகாரத்தைக் கையிலெடுத்த வழக்கறிஞர் கென்னத் ஸ்டார் போல் ஒபாமா வெறித்தனமாக’ செயல்படுகிறார் என்றனர்.
“ஒபாமாவா, ஜான் மெக்கெயினா என்று பார்த்தால் – பராக்கை விட எதிர்க்கட்சியின் மெகெயினே அடுத்த ஜனாதிபதியாக உகந்தவர்” என்று ஹில்லாரியே நேரடியாகப் பேட்டியளித்தார்.
மேலும் விவரங்களுக்கு: Confronting the Kitchen Sink – New York Times: “if a choice on national security had to be made today between Senators Obama and McCain, voters — according to Mrs. Clinton’s logic — should choose Senator McCain. That is a low thing for a Democratic presidential candidate to do to a rival in a party primary.”
நாப்டா விவகாரத்தில் க்ளின்டனும் ஒபாமாவும் அடிக்கும் பல்டிகளுக்கு குடியரசு நாயகரான ஜார்ஜ் புஷ்ஷும், ஜான் மெகெயினுமே தேவலாம் போல என்று சர்வதேச ஊடகங்கள் அபிப்ராயிப்பதாக பரீத் ஜகாரியா தெரிவித்துள்ளார்: Zakaria: Dems vs. Free Trade | Newsweek Voices – Fareed Zakaria | Newsweek.com: “Listening to the Democrats on trade ‘is enough to send jitters down the spine of most in India,’ says the Times Now TV channel in New Delhi. The Canadian press has shared in the global swoon for Obama, but is now beginning to ask questions. ‘What he is actually saying—and how it might affect Canada—may come as a surprise to otherwise devout Barack boosters,’ writes Greg Weston in the Edmonton Sun.”
என்னவாக இருந்தாலும் ஹில்லரி கிளிண்டன் இடதுசாரி போல் பேசினாலும், ‘பழைய பாட்டில்; பழங்கஞ்சிதானே’ என்று ஒபாமா பேச்சுக்களின் சாத்தியக்கூறுகளை ராபர்ட் ரீச் முன்வைக்கிறார்: Opinions: ‘Idealism, not leftism’ by Robert Reich | Prospect Magazine March 2008 issue 144: “She wants universal healthcare, but won’t support a ‘single-payer’ plan like Britain’s NHS, which is the best way to control medical costs. She won’t commit to raising taxes on the rich to finance social programmes, except for rolling back the Bush tax cuts.”
இந்த வாதத்தை தற்போதைய வோட்டு கணக்கெடுப்புகளை வைத்து, வாக்காளர்களின் பின்னணியைக் கொண்டு அலசி, மறுத்துப் பேசும் ஆராய்ச்சி: RealClearPolitics – HorseRaceBlog – Demography and the Democratic Race: “It is a matter of income. Whites who make more money tend to support Obama. Whites who make less money tend to support Clinton.”
ப்ளோரிடாவும் மிச்சிகனும் அவசரப்பட்டு தேர்தல் நடத்தியதால் தங்களின் பிரதிநிதிகளையும் வாக்குகளையும் மதிப்பிழந்து நிற்கிறது. இவ்விரு இடங்களிலும் பராக் ஒபாமா கலந்துகொள்ளவில்லை. எனவே, ஹிலாரி எளிதில் வென்றிருந்தார். பராக் போட்டியிடாமல் வென்ற பிரதிநிதிகளையும் ஆட்டத்தில் சேர்த்துக் கொள்வோம் என்கிறார் கிளிண்டன். மறுதேர்தல் நடத்துவது நியாயம் என்கிறார் ஒபாமா.
ஜனநாயகக் கட்சி எப்படியும் ஜெயிக்க முடியாத இடங்களை, பராக் ஒபாமா தொடர்ந்து வென்று வருகிறார். அதே போல் வையோமிங் மாகாணத்திலும் ஜெயித்துள்ளார். ஒஹாயோவிலும் டெக்சஸிலும் தோற்ற புண்பட்ட நெஞ்சுக்கு இது பர்னாலாக அமைந்திருக்கிறது.
இவ்வளவு தூரம் ஜனநாயகக் கட்சியின் குடுமிப்பிடி குழாயடி சண்டைகளை சொல்லிவிட்டு, குடியரசு வேட்பாளர் மெக்கெயின் குறித்து எதுவும் சொல்லாமல் முடிக்கக் கூடாது என்பதற்காக…
ஜான் மெகெயினின் கோபம் பிரசித்தமானது. இந்த தடவை ஊடகங்களும் அவருடன் ‘மோகம் முப்பது நாளாக’ கொஞ்சிக் கொண்டிருக்க, அவரும் தன்னுடைய அறச்சீற்றங்கள கட்டுக்குள் வைத்தே வந்திருக்கிறார்.
ஆனால், அந்த புகழ்பெற்ற முன்கோபம் எட்டிப் பார்த்திருக்கிறது. ‘சென்ற 2004 தேர்தலில் தங்களை ஜான் கெர்ரி தூணை ஜனாதிபதியாக நிற்கக் கோரினாரா’ என்று முன்பு கேட்டிருந்தபோது ‘அப்படியெல்லாம் பேச்சே எழவில்லை’ என்று புறங்கையால் ஒதுக்கியிருந்தார். தற்போது முன்னுக்குப் பின் முரணாக அவ்வாறு பேசியதை ஒப்புக் கொண்டதை சுட்டிக் காட்டியதும் சினம் தலை தூக்கியிருக்கிறது.
மேலும் விவரங்களுக்கு: McCain Asked About Kerrys V.P. Offer – The Caucus – Politics – New York Times Blog: “when Mr. McCain was asked about the conversation – and why he said in an interview with The New York Times in May 2004 that he had not even had a casual conversation with Mr. Kerry on the topic – Mr. McCain displayed some of the temper that he has largely kept under control in this campaign.”
* Accept that some days you’re the pigeon, and some days you’re the statue.
* Solitude is independence
* Call no man happy until he is dead - Oedipus
* It is what you read when you don't have to that determines what you will be when you can't help it. - Oscar Wilde
* The difference between literature and journalism is that journalism is unreadable and literature is not read. - Oscar Wilde