ஆண் பாவம்

Posted on ஜனவரி 21, 2006 | 7 பின்னூட்டங்கள்

ஆண்களைக் குறித்த வரிகளில் பாடாலாசிரியர்கள் மோசமாக சித்தரிப்பதை ‘ஆடவர் நலன் பாதுகாப்பு கூட்டமைப்பு’ சார்பாக கண்டிக்கிறேன். சில உதாரணங்களைக் கொடுத்துள்ளேன்.

  • சிரிச்சு சிரிச்சு வந்தா சீனாத்தானா டோய் – வசூல்ராஜா எம்பிபிஎஸ்

    ‘லன்ச்சுக்கொரு மஞ்சுளாவும்
    டின்னருக்கு வெண்ணிலாவும்
    இருந்தா இளமைக்கு யோகம்

    மன்க்கியில இருந்து ஒரு
    மனுசப்பயல் வந்தாலும்
    இன்னும் போகலியே வாலு’

  • குயிலே குயிலே பூங்குயிலே – ஆண் பாவம்

    ‘நெஜமா நெஜமா நான் தவிச்சேன்
    உனையே நெனச்சு உயிர் வளர்த்தேன்’

    ‘இது ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும்
    என்னாளும் உள்ள கதை’

  • செப்டம்பர் மாதம் – அலைபாயுதே

    ‘பெண்கள் இல்லாமல்
    ஆண்களுக்கு ஆறுதல் கிடைக்காது’

  • ஏத்தமைய்யா ஏற்றம் – நினைவே ஒரு சங்கீதம்

    ‘சேலையப் பார்த்தாலே
    சொக்கிப் போகிற என் மாமா
    வேலையப் பார் மாமா
    அந்த வெட்டிப்பேச்சு ஏன் மாமா’

  • டேக் இட் ஈஸி ஊர்வசி – காதலன்

    ‘பூனையில் சைவம் கிடையாது
    ஆண்களில் இராமன் கிடையாது’

    ‘ஃபிகருகள் யாரும் இல்லாமல்
    வகுப்புகள் இருந்தும் என்ன பயன்’

  • கை வலிக்குது கை வலிக்குது மாமா – குங்குமச் சிமிழ்

    ‘அம்மியரைப்பது பொம்பளை வேலைதாண்டி
    அடீ அதுக்குப் போயி என்னை அழைப்பது ஏனடி’

  • பௌர்ணமி நேரம் பாவை ஒருத்தி – பாலைவனச் சோலை

    ‘இராமன் வேடம் போட்டாலும்
    ரெண்டு சீதைக் கேட்பானே
    ரெண்டு சீதை வந்தாலும்
    சூர்ப்பநகைப் பார்ப்பானே’

  • சின்னஞ்சிறு கிளியே – முந்தானை முடிச்சு

    ‘மயிலே உனை நான்
    மயக்கவும் இல்லை
    மனதால் என்றும்
    வெறுக்கவும் இல்லை

    எனை நீ தேடி
    இணைந்தது பாவம்
    எல்லாம் நீயே
    எழுதிய கோலம்

    அதே சமயம் பாராட்டுக்களைக் கோரும் சில பாடல்களும் நினைவுக்கு வரும்:

  • ஆரிய உதடுகள் உன்னுது – செல்லமே

    ‘என் நாயகா
    என்னைப் பிரிகையில்
    என் ஞாபகம் தலைக்காட்டுமா
    உன் ஆண்மையும் தடுமாறுமா
    பிற பெண்கள் மேல்
    மனம் போகுமா

    ‘கண்களே நீயாய்ப் போனால்
    வேறு பார்வை வருமா’

  • கொஞ்ச நாள் பொறு தலைவா – ஆசை

    ‘நேத்து கூட தூக்கத்தில
    பார்த்தேன் அந்த பூங்குயில
    ஊத்துக்குளி முத்தெடுத்து
    கோர்த்து வச்ச மாலை போல
    வேர்த்துக் கொட்டி கண் முழிச்சுப் பார்த்தா
    அவ ஓடிப் போனா உச்சி மலை காற்றா…’

    ‘வேறொருத்தி வந்து தங்க என் மனசு சத்திரமா?’

  • கை வலிக்குது கை வலிக்குது மாமா – குங்குமச் சிமிழ்

    ‘கண்ணே நீ கஷ்டப்பட்டா
    என் மனசு தாங்காது’

    கானங்களைக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது சித்ராவின் சின்னச் சின்ன கனவுகளே கண்ணா என்னும் துறைமுகம் படப்பாடலில் தடுக்கி விழுந்தேன். பிபி-யிடம் சொல்லி தினம் ஒரு திரைப்பாடலில் இடச் சொல்ல வேண்டும்.

    | |

    • 7 பின்னூட்டங்கள்

    Posted in Uncategorized

    antimetabole

    Posted on ஜனவரி 18, 2006 | 3 பின்னூட்டங்கள்

    விவேக் மொழி என்னும் தலைப்புடன் வந்த மின்மடலில் இருந்து…
    (இரண்டனா எல்லாம் என் கருத்துகள்)

    1. பேண்ட் போட்டு முட்டி போட முடியும்,
    ஆனா முட்டி போட்டு பேண்ட் போட முடியுமா?

    இரண்டணா: போடணும்னா ‘அபூர்வ சகோதர’ராக இருக்கணும்.

    2.ஃபேனுக்கும் றெக்கை இருக்கு; பறவைக்கும் றெக்கை இருக்கு.
    ஃபேனால் பறக்க முடியாது; பறவையால் சுத்த முடியாது.

    இரண்டணா: சுத்தி சுத்தி அடிக்கறதுக்கு ஊர்க்குருவிகளால் முடியாது.

    3. மேட்ச் பாக்ஸில் (கிரிக்கெட்) மேட்சை பார்க்க முடியாது.

    இரண்டணா: தீப்பெட்டி சைஸில் ஐ-பாட் வருதே…

    4. இருக்கறப்ப என்னதான் காம்ப்ளான், போர்ன்விடா குடிச்சாலும், செத்ததுக்கப்புறம் பால்தான்.

    இரண்டணா: இருக்கறப்ப கொழுப்பு நீக்கிய அல்லது சோயா பால் குடிங்க.

    5. சவுத் இந்தியாவில் நார்த்தங்கா கிடைக்கும்;
    ஆனா, நார்த் இந்தியாவில் சவுத்தங்கா கிடைக்குமா?

    இரண்டணா: பெருசுங்களை ‘டா’ போட்டால், POTA-வில் போடாங்கா கிடைக்கும்.

    6. பச்சை மிளகா பச்சையா இருக்கும்;
    ஆனா, குடை மிளகாயில் குடையா இருக்கும்!

    இரண்டணா: சப்டெக்ஸ்ட் – குடை சின்னம் + இரட்டை பச்சை = தலையில் மிளகாய்

    7. லன்ச் பேக்கில் லன்ச் கொண்டு போகலாம்;
    அதனால், ஸ்கூல் பேக்கில் ஸ்கூலைக் கொண்டு போக நினைக்கக் கூடாது.

    இரண்டணா: கற்றது கைச்சோறு அளவு; கல்லாதது ஸ்கூல் அளவு.

    8. நீ எவ்வளவு பெரிய பருப்பா இருந்தாலும், உங்க வீட்டு சமையலுக்கு பருப்பு, கடையில்தான் வாங்கணும்.

    இரண்டணா: சினிமா பருப்பு அரசியலில் உதவாது.

    9. மெழுகை வைத்து மெழுகுவர்த்தி செய்யலாம்;
    ஆனால், கொசுவை வைத்து கொசுவத்தி செய்ய முடியாது.

    இரண்டணா: சக்கரத்தை வைத்து சக்கரவர்த்தி செய்ய முடியாது.

    10. கோவில் மணிய நாம அடிச்சா சத்தம் வரும்;
    ஆனால், கோவில் மணி நம்மள அடிச்சா ரத்தம்தான் வரும்.

    இரண்டணா: கோவிலை இடித்தாலும் ஒரே ரத்தம்தான் வரும்.

    | |

    3 பின்னூட்டங்கள்

    Posted in Uncategorized

    அடுத்த கருத்துக்கணிப்பு

    Posted on ஜனவரி 18, 2006 | 12 பின்னூட்டங்கள்

    உங்களுக்கு மிகவும் பிடித்த தமிழ் வலைப்பதிவு திரட்டி எது?

  • பழைய தமிழ்மணம்
  • புதிய தமிழ்மணம்
  • தேன்கூடு

    கருத்தான வாக்கை அளிக்க: Free Vote Caster from Bravenet.com

    Old Poll

    | |

    • 12 பின்னூட்டங்கள்

    Posted in Uncategorized

    வாழ்த்துகள்

    Posted on ஜனவரி 18, 2006 | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

    சிலி நாட்டின் முதல் பெண் ஜனாதிபதி: Michelle Bachelet
    Centre-left candidate Michelle Bachelet has become Chile's first woman president

    ஆப்பிரிக்காவிலேயே முதன்முறையாக — தலைமைப் பதவிக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கும், லைபீரியாவின் பெண் பிரதம மந்திரி: Ellen Johnson-Sirleaf
    Ellen Johnson-Sirleaf has been sworn in as Liberia's president, making her Africa's first elected female leader.

    | |

    பின்னூட்டமொன்றை இடுக

    Posted in Uncategorized

    An Experiment in Criticism

    Posted on ஜனவரி 17, 2006 | 5 பின்னூட்டங்கள்

    பா ராகவன் புத்தகப்புழு ஆரம்பித்த புதிதில் ஏதோவொரு மின்மடலில் அச்சிட்டிருந்தார்:

    ‘தினசரியை மட்டும் படித்து வரக்கூடாது. தொடர்ச்சியாக புத்தகங்களைப் படிப்பது உனக்கு நல்லது. முழுமையான பார்வையை உனக்கு நாளிதழ்கள் வழங்காது’

    என்னும் கருத்தை வலியுறுத்தியிருந்தார்.

    “The most unliterary reader of all sticks to “the news”. He reads daily, with unwearied relish, how, in some place he has never seen, under circumstances which never become quite clear, someone he doesn’t know has married, rescued, robbed, raped, or murdered someone else he doesn’t know.” – CS Lewis

    இலக்கிய திறனாய்வு புத்தகங்கள் என்று தனிப்ப்பிரிவே இருக்கிறது என்று தெரிவதற்கு முன் ‘An Experiment in Criticism’ என்னும் புத்தகம் கையில் கிடைத்தது. படிப்பதற்கு சுவாரசியமாக, ஆங்காங்கே ‘அட…’ போட வைத்த புத்தகம்.

  • ‘இலக்கியம்’ என்று வல்லுநர்களால் சொல்லப்படுவதை ஏன் படிக்க வேண்டும்?
  • ஜெயமோகன் போன்ற திறனாய்வாளர்கள் எவ்வாறு மதிப்பிடுகிறார்கள்?
  • கதை சுருக்கம் மட்டும் சொன்னாலே, இலக்கியம் அனைத்தையும் தெரிந்து கொள்ளலாமா?
  • மீண்டும் மீண்டும் படித்ததையே புரட்டுவது எதற்காக?
  • இடதுசாரியாக இருந்தால், வலதுசாரி எழுத்தை ஏன் புறக்கணிக்க கூடாது?
  • பிரச்சார தொனியுள்ள புத்தகங்களைப் படித்தால், உங்களின் கருத்துக்கள் மாறிவிடுமா? என்று பல கேள்விகள் முதல் வாசிப்பில் எழும்பாவிட்டாலும், அவ்வப்போது, வேறெதையோ படிக்கும்போது உணர்த்தியிருக்கும் புத்தகம்.

    முன்முடிவுகளுடன் புத்தகத்தை அணுகாமல், ‘ஏதாவது பயனுள்ளது நிச்சயம் அடைவேன்‘ என்னும் நம்பிக்கையுடன் ஒவ்வொரு புத்தகத்தையும் அணுக சொல்கிறார் சி.எஸ். லூயிஸ்.

    (“We can never know that a piece of writing is bad unless we have begun by trying to read it as if it was very good and ended by discovering that we were paying that author an undeserved compliment.”)

    புத்தகத்தில் இருந்து…

    An Experiment in Criticism-இல் சி.எஸ். லூயிஸ்:

  • இலக்கிய விமர்சகர்களின் திறனாய்வுகளிடம் இருந்து பத்து அல்லது இருபது வருடங்கள் ஒதுங்கி இருப்பது நமக்கு நன்மை பயக்கும்.

    (“I suggest that a ten or twenty years – abstinence both from the reading and from the writing of evaluative [literary] criticism might do us all a great deal of good.”)

  • ரசனையை மேம்படுத்த, சிறப்பானதை எவ்வாறு சுவைப்பது என்று கற்றுக்கொடுக்கவேண்டும். ஒருவருடைய விருப்பங்களை மட்டம் தட்டுவது மேம்படுத்துவதல்ல.

    (“The real way of mending a man’s taste is not to denigrate his present favourites but to teach him how to enjoy something better.”)

  • கவிதையின் பரப்பளவு கவிதையாகவே விரிவது பலருக்கும் புரியாத செயல். நவீன கவிதைகள் அவர்களுக்கு கஷ்டமாக இருக்கிறது. வெறுமனேப் படித்து செல்ல முடியாததால் விசனமுறத்தான் வேண்டும். அதற்காக, கவிஞர்களும் தங்கள் கவிதை பரவலாக வாசிக்கப்படாவிட்டால் குற்றஞ்சொல்லக் கூடாது. கவிதைகளை உணர்வதற்கு கடுமையான திறன் தேவையாயிருக்கும்போது, கவிஞர்களின் எண்ணிக்கையும் வாசகர்களின் எண்ணிக்கையும் கிட்டத்தட்ட சமமாகத்தான் இருக்க முடியும்.

    (“Poetry confines itself more and more to what only poetry can do; but this turns out to be something which not many people want done. Nor, of course, could they receive it if they did. Modern poetry is too difficult for them. It is idle to complain; poetry so pure as this must be difficult. But neither must the poets complain if they are unread. When the art of reading poetry requires talents hardly less exalted than the art of writing it, readers cannot be much more numerous than poets.”)

  • ஒவ்வொரு புத்தகமும் சுவாரசியமானதாக இருக்கவேண்டும். சிறப்பான படைப்பு மேலும் ரசிக்கத்தக்கதாக இருக்கும். குறைந்தபட்சமாக விரும்பக்கூடிய புத்தகமாக இல்லாததன் மேற்சென்று அலசுவது தேவையற்ற ஒன்றாகும்.

    (“Every book should be entertaining. A good book will be more; it must not be less. Entertainment, in this sense, is like a qualifying examination. If a fiction can’t provide even that, we may be excused from inquiry into its higher qualities.”)

  • படித்த, ஒளிவட்டம் போட்டுக் கொண்ட திறனாய்வாளர்களின் இலக்கிய விமர்சனங்களில் இலக்கிய ஆர்வமே கிடையாது. புத்தகங்களைப் பற்றி அளக்கவேண்டிய நிர்ப்பந்தத்துக்குத் தள்ளப்பட்டவர்களிடமிருந்து என்ன கிடைத்துவிடும்? கலாரசனையாக இருக்கவேண்டிய இலக்கியம், அவர்களின் கையில் பிரச்சார மதமாகவும், நல்லொழுக்கப் பள்ளியாகவும், தத்துவவியலாகவும், உளவியல் சிகிச்சையாகவும், சமூகக்கூடமாகவும் ஆகிப்போகிறது.

    (“[The academic discipline of] ‘English Literature’ directs to the study of literature a great many talented, ingenious, and diligent people whose real interests are not specifically literary at all. Forced to talk incessantly about books, what can they do but try to make books into the sort of things they can talk about? Hence literature becomes for them a religion, a philosophy, a school of ethics, a psychotherapy, a sociology – anything rather than a collection of works of art.”)

  • புதுப்பாடலின் மெட்டை மட்டும் ரசித்துவிட்டு போய்விடுபவனைப் போல், சில வாசகர்களுக்கு கதையில் நிகழ்வும், முடிவும் மட்டுமே போதுமானது.

    (“As the unmusical listener wants only the Tune, so the unliterary reader wants only the Event. The one ignores nearly all the sounds the orchestra is actually making; he wants to hum the tune. The other ignores nearly all that the words before him are doing; he wants to know what happened next.”)

    | |

    • 5 பின்னூட்டங்கள்

    Posted in Uncategorized

    1900s Bangalore any guesses what it is called now?…

    Posted on ஜனவரி 17, 2006 | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

    1900s Bangalore any guesses what it is called now??

    THE M.G. ROAD. yeah. The building you are seeing is the Higginbothams bookstore,

    which looks dilapidated on the present day.  Posted by Picasa

    பின்னூட்டமொன்றை இடுக

    Posted in Uncategorized

    Town Hall Area – Bengalooru 

    Posted on ஜனவரி 17, 2006 | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

    Town Hall Area – Bengalooru Posted by Picasa

    பின்னூட்டமொன்றை இடுக

    Posted in Uncategorized

    1946 Bengaluru – the above picture is of Hosur Roa…

    Posted on ஜனவரி 17, 2006 | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

    1946 Bengaluru – the above picture is of Hosur Road. the present day electronics, IT and BPO Hub. Posted by Picasa

    பின்னூட்டமொன்றை இடுக

    Posted in Uncategorized

    This strong stone building is now only known as th…

    Posted on ஜனவரி 17, 2006 | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

    This strong stone building is now only known as the Oriental Building( presently houses the LIC)

    and is at the intersection of MG Road ( then called as, South Parade) and St. Marks Road.

    There apparently was a large circle at this juncture as can be seen in the photograph.

    The road you are looking at is St. Marks Road This is the Mayo hall. It sure looks much more regal than what it does today. It houses the Courts

    and was apparently also one of the main Police Station jails. Posted by Picasa

    பின்னூட்டமொன்றை இடுக

    Posted in Uncategorized

    The left hand side building is still standing, and…

    Posted on ஜனவரி 17, 2006 | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

    The left hand side building is still standing, and housed the Ashok Electricals,

    the Post Office, now it is the LEE and Luis Phillips showroom.

    The road hasn’t got any bigger, but the traffic and the crowd definitely has. Posted by Picasa

    பின்னூட்டமொன்றை இடுக

    Posted in Uncategorized