Category Archives: uspresident08-sasi-blogs

இன்றைய ஜனநாயக கட்சியின் முன்னோட்ட தேர்தலில் ஹில்லரி மூன்று மாநிலங்களில் வெற்றி பெற்றுள்ளார். ஒபாமா ஒரு மாநிலத்தில் மட்டும் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார். மிக முக்கிய மாநிலங்களான ஓகாயோ, டெக்சாஸ் ஆகிய இரு மாநிலங்களிலும் ஹில்லரி வெற்றி பெற்றுள்ளார். இந்த இரு மாநிலங்களிலும் வெற்றி பெற்றால் தான் இந்த போட்டியில் ஹில்லரி தொடர முடியும் என்ற நிலை இருந்தது.

ஹில்லரியின் வெற்றிக்கு முக்கிய காரணங்கள்

• கடந்த சில நாட்களுக்கு முன்பு ஒபாமா நாப்டா – NAFTA குறித்த சில சர்ச்சைகளில் சிக்கினார். இது ஒபாமாவின் பொருளாதார நிலைப்பாடுகளை கேள்விக்குள்ளாக்கி இருந்தது.
• ஓகாயோ போன்ற தொழிற்சாலைகள் அதிகம் இருக்கும் மாநிலங்களில் கிளிண்டனுக்கு செல்வாக்கு அதிகம். இம் மாநிலங்களில் இருக்கும் தொழிற்சாலைகள் சீனா போன்ற நாடுகளுக்கு செல்வது முக்கிய தேர்தல் பிரச்சனையாக இருந்தது. ஹில்லரியின் பொருளாதார அனுபவத்திற்கு கிடைத்த வெற்றியாகவும் இந்த வெற்றியை பார்க்க முடியும்.
• லேட்டினோ பிரிவினரின் ஆதரவு
• பெரிய மாநிலங்களில் பெரும்பாலும் ஹில்லரியே வெற்றி பெற்றுள்ளார் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

ஹில்லரியின் வெற்றி ஜனநாயக கட்சியின் முன்னோட்ட தேர்தல் தொடர்ந்து நீடித்துக் கொண்டே இருக்கும் என்பதை தெளிவாக்குகிறது. போட்டியின் போக்கு ஒபாமா சார்பாக இருந்த நிலையில் இருந்து மாற்றம் அடையுமா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. மெக்கெயினின் போர் அனுபவத்திற்கு எதிராக ஹில்லரியின் பொருளாதார அனுபவம் ஒரு வலுவான வாதமாக இருக்கும் என ஜனநாயக கட்சியினர் நினைக்க கூடும்.

ஒபாமா இந்த தேர்தலில் இது வரை பெரிய அளவிலான “கொள்கை குழப்பங்கள்” குறித்த தாக்குதல்களை எதிர்கொண்டதில்லை. எனவே நாப்டா தொடர்பான ஹில்லரியின் தாக்குதலுக்கு ஒபாமாவால் சரியான பதிலடியை கொடுக்க முடியவில்லை. ஒபாமா தன்னுடைய பிரச்சார உத்திகளை மாற்ற வேண்டிய தேவையும் எழுந்துள்ளது.

குடியரசுக் கட்சியின் மெக்கெயின் வெற்றி பெற்றுள்ளார். தன்னுடைய தேர்தல் உத்திகள் எப்படி இருக்கும் என்பதையும் இன்றைய பேச்சில் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்

– ஈராக்கில் இருந்து அமெரிக்க படைகள் வெளியேறாது
– பொருளாதாரம் உலகமயமாக்கல் பாதையில் தான் நகரும். எந்த மாற்றமும் இருக்காது

என்பன அவரது கொள்கையில் முக்கிய அம்சங்கள். இது புஷ் ஆட்சியின் தொடர்ச்சி என ஜனநாயக கட்சியினர் பிரச்சாரம் செய்ய முடியும். ஆனால் முதலில் ஜனநாயகக் கட்சியினர் தங்கள் வேட்பாளரை முடிவு செய்தாக வேண்டும். ஒபாமா-ஹில்லரி இடையேயான போட்டி தொடர்ந்து நீடித்தால் மெக்கெயினுக்கு சாதகமாக மாறக் கூடிய வாய்ப்பு உள்ளது

இன்று டெக்சாஸில் சி.என்.என் தொலைக்காட்சியில் ஜனநாயகக் கட்சியின் விவாதம் நடைபெற்றது. டெக்சாஸ், ஓகாயோ ஆகிய மாநிலங்களில் வெற்றி பெற்றாக வேண்டிய சூழலில் இருக்கும் ஹில்லரிக்கு இந்த விவாதம் ஒரு முக்கிய வாய்ப்பாக இருக்கும் என கருதப்பட்டது. இந்த விவாதம் மூலம் தன் ஆதரவு வாக்குகளை தக்க வைத்துக் கொள்ள வேண்டிய சூழலில் ஹில்லரி இருந்தார்.

பொதுவாகவே விவாதங்களில் ஹில்லரி, ஜான் எட்வேர்ட்ஸுடன் ஒப்பிடும் பொழுது ஒபாமா அவ்வளவாக எடுபடுவதில்லை. பல இடங்களில் ஒபாமா தடுமாறுவார். ஹில்லரி தன் கருத்துக்களை தெளிவாக விவாதங்களில் எடுத்துரைப்பது அவருக்கு சாதகமான விடயம்.

இந்தக் காரணத்திற்காகவே Super Tuesdayக்குப் பிறகு ஒபாமாவுடன் அதிகளவு விவாதங்கள் நடத்த ஹில்லரி கோரியிருந்தார். ஆனால் ஒபாமா அதற்கு ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. அது குறித்த சர்ச்சைகளும் நிலவியது. ஹில்லரி அணியின் சார்பாக ஒபாமா விவாதத்திற்கு வர மறுப்பதாக விளம்பரங்களும் வெளியிடப்பட்டது.

சமீபத்தைய தொடர் தோல்விகளுக்குப் பிறகு இன்றைய விவாதம் ஹில்லரிக்கு முக்கியமானதாக கருதப்பட்டது.

ஆனால்…

இந்த விவாதம் இது வரை இருந்த விவாதங்களுக்கு நேர்மாறாக இருந்தது. ஹில்லரியை விட ஒபாமா சிறப்பாக செய்தார்.

என்னைக் கவர்ந்த சில விடயங்கள்

– க்யூபா குறித்த கேள்வி எழுந்த பொழுது ஹில்லரி, ஒபாமா இடையேயான வெளிநாட்டு உறவுகள் குறித்த முக்கியமான வேறுபாட்டினை உணர முடிந்தது. ஹில்லரி அமெரிக்கா க்யூபாவுடன் உறவுகளை பேண சில நிபந்தனைகள் விதிக்க வேண்டும் என்றார். அமெரிக்காவிற்கேயுரிய மேலாதிக்க தன்மையுடன் (Hegemony) ஒரு அமெரிக்க ஜனாதிபதி க்யூபாவிற்கு செல்வது குறித்த கருத்துகளை தெரிவித்தார். ஒபாமா அதனை மறுத்தார். நாடுகளுடான உறவை அத்தகைய மேலாதிக்க தன்மையுடன் அணுக கூடாது என்ற கருத்தை முன்வைத்தார். நம் நண்பர்களுடன் மட்டும் பேசக்கூடாது. எதிரிகளுடனும் பேச வேண்டும் என்றார். அவர் ஜனாதிபதியானால் அதனை நடைமுறைக்கு கொண்டு வந்தால் ஒபாமா உலக நாடுகளிடையேயான உறவுகளில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்களை கொண்டு வர முடியும். (அமெரிக்க அதிகார மையம் அதனை அனுமதிக்குமா என்ற கேள்வி ஒரு புறம் உள்ளது)

– பொருளாதார சூழல் குறித்த கேள்விக்கு ஒபாமா அளித்த பதிலுக்கும், ஹில்லரி அளித்த பதிலுக்கு பெருத்த வேறுபாடு இருந்தது. ஹில்லரியின் அனுபவமும், ஒபாமாவின் அனுபவமின்மையும் வெளிப்பட்ட தருணங்களில் இது முக்கியமானது.

– ஹில்லரிக்கு ஒபாமாவை எதிர்த்து எத்தகைய பிரச்சரத்தை மேற்கொள்வது என்பதில் குழப்பம் உள்ளது போலும். அதனால் தான் ஒபாமா வேறு ஒருவரின் உரையை காப்பியடித்து பேசினார் (Plagiarism) என்றெல்லாம் பேசுகிறார். Hillary sounded very silly

– ஈராக் குறித்த கேள்விகள் வழக்கம் போல ஹில்லரிக்கு பலவீனமான விடயம். ஒபாமா ஈராக் விடயத்தில் தன்னுடைய Judgement சரியாக இருந்தது என்பதை தொடர்ந்து முன்னிறுத்தி வருகிறார். அது போல மெக்கெயினை எதிர்த்து தன்னால் மட்டுமே போட்டியிட முடியும் என்ற ஒபாமாவின் கருத்தும் பலமாக எடுபட்டது போல தான் தோன்றியது.

– ஒபாமாவின் பேச்சு, ஹில்லரியின் தீர்வுகள் (Speech Vs Solutions) என்ற கேள்வி எழுந்த பொழுது ஒபாமாவின் பதில் ஹில்லரியின் புதிய அஸ்திரமும் பலவீனமடைந்து போனதை தான் தெளிவுபடுத்தியது.

டெக்சாஸில் ஹில்லரி வெற்றி பெற்றாக வேண்டிய சூழலில், இந்த விவாதம் ஒபாமாவிற்கே சாதகமாக உள்ளது போல தோன்றியது.

விஸ்கான்சின் மாநிலத்தில் ஒபாமா வெற்றி பெறுவார் என சி.என்.என் அறிவித்துள்ளது. தற்பொழுது ஓட்டு எண்ணிக்கை நடந்து வரும் நிலையில் ஒபாமா முன்னிலையில் உள்ளார். இந்த மாநிலத்தில் ஒபாமா வெற்றி பெற்றால் அவர் பெறும் 9வது தொடர் வெற்றியாகும்.

இது ஹில்லரி கிளிண்டன் நிச்சயம் தோல்வி அடையக்கூடும் என்பதன் திட்டவட்டமான அறிகுறியாகவே தெரிகிறது. காரணம் ஹில்லரி கிளிண்டனுக்கு சாதகமான வாக்களார்கள் அதிகம் கொண்ட மாநிலமாக விஸ்கான்சின் கருதப்பட்டது.

விஸ்கான்சின் தோல்வி அடுத்து வரும் டெக்சாஸ், ஓகாயோ போன்ற மாநிலங்கள் ஹில்லரிக்கு வாழ்வா, சாவா என்ற நிலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

இந்த வெற்றி ஒபாமா தான் ஜனநாயக கட்சியின் வேட்பாளர் என்பதை ஏறத்தாழ உறுதிப்படுத்துகிறது.

குடியரசுக் கட்சியின் சார்பாக விஸ்கான்சின் மாநிலத்தில் மெக்கெய்ன் வெற்றி பெறுவார் என சி.என்.என் அறிவித்துள்ளது.

மேலும் விபரங்களுக்கு…

எல்லா நாடுகளிலும், அரசியல் குறித்தும் அரசியல்வாதிகள் குறித்தும் பெரிய நம்பிக்கைகள் இல்லை. ஒபாமா தன்னுடைய “The Audacity of Hope” என்ற புத்தகத்தில் அவர் முதன் முறையாக தேர்தலில் நிற்க முனைந்த பொழுது உனக்கு எதற்கு இந்த மோசமான அரசியல் என பலர் அவரிடம் கேட்டதாக குறிப்பிடுகிறார்

“You seem like a nice enough guy. Why do you want to go into something dirty and nasty like politics”

இங்கு தேர்தல் பிரச்சார நேரத்தில் தனி மனித தாக்குதல், முன்பு கூறிய கருத்தை ஆதரவின்மையால் மாற்றிக் கொண்டது என நிறைய கூத்துக்கள் நடந்தேறின. குறிப்பிடதக்க விடயமாக சட்டவிரோதமாக அமெரிக்காவில் உள்ளவர்களுக்கு ஓட்டுனர் உரிமை வழங்கலாம் என ஹிலாரி கூறினார். அதற்கு எழுந்த கடும் எதிர்ப்பால் தான் அவ்வாறு கூற வில்லை என்று உடனே மாற்றிக் கொண்டார். ராம்னி அதை விட காமெடி. அவரது எந்தக் கருத்து மாறாத கருத்து என்று ஆராய்ந்தால் எதுவும் கிடைக்காது.

இந்தியாவில் சாதியும், மதமும் தேர்தலில் முக்கியம் என்றால் அமெரிக்காவில் மத நம்பிக்கைகளும், இனரீதியான வாக்களிப்பு முறையையும் பெரும்பாலும் காணக்கூடியதாக உள்ளது.

குடியரசுக் கட்சியில் மத ரீதியான நம்பிக்கைகள் முக்கிய தேர்தல் பிரச்சனையாக கூட உள்ளது. ஹக்கூபீக்கு அதிகளவில் evalengical கிறுத்துவர்கள் வாக்களிக்கிறார்கள். ராம்னீ mormon மத நம்பிக்கையை கொண்டவர் என்பதால் அவர்களின் வாக்கு ராம்னீக்கு கிடைக்கிறது. இதன் காரணமாக ஹக்கூபீ அயோவா (Iowa) தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார். ராம்னீ நேவேடா (Nevada) தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார். அது போல அதிகளவில் Conservatives கொண்ட தென் மாநிலங்களில் ஹக்கூபீ குறிப்பிடத்தக்க வெற்றியை பெற்று வருகிறார். மெக்கெயின் தடுமாறுகிறார்.

ஒபாமாவிற்கு பெருமளவில் கறுப்பர்கள் வாக்களிக்கிறார்கள். தென் கரோலினாவில் ஒபாமா சுமார் 80% கறுப்பர்களின் வாக்குகளை பெற்றார். கடந்த 2004 முன்னோட்ட தேர்தலில் அங்கு வெற்றி பெற்ற ஜான் எட்வேர்ட்ஸ் மூன்றாவது இடத்தையே பிடிக்க முடிந்தது. கறுப்பர்களின் மத்தியில் பெரும் ஆதரவு கொண்டிருந்த ஹிலாரி கிளிண்டன் கறுப்பர்கள் மத்தியில் கொண்டிருந்த செல்வாக்கினை இழந்தார். ஒபாமாவின் தோல் நிறம் கறுப்பர்களின் வாக்குகளை பெற உதவியது. என்றாலும் பில் கிளிண்டனின் “நாக்கும்” ஒபாமாவிற்கு உதவியது 🙂 . பில் கிளிண்டன் கொஞ்சம் பேச்சை குறைத்திருக்கலாம். தோல்விக்கு பிறகு அதைத் தான் செய்தார்.

35வயதிற்கு உட்பட்ட இளைஞர்களை ஈர்க்கும் சக்தியாக ஒபாமா இருக்கிறார். இன ரீதியான பாகுபாடுகள் கடந்து ஒபாமா பின் இளைஞர்கள் அணிவகுப்பது தான் ஒபாமாவை வெற்றிப் பாதையை நோக்கி நகர்த்தி வருகிறது. இளைஞர்கள் மத்தியில் கறுப்பர், வெள்ளையர் என்ற பாகுபாடுகள் அதிகளவில் இல்லாதது ஒரு முக்கிய காரணம்.

ஹிலாரி கிளிண்டன் வருவாய் குறைவாக உள்ள ஜனநாயக்கட்சியினரின் வாக்குகளை அதிகளவில் பெறுகிறார். தவிரவும் பெண்கள் வாக்குகள் கிளிண்டனுக்கு கிடைக்கிறது. ஆனால் கறுப்பர் இன பெண்கள் ஒபாமா பக்கம் சாய தொடங்கி விட்டனர். அது போல 35வயதிற்கு உட்பட்ட பெண்களும் ஒபாமாவின் பக்கம் மாறத் தொடங்கி இருக்கின்றனர். இது தான் கிளிண்டனுக்கு பெரும் சரிவை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. லேட்டினோ அமெரிக்கர்கள், ஆசிய அமெரிக்கர்கள் ஹிலாரிக்கு ஆதரவாக உள்ளனர்.

தென் கரோலினா தேர்தல் உச்சகட்டத்தில் ஹிலாரிக்கும், ஒபாமாவிற்கு ஏற்பட்ட உச்சகட்ட மோதல் நம்மூர் கலைஞர்-ஜெயலலிதா வாக்குவாதம் என்ற அளவிற்கு சென்றது. ஒபாமா ஹிலாரிக்கு கைகொடுக்காமால் முகம் திரும்பிக் கொண்டு சென்றது கடும் சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியது. ஒரு மாற்று அரசியலை தான் கொண்டு வரப்போவதாக கூறிய ஒபாமாவின் மாற்று அரசியல் இது தானா என்ற கேள்விகள் எழுந்தன.

ஆனால் கலிபோர்னியா விவாதம் ஓரளவிற்கு இந்தப் பிரச்சனையை தீர்த்து வைத்தது. இருவரும் நட்புறவாக உரையாடியது ஜனநாயக் கட்சியை சேர்ந்தவர்களுக்கு ஆறுதல் அளித்தது.

தற்போதைய முன்னோட்ட தேர்தலை விட இறுதி தேர்தலில் யார் வெற்றி பெற போகிறார்கள் என்பது தான் முக்கியம். குடியரசு கட்சியில் மெக்கெயின் தான் வேட்பாளர் என்று முடிவு செய்யப்பட்டு விட்ட நிலையில் ஜனநாயக் கட்சியில் இன்னமும் இழுபறியாக உள்ளது அமெரிக்க அரசியலில் குடியரசு கட்சியின் ஆட்சியில் இருந்து மாற்றம் வேண்டும் என நினைக்கும் பலருக்கு ஏமாற்றத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

ஹிலாரியா, ஒபாமாவா என்பதை விட நவம்பர் தேர்தலில் மெக்கெய்னை யார் தோற்கடிப்பார்களோ அவர்களே ஜனநாயக கட்சியில் வெற்றி பெற வேண்டும். அந்த வகையில் ஒபாமா தான் மெக்கெய்னை தோற்கடிக்க கூடும். ஹிலாரி அடுத்து வரும் டெக்சாஸ், ஓகாயோ போன்ற மாநிலங்களில் தோல்வி அடைந்து வீட்டிற்கு செல்வது ஜனநாயக கட்சிக்கு நல்லது. ஆனால் பிரச்சனை ஆகஸ்ட் வரை கூட முடிவுக்கு வராது போல் தான் தெரிகிறது.

அமெரிக்க ஜனாதிபதி தேர்தலில் உலகில் உள்ள பலரின் கவனத்தை ஈர்த்து இருப்பவர் பாராக் ஒபாமா. இவர் ஜனநாயக கட்சியின் வேட்பாளாராக வெற்றி பெற்று பிறகு ஜனாதிபதி தேர்தலையும் வென்றால் அமெரிக்காவின் முதல் ஆப்ரிகன் அமெரிக்கன் (கறுப்பர்) ஜனாதிபதி என்ற சரித்திரம் நிகழும். ஆனால் இந்த சரித்திரங்கள் எந்தளவுக்கு அவர் சார்ந்த சமுதாயத்திற்கு உதவக்கூடும் ?

எந்த நாட்டிலும் இத்தகைய “முதல்” சரித்திரங்கள் அந்த தலைவர்கள் சார்ந்து இருந்த சமுதாயத்திற்கு உதவியதில்லை. இந்தியாவிலேயே எத்தனையோ உதாரணங்கள் உண்டு. இந்தியாவின் முதல் பெண் பிரதமரால் இந்தியப் பெண்களுக்கு கிடைத்தது என்ன ?

இந்தியாவின் முதல் “தமிழ்” ஜனாதிபதியான அப்துல் கலாம் மூலமாக தமிழர்களுக்கு கிடைத்தது என்ன ? இந்தியாவின் முஸ்லீம் ஜனாதிபதியால் குறைந்தபட்சம் குஜராத்தில் நியாயம் கிடைத்ததா ?

இந்தியாவின் தற்போதைய முதல் சீக்கிய இனத்து பிரதமரால் சீக்கியர்களுக்கு கிடைத்தது என்ன ?

இவர்கள் எல்லாம் அதிகார மையங்களின் பிரதிநிதிகள் மட்டுமே.

இத்தகைய கேள்விகள் அமெரிக்காவிலும் எழுப்பப்படுகின்றன. அத்தகைய ஒரு கட்டுரையை சமீபத்தில் வாசித்தேன். அந்தக் கட்டுரையில் இருந்து சில வரிகள் :

Assuming that Senator Barack Obama can win the White House, the relevant question, nonetheless, is whether he can save Black America.

Rev. Jesse Jackson, in a recent Chicago Sun-Times op-ed piece, apparently would answer this question in the negative. A presidential candidate who is afraid to raise Black issues is also afraid to offer Black solutions.

Our condition is so dismal that we need someone who can save Blacks in America and not someone who can simply win the White House. The criminal agents include racial genocide, racial mentacide, economic warfare, chemical warfare, environmental warfare, biological warfare and police terrorism.

It is a contradiction in terms for someone who wins the White House to also solve Black problems. Again, Blacks are being asked to endorse and finance our own oppression. Oppression cannot occur without the acquiescence of the oppressed. The White House is the headquarters for white supremacy. It reminds Blacks of the “Big House.”

மேலும் வாசிக்க – Is Obama Really “The One”?

தொடர்புடைய இடுகை –
ஒபாமா கறுப்பரா ? ஒபாமா கறுப்பர்களின் பிரதிநிதி அல்ல…

சுமார் 80% கறுப்பர்கள் ஒபாமாவை ஆதரிப்பதாக சமீபத்தில் சி.என்.என் தெரிவித்தது. ஆனால் ஒபாமா உண்மையில் கறுப்பரா என்ற கேள்விகளும் இங்கு உண்டு. ஒபாமாவின் அம்மா கறுப்பர் அல்ல. ஒரு வெள்ளையர். அவர் அப்பா ஆப்ரிக்காவைச் சேர்ந்தவர். அமெரிக்காவில் கறுப்பர்கள் எதிர்கொண்ட ஒடுக்குமுறையை ஒபாமா எதிர்கொள்ளவில்லை. எனவே அவர் அமெரிக்க கறுப்பர்களின் பிரதிநிதியாக முடியாது என்ற வாதங்கள் இங்கு உள்ளன.

அது குறித்த ஒரு கட்டுரை : மொழிபெயர்க்க நேரமின்மையால் ஆங்கிலத்திலேயே தருகிறேன்.

What Obama isn’t: black like me

…..After all, Obama’s mother is of white U.S. stock. His father is a black Kenyan. Other than color, Obama did not – does not – share a heritage with the majority of black Americans, who are descendants of plantation slaves.

Of course, the idea that one would be a better or a worse representative of black Americans depending upon his or her culture or ethnic group is clearly absurd. Even slavery itself initially came under fire from white Christians – the first of whom to separate themselves from the institution were Quakers. The majority of the Union troops were white, and so were those who have brought about the most important civil rights legislation.

Why then do we still have such a simple-minded conception of black and white – and how does it color the way we see Obama? The naive ideas coming out of Pan-Africanism are at the root of the confusion. When Pan-African ideas began to take shape in the 19th century, all black people, regardless of where in the world they lived, suffered and shared a common body of injustices. Europe, after all, had colonized much of the black world, and the United States had enslaved people of African descent for nearly 250 years.

Suffice it to say: This is no longer the case.

So when black Americans refer to Obama as “one of us,” I do not know what they are talking about. In his new book, “The Audacity of Hope,” Obama makes it clear that, while he has experienced some light versions of typical racial stereotypes, he cannot claim those problems as his own – nor has he lived the life of a black American.

Will this matter in the end? Probably not. Obama is being greeted with the same kind of public affection that Colin Powell had when he seemed ready to knock Bill Clinton out of the Oval Office. For many reasons, most of them personal, Powell did not become the first black American to be a serious presidential contender.

I doubt Obama will share Powell’s fate, but if he throws his hat in the ring, he will have to run as the son of a white woman and an African immigrant. If we then end up with him as our first black President, he will have come into the White House through a side door – which might, at this point, be the only one that’s open.