தமிழ் தழைக்குமா என்று இலக்கிய உலகில் இருபத்தி ஆறாம் முறையாக (நான் கணக்கு வைத்துக் கொள்ள ஆரம்பித்ததில் இருந்து) விவாதம் நடந்து கொண்டிருக்க, இந்த ஹிந்திகாரர்களை நினைத்தால் பொறாமையாய் இருக்கிறது. இன்னும் பெயரிலிகள் கால் வைக்காத விரல் விட்டு எண்ணக் கூடிய வலைப்பதிவுகள் மட்டுமே (நானறிந்த வரையில்) உள்ளன. சேவாக் தன்மானம் பார்க்காமல் ஆங்கிலக் கேள்விகளுக்கு ஹிந்தியில் பதிலளிக்கிறாராம். அவர்களும் நியாயமான கோபத்துடன், ஆங்கிலப் பத்திரிகைகளை மொத்தமாக தாக்கியும், ஹிந்தியில் பேசுவதில என்ன அவமானம் என்றும் (நம்மைப் போன்றே) கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்…
எனக்கு ஒரு டவுட்: பந்து வீச்சாளர் ‘பாலாஜி’ தமிழில் பேசினால் இந்திய ஊடகங்கள் வறுத்தெடுப்பதை விடுங்கள்; இவர்காள் என்ன சொல்வார்கள்!
(பின்னறிவிப்பு: “நான் ஹிந்திக்கு எதிரியல்ல; ஹிந்தி எதிர்ப்புக்கு ஆதரவாளனுமல்ல”)
பதினேழு வயதே நிரம்பிய பாடகியானாலும் ஸ்டேசி ஆர்ரிகோ, ஆடை துறக்கும் சக பாடகிகளை கிண்டலடிக்கிறார். க்ரிஸ்டினாவும் ப்ரிட்னியும் பெண்ணினத்துக்கே இழுக்கு என்று சொல்லிவிட்டு, தான் ஒருபோதும் பாடல் விற்பதற்காகவோ, புகழ் பெறுவதற்காகவோ ஆடை குறைப்பு நடத்தமாட்டேன் என முழங்குகிறார். உண்மையான கவர்ச்சியான தன்னம்பிக்கை நிறைந்த மனதையும், மரியாதை தரக் கூடிய தோற்றத்தையும், பண்பட்ட நடத்தையையும் கொண்ட மதிக்கத்தக்க பெண்ணாக வேண்டும் என்னும் இவர் போன்ற எம்.டி.வி கால கலைஞர்களை பார்ப்பது அரிது.
Snap Judgment 